Vrijdag 24 juni: Catherine Keyl

22 Jun

xe2x80x9eDe laatste jaren zie je dat hulpverleners wel luisteren, maar de verhalen vaak niet geloven. Ze hebben zoiets van: dit kan niet waar zijn.xe2x80x9d Citaat uit deze krant van de voorzitter van de commissie-Samson, die seksueel misbruik onderzoekt in instellingen of bij pleeggezinnen.

Het is ook allemaal niet zo gek.

Ten eerste wil je, als je ooit misbruikt bent, het liefst door met je leven en er niet over praten.

En als je dan eindelijk durft en volwassenen geloven je niet, is dat extra hard.

Wie zou het kindje van acht hebben geloofd als ze inderdaad door haar ouders voor geld was meegegeven aan een pedofiele kennis twee weken geleden?

Wie geloofde Yolanda uit Epe indertijd?

Je kunt je als normaal mens toch niet voorstellen dat je eerst je dochters laat misbruiken en ze vervolgens vastbindt op bed om met een pook de ongewenste vrucht uit de baarmoeder te verdrijven. Toch is het allemaal gebeurd, vastgelegd in een rechtszitting op 18 januari 1994.

Ook als er geen sprake is van seksueel geweld, maar van verwaarlozing bijvoorbeeld, worden kinderen vaak niet geloofd.

Ik maak op dit moment een film over de effecten van verwaarlozing en mishandeling op de lange termijn in samenwerking met de Stichting Geheim Geweld.

Ik hoor de gruwelijke verhalen van een broertje en zusje die samen dagenlang in een kast werden opgesloten. Als de kinderen moesten plassen waren er melkflessen waar ze het in konden doen, de inhoud moest dan in de goot gegooid, want moeder zat een etage lager met haar vrienden en kon dat heen en weer geloop van de kinderen niet hebben. De moeder was een aantrekkelijke vrouw. Toen de kinderen ooit tegen een kennis vertelden wat voor vreselijk leven ze hadden, werden ze niet geloofd. Dat was bijna nog erger dan de mishandeling zelf.

Hameeda Lakho schreef een aangrijpend boek over haar mishandeling als kind: Verborgen Tralies. Ik had daarin gelezen hoe ze werd gedwongen haar eigen braaksel op te eten. Als ze dat niet deed, werd ze op een stoel op een tafel op het balkon neergezet, ook als het vroor. Toen ik het las dacht ik dat het balkon was dat niemand kon zien. Voor de film ging ik erheen met Hameeda.

Ik geloofde mijn ogen niet: er waren zeker vijftig andere balkons die uitzicht op het hare hadden. Nooit heeft iemand van de buren het voor haar opgenomen. Nooit heeft iemand haar ouders gebeld.

Toen ze uiteindelijk de moed had om zelf naar de politie te gaan, geloofden ze haar niet.

xe2x80x9eHet was erger dan de mishandelingxe2x80x9d, zegt ook zij.

Wat het effect is op de lange termijn?

Dat de slachtoffers, ook veertig jaar later nog, geen enkele eigenwaarde hebben.

Het gevoel van er eigenlijk niet mogen zijn.

Het feit dat je nooit onvoorwaardelijke liefde hebt gekend.

Altijd alles tot in de perfectie willen doen. En als dat niet lukt, meteen een gevoel hebben van waardeloos en niets zijn.

Dit zijn allemaal zaken die door slachtoffers herkend worden.

Mensen die het zelf is overkomen weten feilloos waar de schoen wringt.

We zouden met zxe2x80x99n allen 3 miljard op de gezondheidszorg kunnen bezuinigen als er methodes gevonden werden om misbruik beter te herkennen.

Dan kon er gericht behandeld worden en waren jarenlange opnames in psychiatrische klinieken niet nodig.

www.stichtinggeheimgeweld.nl www.catherine.nl

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: