Archive | October, 2009

Maandag 26-10: Stilte om Sint Jan, wachten op het nieuws

26 Oct

Het komt niet zo vaak voor dat er maandagmorgen eigenlijk helemaal niets te melden is. Zaterdag had ik het over de rellen in Den Bosch, waarbij Marokkanen slaags waren geraakt met ‘Graafsewijkers’ en waar de ME aan te pas moest komen. Als het in Amsterdam of – pakweg – Gouda was geweest, hadden de kranten er bol van gestaan, in Den Bosch weet men dit soort dingen heel goed onder de pet te houden. Ook vandaag geen woord in het Brabants Dagblad  – althans niet in de mij ter beschikking staande online-editie. Als gezegd: ik kom er binnenkort op terug.

Iemand had mij nog beloofd met een ‘vertaling’ te zullen komen van de tatoeages van het ‘moordcommando’, maar ook aan dat front is het even helemaal stilgevallen. Voorlopig doen we ‘t hier maar mee, in de loop van de dag komt er ongetwijfeld nog wel iets langs – en anders bedenk ik zelf wel wat.

Zondag 25-10: Grappige oplichterijtjes & iPhone

25 Oct

Iphone3gBen ik nu drie keer belazerd of blijft het bij xc3xa9xc3xa9n keer? Ik heb in ongeveer anderhalve maand tijd drie keer wat problemen met bestellingen via internet. Het ging al jaren goed, ben ik te argeloos geworden? Het begon met iets dat meer bedoeld was als test. Via een unlocksite zou je een bestand kunnen downloaden waarmee je in een mum van tijd je iPhone kunt unlocken, zodat er een andere simkaaart in kan met een betere provider dan T-Mobile.

Ik had hier en daar al gexc3xafnformeerd en het was duidelijk dat er heel wat haken en ogen aan het unlocken van een iPhone zitten, maar voor 14,95 wilde ik wel eens kijken wat ze konden bieden. Betaald via iDeal, binnen een paar minuten was het bestandje per e-mail binnen. Maar zelfs het unzippen werkte al niet, gaf meteen een foutmelding. Berichtje terug naar de afzender, maar daar kwam geen reactie.

Dan ga je spitten. Zo kwam ik terecht bij de eigenaar van de domeinnaam, ergens in Friesland. Kreeg hem via wat omwegen ook aan de telefoon, maar hij zei dat hij de site kort daarvoor had verkocht aan een zekere (ik noem hem Lars Griek). Had de jongen nooit gezien, was gewoon per e-mail gegaan, Lars had hem keurig betaald.

Lars Griek stond ook bij de gegevens, met een 06-nummer. Er werd opgenomen door iemand die zijn naam niet zei, maar ‘Lars Griek’ zei hem niks en van de unlocksite wist hij ook niks. Ik geloofde hem voor geen stuiver, maar wat kun je doen?

Nu heeft hij een vrij bijzondere naam, dus via google was zijn identiteit heel gemakkelijk te achterhalen. Zo was hij samen met een andere Gooise ondernemer een nieuw bedrijf begonnen. De collega was wel telefonisch te bereiken, maar hij wist niks van deze praktijken van zijn nieuwe compagnon, hij zou hem er eens op aanspreken. Niks meer van gehoord.

Vervolgens gisteren maar eens een sms’je gestuurd naar het mobiele nummer van Lars Griek en een berichtje achtergelaten op zijn facebook-pagina, met de mededeling dat ik op mijn website een stukje over hem en zijn opliichterij via internet ga zetten.

Uurtje later gaat de telefoon. Hij vraagt of ik misdaadjournalist ben en of ik een stukje op internet ga zetten. Ja dus. Nou, hij loopt stage als journalist (of zoiets, ik meen bij iets als Floor). Hij zegt dat hij David heet. En dat hij het stukje met belangstelling tegemoet ziet. Van Lars Griek heeft hij nooit gehoord. Unlocksite? Ook niet. Hoe weet hij dan dat ik een stukje over hem wil schrijven? Eh, hij heeft als journalist zo zijn bronnen… Nog voor ik hem kan vertellen dat ik er geen hout van geloof heeft hij de verbinding al verbroken.

Toch een beetje dom van zo’n jongen, want bij wat hij in de toekomst ook op internet gaat doen, er is er in elk geval xc3xa9xc3xa9n die weet dat hij zeer waarschijnlijk niet te vertrouwen is. Overigens heb ik de iPhone gewoon via T-Mobile laten unlocken. Kost iets meer, maar het scheelt een hoop narigheid.

Update zaterdagavond:

Lars Griek belt zelf. Hij heeft wel de unlocksite, maar verder weet hij nergens van. Dat er drie keer met zijn nummer is gebeld en er drie keer iemand aan anders opnam? Hij weet van niks. En hij is geen journalist en hij heeft geen bedrijf. Ik mag hem wel een sms’je sturen en hij weet zeker dat dat wel aankomt, hij is toch altijd bereikbaar?

                                       *

Tweede probleempje: netbook besteld, via iDeal betaald, na een week de melding: niet leverbaar, geld wordt binnen drie weken teruggestort. Maar er wordt niks gestort, de firma is telefonisch onbereikbaar. Er is wel een antwoordapparaat, maar dat draait steeds hetzelfde bandje af, er wordt nooit opgenomen. Een mail-adres hebben ze niet, je kunt een contactformulier invullen maar daar is na een week ook nog geen reactie op. Het bedrijf staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, er is wel een adres, maar er staan geen namen van personen bij, alleen dat er zes mensen werken.

Het bedrijf is niet aangesloten bij de Thuiswinkel Organisatie, maar ik heb daar wel een klacht ingediend. Normaal gesproken stuurt de thuiswinkel de klacht automatisch door per e-mail, je bent verplicht het mailadres van het bedrijf op te geven, maar dat hebben ze niet, dus dat was even een probleempje, maar er schijnt nu toch contact te worden gelegd met het bedrijf. Ik wacht het nog maar even af.

In beide gevallen betaald met iDeal. Dat dus – als dit inderdaad niet wordt opgelost – kennelijk zaken doet met louche bedrijven.

                                                           *

Nummertje drie: Powermonkey besteld. Apparaatje dat als extra accu werkt en in elk geval in staat moet zijn xc3xa9xc3xa9n keer een mobiele telefoon helemaal op te laden. Ziet er goed uit, maar het werkt niet. Het slaagt er niet in zelfs maar xc3xa9xc3xa9n lading te verzorgen en na nog ettelijke uren aan de lading geeft-ie helemaal de geest. Mailtje gestuurd. "Ik stuur een nieuwe, met een retourenveloppe."

Is inmiddels een week geleden, nog maar eens een mailtje gestuurd, niks meer gehoord. Ook via iDeal betaald.

Gaan er gewoon soms dingen mis of zijn mensen hier stelselmatig bezig de boel te bedonderen? De tijd zal het leren.

Aanvulling:

In twee van deze drie zaken was het inderdaad goed mis (zie hier). Met de Powermonkey is het wel goed gekomen: nieuw apparaat ontvangen dat wel goed werkt, keurige retourenveloppe, geen extra kosten. Dat het wat langer duurde had met de vakantie te maken. 

Zondag 25-10: Grappige oplichterijtjes & iPhone

25 Oct

Iphone3gBen ik nu drie keer belazerd of blijft het bij xc3xa9xc3xa9n keer? Ik heb in ongeveer anderhalve maand tijd drie keer wat problemen met bestellingen via internet. Het ging al jaren goed, ben ik te argeloos geworden? Het begon met iets dat meer bedoeld was als test. Via een unlocksite zou je een bestand kunnen downloaden waarmee je in een mum van tijd je iPhone kunt unlocken, zodat er een andere simkaaart in kan met een betere provider dan T-Mobile.

Ik had hier en daar al gexc3xafnformeerd en het was duidelijk dat er heel wat haken en ogen aan het unlocken van een iPhone zitten, maar voor 14,95 wilde ik wel eens kijken wat ze konden bieden. Betaald via iDeal, binnen een paar minuten was het bestandje per e-mail binnen. Maar zelfs het unzippen werkte al niet, gaf meteen een foutmelding. Berichtje terug naar de afzender, maar daar kwam geen reactie.

Dan ga je spitten. Zo kwam ik terecht bij de eigenaar van de domeinnaam, ergens in Friesland. Kreeg hem via wat omwegen ook aan de telefoon, maar hij zei dat hij de site kort daarvoor had verkocht aan een zekere (ik noem hem Lars Griek). Had de jongen nooit gezien, was gewoon per e-mail gegaan, Lars had hem keurig betaald.

Lars Griek stond ook bij de gegevens, met een 06-nummer. Er werd opgenomen door iemand die zijn naam niet zei, maar ‘Lars Griek’ zei hem niks en van de unlocksite wist hij ook niks. Ik geloofde hem voor geen stuiver, maar wat kun je doen?

Nu heeft hij een vrij bijzondere naam, dus via google was zijn identiteit heel gemakkelijk te achterhalen. Zo was hij samen met een andere Gooise ondernemer een nieuw bedrijf begonnen. De collega was wel telefonisch te bereiken, maar hij wist niks van deze praktijken van zijn nieuwe compagnon, hij zou hem er eens op aanspreken. Niks meer van gehoord.

Vervolgens gisteren maar eens een sms’je gestuurd naar het mobiele nummer van Lars Griek en een berichtje achtergelaten op zijn facebook-pagina, met de mededeling dat ik op mijn website een stukje over hem en zijn opliichterij via internet ga zetten.

Uurtje later gaat de telefoon. Hij vraagt of ik misdaadjournalist ben en of ik een stukje op internet ga zetten. Ja dus. Nou, hij loopt stage als journalist (of zoiets, ik meen bij iets als Floor). Hij zegt dat hij David heet. En dat hij het stukje met belangstelling tegemoet ziet. Van Lars Griek heeft hij nooit gehoord. Unlocksite? Ook niet. Hoe weet hij dan dat ik een stukje over hem wil schrijven? Eh, hij heeft als journalist zo zijn bronnen… Nog voor ik hem kan vertellen dat ik er geen hout van geloof heeft hij de verbinding al verbroken.

Toch een beetje dom van zo’n jongen, want bij wat hij in de toekomst ook op internet gaat doen, er is er in elk geval xc3xa9xc3xa9n die weet dat hij zeer waarschijnlijk niet te vertrouwen is. Overigens heb ik de iPhone gewoon via T-Mobile laten unlocken. Kost iets meer, maar het scheelt een hoop narigheid.

Update zaterdagavond:

Lars Griek belt zelf. Hij heeft wel de unlocksite, maar verder weet hij nergens van. Dat er drie keer met zijn nummer is gebeld en er drie keer iemand aan anders opnam? Hij weet van niks. En hij is geen journalist en hij heeft geen bedrijf. Ik mag hem wel een sms’je sturen en hij weet zeker dat dat wel aankomt, hij is toch altijd bereikbaar?

                                       *

Tweede probleempje: netbook besteld, via iDeal betaald, na een week de melding: niet leverbaar, geld wordt binnen drie weken teruggestort. Maar er wordt niks gestort, de firma is telefonisch onbereikbaar. Er is wel een antwoordapparaat, maar dat draait steeds hetzelfde bandje af, er wordt nooit opgenomen. Een mail-adres hebben ze niet, je kunt een contactformulier invullen maar daar is na een week ook nog geen reactie op. Het bedrijf staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, er is wel een adres, maar er staan geen namen van personen bij, alleen dat er zes mensen werken.

Het bedrijf is niet aangesloten bij de Thuiswinkel Organisatie, maar ik heb daar wel een klacht ingediend. Normaal gesproken stuurt de thuiswinkel de klacht automatisch door per e-mail, je bent verplicht het mailadres van het bedrijf op te geven, maar dat hebben ze niet, dus dat was even een probleempje, maar er schijnt nu toch contact te worden gelegd met het bedrijf. Ik wacht het nog maar even af.

In beide gevallen betaald met iDeal. Dat dus – als dit inderdaad niet wordt opgelost – kennelijk zaken doet met louche bedrijven.

                                                           *

Nummertje drie: Powermonkey besteld. Apparaatje dat als extra accu werkt en in elk geval in staat moet zijn xc3xa9xc3xa9n keer een mobiele telefoon helemaal op te laden. Ziet er goed uit, maar het werkt niet. Het slaagt er niet in zelfs maar xc3xa9xc3xa9n lading te verzorgen en na nog ettelijke uren aan de lading geeft-ie helemaal de geest. Mailtje gestuurd. "Ik stuur een nieuwe, met een retourenveloppe."

Is inmiddels een week geleden, nog maar eens een mailtje gestuurd, niks meer gehoord. Ook via iDeal betaald.

Gaan er gewoon soms dingen mis of zijn mensen hier stelselmatig bezig de boel te bedonderen? De tijd zal het leren.

Aanvulling:

In twee van deze drie zaken was het inderdaad goed mis (zie hier). Met de Powermonkey is het wel goed gekomen: nieuw apparaat ontvangen dat wel goed werkt, keurige retourenveloppe, geen extra kosten. Dat het wat langer duurde had met de vakantie te maken. 

Zondag 25-10: Grappige oplichterijtjes & iPhone

25 Oct

Iphone3gBen ik nu drie keer belazerd of blijft het bij xc3xa9xc3xa9n keer? Ik heb in ongeveer anderhalve maand tijd drie keer wat problemen met bestellingen via internet. Het ging al jaren goed, ben ik te argeloos geworden? Het begon met iets dat meer bedoeld was als test. Via een unlocksite zou je een bestand kunnen downloaden waarmee je in een mum van tijd je iPhone kunt unlocken, zodat er een andere simkaaart in kan met een betere provider dan T-Mobile.

Ik had hier en daar al gexc3xafnformeerd en het was duidelijk dat er heel wat haken en ogen aan het unlocken van een iPhone zitten, maar voor 14,95 wilde ik wel eens kijken wat ze konden bieden. Betaald via iDeal, binnen een paar minuten was het bestandje per e-mail binnen. Maar zelfs het unzippen werkte al niet, gaf meteen een foutmelding. Berichtje terug naar de afzender, maar daar kwam geen reactie.

Dan ga je spitten. Zo kwam ik terecht bij de eigenaar van de domeinnaam, ergens in Friesland. Kreeg hem via wat omwegen ook aan de telefoon, maar hij zei dat hij de site kort daarvoor had verkocht aan een zekere (ik noem hem Lars Griek). Had de jongen nooit gezien, was gewoon per e-mail gegaan, Lars had hem keurig betaald.

Lars Griek stond ook bij de gegevens, met een 06-nummer. Er werd opgenomen door iemand die zijn naam niet zei, maar ‘Lars Griek’ zei hem niks en van de unlocksite wist hij ook niks. Ik geloofde hem voor geen stuiver, maar wat kun je doen?

Nu heeft hij een vrij bijzondere naam, dus via google was zijn identiteit heel gemakkelijk te achterhalen. Zo was hij samen met een andere Gooise ondernemer een nieuw bedrijf begonnen. De collega was wel telefonisch te bereiken, maar hij wist niks van deze praktijken van zijn nieuwe compagnon, hij zou hem er eens op aanspreken. Niks meer van gehoord.

Vervolgens gisteren maar eens een sms’je gestuurd naar het mobiele nummer van Lars Griek en een berichtje achtergelaten op zijn facebook-pagina, met de mededeling dat ik op mijn website een stukje over hem en zijn opliichterij via internet ga zetten.

Uurtje later gaat de telefoon. Hij vraagt of ik misdaadjournalist ben en of ik een stukje op internet ga zetten. Ja dus. Nou, hij loopt stage als journalist (of zoiets, ik meen bij iets als Floor). Hij zegt dat hij David heet. En dat hij het stukje met belangstelling tegemoet ziet. Van Lars Griek heeft hij nooit gehoord. Unlocksite? Ook niet. Hoe weet hij dan dat ik een stukje over hem wil schrijven? Eh, hij heeft als journalist zo zijn bronnen… Nog voor ik hem kan vertellen dat ik er geen hout van geloof heeft hij de verbinding al verbroken.

Toch een beetje dom van zo’n jongen, want bij wat hij in de toekomst ook op internet gaat doen, er is er in elk geval xc3xa9xc3xa9n die weet dat hij zeer waarschijnlijk niet te vertrouwen is. Overigens heb ik de iPhone gewoon via T-Mobile laten unlocken. Kost iets meer, maar het scheelt een hoop narigheid.

Update zaterdagavond:

Lars Griek belt zelf. Hij heeft wel de unlocksite, maar verder weet hij nergens van. Dat er drie keer met zijn nummer is gebeld en er drie keer iemand aan anders opnam? Hij weet van niks. En hij is geen journalist en hij heeft geen bedrijf. Ik mag hem wel een sms’je sturen en hij weet zeker dat dat wel aankomt, hij is toch altijd bereikbaar?

                                       *

Tweede probleempje: netbook besteld, via iDeal betaald, na een week de melding: niet leverbaar, geld wordt binnen drie weken teruggestort. Maar er wordt niks gestort, de firma is telefonisch onbereikbaar. Er is wel een antwoordapparaat, maar dat draait steeds hetzelfde bandje af, er wordt nooit opgenomen. Een mail-adres hebben ze niet, je kunt een contactformulier invullen maar daar is na een week ook nog geen reactie op. Het bedrijf staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, er is wel een adres, maar er staan geen namen van personen bij, alleen dat er zes mensen werken.

Het bedrijf is niet aangesloten bij de Thuiswinkel Organisatie, maar ik heb daar wel een klacht ingediend. Normaal gesproken stuurt de thuiswinkel de klacht automatisch door per e-mail, je bent verplicht het mailadres van het bedrijf op te geven, maar dat hebben ze niet, dus dat was even een probleempje, maar er schijnt nu toch contact te worden gelegd met het bedrijf. Ik wacht het nog maar even af.

In beide gevallen betaald met iDeal. Dat dus – als dit inderdaad niet wordt opgelost – kennelijk zaken doet met louche bedrijven.

                                                           *

Nummertje drie: Powermonkey besteld. Apparaatje dat als extra accu werkt en in elk geval in staat moet zijn xc3xa9xc3xa9n keer een mobiele telefoon helemaal op te laden. Ziet er goed uit, maar het werkt niet. Het slaagt er niet in zelfs maar xc3xa9xc3xa9n lading te verzorgen en na nog ettelijke uren aan de lading geeft-ie helemaal de geest. Mailtje gestuurd. "Ik stuur een nieuwe, met een retourenveloppe."

Is inmiddels een week geleden, nog maar eens een mailtje gestuurd, niks meer gehoord. Ook via iDeal betaald.

Gaan er gewoon soms dingen mis of zijn mensen hier stelselmatig bezig de boel te bedonderen? De tijd zal het leren.

Aanvulling:

In twee van deze drie zaken was het inderdaad goed mis (zie hier). Met de Powermonkey is het wel goed gekomen: nieuw apparaat ontvangen dat wel goed werkt, keurige retourenveloppe, geen extra kosten. Dat het wat langer duurde had met de vakantie te maken. 

Zondag 25-10: Grappige oplichterijtjes & iPhone

25 Oct

Iphone3gBen ik nu drie keer belazerd of blijft het bij xc3xa9xc3xa9n keer? Ik heb in ongeveer anderhalve maand tijd drie keer wat problemen met bestellingen via internet. Het ging al jaren goed, ben ik te argeloos geworden? Het begon met iets dat meer bedoeld was als test. Via een unlocksite zou je een bestand kunnen downloaden waarmee je in een mum van tijd je iPhone kunt unlocken, zodat er een andere simkaaart in kan met een betere provider dan T-Mobile.

Ik had hier en daar al gexc3xafnformeerd en het was duidelijk dat er heel wat haken en ogen aan het unlocken van een iPhone zitten, maar voor 14,95 wilde ik wel eens kijken wat ze konden bieden. Betaald via iDeal, binnen een paar minuten was het bestandje per e-mail binnen. Maar zelfs het unzippen werkte al niet, gaf meteen een foutmelding. Berichtje terug naar de afzender, maar daar kwam geen reactie.

Dan ga je spitten. Zo kwam ik terecht bij de eigenaar van de domeinnaam, ergens in Friesland. Kreeg hem via wat omwegen ook aan de telefoon, maar hij zei dat hij de site kort daarvoor had verkocht aan een zekere (ik noem hem Lars Griek). Had de jongen nooit gezien, was gewoon per e-mail gegaan, Lars had hem keurig betaald.

Lars Griek stond ook bij de gegevens, met een 06-nummer. Er werd opgenomen door iemand die zijn naam niet zei, maar ‘Lars Griek’ zei hem niks en van de unlocksite wist hij ook niks. Ik geloofde hem voor geen stuiver, maar wat kun je doen?

Nu heeft hij een vrij bijzondere naam, dus via google was zijn identiteit heel gemakkelijk te achterhalen. Zo was hij samen met een andere Gooise ondernemer een nieuw bedrijf begonnen. De collega was wel telefonisch te bereiken, maar hij wist niks van deze praktijken van zijn nieuwe compagnon, hij zou hem er eens op aanspreken. Niks meer van gehoord.

Vervolgens gisteren maar eens een sms’je gestuurd naar het mobiele nummer van Lars Griek en een berichtje achtergelaten op zijn facebook-pagina, met de mededeling dat ik op mijn website een stukje over hem en zijn opliichterij via internet ga zetten.

Uurtje later gaat de telefoon. Hij vraagt of ik misdaadjournalist ben en of ik een stukje op internet ga zetten. Ja dus. Nou, hij loopt stage als journalist (of zoiets, ik meen bij iets als Floor). Hij zegt dat hij David heet. En dat hij het stukje met belangstelling tegemoet ziet. Van Lars Griek heeft hij nooit gehoord. Unlocksite? Ook niet. Hoe weet hij dan dat ik een stukje over hem wil schrijven? Eh, hij heeft als journalist zo zijn bronnen… Nog voor ik hem kan vertellen dat ik er geen hout van geloof heeft hij de verbinding al verbroken.

Toch een beetje dom van zo’n jongen, want bij wat hij in de toekomst ook op internet gaat doen, er is er in elk geval xc3xa9xc3xa9n die weet dat hij zeer waarschijnlijk niet te vertrouwen is. Overigens heb ik de iPhone gewoon via T-Mobile laten unlocken. Kost iets meer, maar het scheelt een hoop narigheid.

Update zaterdagavond:

Lars Griek belt zelf. Hij heeft wel de unlocksite, maar verder weet hij nergens van. Dat er drie keer met zijn nummer is gebeld en er drie keer iemand aan anders opnam? Hij weet van niks. En hij is geen journalist en hij heeft geen bedrijf. Ik mag hem wel een sms’je sturen en hij weet zeker dat dat wel aankomt, hij is toch altijd bereikbaar?

                                       *

Tweede probleempje: netbook besteld, via iDeal betaald, na een week de melding: niet leverbaar, geld wordt binnen drie weken teruggestort. Maar er wordt niks gestort, de firma is telefonisch onbereikbaar. Er is wel een antwoordapparaat, maar dat draait steeds hetzelfde bandje af, er wordt nooit opgenomen. Een mail-adres hebben ze niet, je kunt een contactformulier invullen maar daar is na een week ook nog geen reactie op. Het bedrijf staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, er is wel een adres, maar er staan geen namen van personen bij, alleen dat er zes mensen werken.

Het bedrijf is niet aangesloten bij de Thuiswinkel Organisatie, maar ik heb daar wel een klacht ingediend. Normaal gesproken stuurt de thuiswinkel de klacht automatisch door per e-mail, je bent verplicht het mailadres van het bedrijf op te geven, maar dat hebben ze niet, dus dat was even een probleempje, maar er schijnt nu toch contact te worden gelegd met het bedrijf. Ik wacht het nog maar even af.

In beide gevallen betaald met iDeal. Dat dus – als dit inderdaad niet wordt opgelost – kennelijk zaken doet met louche bedrijven.

                                                           *

Nummertje drie: Powermonkey besteld. Apparaatje dat als extra accu werkt en in elk geval in staat moet zijn xc3xa9xc3xa9n keer een mobiele telefoon helemaal op te laden. Ziet er goed uit, maar het werkt niet. Het slaagt er niet in zelfs maar xc3xa9xc3xa9n lading te verzorgen en na nog ettelijke uren aan de lading geeft-ie helemaal de geest. Mailtje gestuurd. "Ik stuur een nieuwe, met een retourenveloppe."

Is inmiddels een week geleden, nog maar eens een mailtje gestuurd, niks meer gehoord. Ook via iDeal betaald.

Gaan er gewoon soms dingen mis of zijn mensen hier stelselmatig bezig de boel te bedonderen? De tijd zal het leren.

Aanvulling:

In twee van deze drie zaken was het inderdaad goed mis (zie hier). Met de Powermonkey is het wel goed gekomen: nieuw apparaat ontvangen dat wel goed werkt, keurige retourenveloppe, geen extra kosten. Dat het wat langer duurde had met de vakantie te maken. 

Vechtpartij Graafsewijk in de doofpot

24 Oct

Update 12.00 uur:

Toevallig was ik gistermiddag in Den Bosch, maar hoe dicht je er ook bij bent, sommige dingen merk je niet. Terwijl er van alles aan de hand was. Een groepje Marokkanen had ‘s middags twee ‘Nederlandse Bosschenaren’ (met ‘bekende achternamen’) in elkaar geramd. Gisteravond volgde het uur der wrake. In de Graafsewijk verzamelden ‘de Hollanders’ zich met tafelpoten en honkbalknuppels, de Marokkanen konden geen kant op. De politie kwam erbij, maar moest wahten op de ME voor de straat schoongeveegd kon worden. Dat het inzetten van de ME niet erg opviel kwam doordat Fc Den Bosch thuis speelde. Schijnt geen woord over in de lokale media te staan, de autoriteiten hebben het goed onder de pet weten te houden.

De vraag is: blijft het vanavond rustig in de stad, of staat de ME al weer klaar? Wat Bosschenaren opvalt is dat er de laatste tijd weinig Marokkanen meer in het straatbeeld en op de vaste plekken te zien zijn, er broeit iets.

Binnenkort hoop ik wat uitvoeriger op de achtergronden in te gaan, nog even geduld.

Zaterdag 24-10: Moord in Meppel & Schuinesloot

24 Oct

Meppelmoord1webOp dinsdag 16 juni is de 88-jarige Jannie de Kruys-Deen dood aangetroffen in haar kamer in een zorgcentrum in Meppel. Ze is vermoord door een insluiper die door de dienstdoende verpleegsters rond 03.30 uur wordt betrapt in haar kamer. De insluiper slaat op de vlucht. De politie houdt er rekening mee dat de dader een zedenmisdrijf wilde plegen, aangezien het slachtoffer gedeeltelijk ontkleed is gevonden.

Pas afgelopen week is er in Opsporing Verzocht aandacht aan besteed en kwamen er details naar buiten. Ik had zelf de zaak vanaf het begin gevolgd, maar de politie deed er erg geheimzinnig over. Uit de eerste berichten kon je amper opmaken dat er sprake was van een serieus misdrijf, je kon nog denken dat een oude vrouw zich was doodgeschrokken van een inbreker, maar de werkelijkheid lijkt vele malen gruwelijker.

Meppelabcweb

Of de politie dat niet in de gaten had of dat er enig strategisch doel is gediend met het onder de pet houden van de feiten is mij nog niet duidelijkheid, wel dat er op zijn minst een paar erbarmelijke amateurs bij het onderzoek betrokken zijn. De dader is vermoedelijk gevlucht op een fiets. Misschien wel zijn eigen fiets. Wie herkent de fiets? Maken ze een foto met struiken op de achtergrond, waardoor je de fiets amper kunt herkennen. Hetzelfde geldt voor de schoen: de tegels voor het politiebureau zijn beter herkenbaar dan de zool.

MeppelschoenwebMeppelmoordfietsAls ik Op-sporing Verzocht goed heb begrepen hebben we hier te maken met een zeer veront-rustend type moordenaar waar niet snel genoeg jacht op kan worden gemaakt, dit is een man die dxc3xb3xc3xb3rgaat, een behoorlijk verknipt figuur. Het lijkt erop dat hij zijn slachtoffer nadat hij haar had vermoord nog wilde verkrachten, maar werd betrapt door het personeel.

In een van mijn oudere boeken, ‘Moord in Nederland’, staat een kort overzicht van buitenlandse seriemoordenaars. Voor de ‘herkenning’. Daar komen ook een paar ‘bejaardenmoordenaars’ in voor.

Tussen de zomers 1974 en 1976 worden in een bejaardenhuis in New York vijf oudere vrouwen vermoord; aanvankelijk heeft niemand argwaan omdat de vrouwen gestikt zijn en een natuurlijke dood voor de hand ligt. Pas als nummer zes, een vrouw van 79, wordt aangetroffen, met haar eigen kousen vastgebonden, met een mes in de rug gestoken en verkracht, begint een politie-onderzoek. Nog drie moorden volgen. Na de negende ziet een kamermeisje hoe een lange zwarte man de brandtrap afrent. Dankzij haar beschrijving kan Calvin Jackson worden aangehouden. Hij werkte in het tehuis als portier en woonde er samen met een vrouw. Jackson vertelde de psychiater dat hij genoot van het doden: het was net seks. Hij zei dat de duivel in hem gevaren was en dat hij hem op deze manier probeerde uit te drijven.

De Stockwell Strangler

In de Zuid-Londense stadswijk Stockwell verkracht en wurgt de 24-jarige halfbloed Kenneth Erskine vier bejaarde mannen en drie vrouwen, tussen april en juli 1986. Erskine genoot van het doden, aldus een politiewoordvoerder. Hij sloop de kamers binnen en verraste de slachtoffers in hun slaap. Hij wordt verdacht van nog twee moorden, maar de bewijzen waren niet overtuigend. Statistisch gezien is het verkrachten en vermoorden van bejaarden het enige seksuele misdrijf dat door zwarten vaker wordt gepleegd dan door blanken. Als Erskine wordt aangehouden zegt hij: ‘Ik wilde beroemd worden. Waar bleven jullie? Ik dacht dat jullie me nooit te pakken zouden krijgen.’ Op 21 december 1993 slaagt Erskine erin uit de beruchte Broadmoor gevangenis te ontsnappen, maar hij wordt meteen weer opgepakt.

Wurger van Parijs

Op donderdag 13 januari 1994 arresteert de Parijse politie de 23-jarige werkloze Claude Lastennet. In de voorgaande zes maanden zou hij tenminste vijf bejaarde vrouwen hebben vermoord. De jonge Fransman bekent een dubbelleven te hebben geleid. ‘Ik ben een nette jongen, maar een andere kant van mij houdt ervan te moorden, te wurgen. Dat geeft me een bijzonder plezier,’ aldus Lastennet, nadat hij in een pension net buiten Parijs van zijn bed is gelicht.

Zijn eerste slachtoffer was een 88-jarige vrouw, in augustus 1993. Hij volgde haar nadat ze uit de bus was gestapt, drong achter haar het huis binnen en kneep haar keel dicht. Lastennet verklaarde daarna verslaafd te zijn geraakt aan het machtsgevoel van mensen doodmaken. Hij sloeg na zijn eerste keer nog vier keer toe vxc3xb3xc3xb3r zijn arrestatie. Een 77-jarige, een 73-jarige, een 92-jarige en een 83-jarige vrouw stierven in zijn handen. In zijn kamer worden allerlei bizarre herinneringen aan zijn moorden gevonden. De moordenaar had een soort rariteitenkabinet ingericht, waarin onder meer een radio en een ketting van de door hem vermoorde vrouwen werden tentoongesteld.

De Boston Strangler

De Boston Strangler, Albert DeSalvo, was geen typische bejaardenmoordenaar, in dit geval is hij interessant omdat een opmerkelijke ontwikkeling doormaakte: hij begon met het vermoorden van bejaarde vrouwen, daarna bedreef hij onuitsprekelijke gruweldaden met jonge vrouwen en in zijn laatste fase pleegde hij verhoudingsgewijs zachte verkrachtingen, zonder lichamelijk geweld. Psychiater Hjalmar van Marle zei daarover: "Wij zeggen het hier wel eens onder elkaar, over iemand die eerst gebouwen in brand steekt en later vrouwen verkracht: Hij is toch gegroeid. Die Boston Strangler is er blijkbaar in geslaagd te rijpen tot iemand voor wie heteroseksualiteit ook bestaat, en dat is al een stuk gezonder dan het verkrachten van oude vrouwen. Je zou heten dat moet niet verkeerd worden opgevatals een rare vorm van psychotherapie kunnen zien. Sommige situaties kunnen een mens rijper maken."

Dat de Wurger van Meppel maar snel gepakt moge worden.

                                     Munnikkinderfoto2web                            *

Het internet brengt schimmen uit het verleden tot leven. De moorden in Schuinesloot hebben heel wat rimpels door het dorp getrokken en door de levens van met name de zes kinderen. Het meest intrigerende aan het verhaal van Maria de Munnik vind ik dat het al die jaren zo’n taboe is geweest, dat ze nooit over het drama mochten praten, dat het werd weggemoffeld. Dat blijkt ook uit een reactie die vandaag binnenkwam.

"Jeetje wat een verhaal! Ik heb zelf in Slagharen gewoond toen ik kind was, mijn ouders hadden daar een bistro en Maria werkte bij ons thuis samen met haar zus. Ik heb dit nooit geweten, ik was ook nog heel jong. Vandaar natuurlijk. In 1981 zijn wij op Gran Canaria gaan wonen, ik was toen 10 jaar en pas een maand geleden heb ik voor het eerst weer contact gehad met Maria en haar zus. Dit vond ik heel bijzonder, aangezien we ondertussen 28 jaar verder zijn. Veel liefs van mij."

Van Stephanie Veenendaal

Zaterdag 24-10: Moord in Meppel & Schuinesloot

24 Oct

Meppelmoord1webOp dinsdag 16 juni is de 88-jarige Jannie de Kruys-Deen dood aangetroffen in haar kamer in een zorgcentrum in Meppel. Ze is vermoord door een insluiper die door de dienstdoende verpleegsters rond 03.30 uur wordt betrapt in haar kamer. De insluiper slaat op de vlucht. De politie houdt er rekening mee dat de dader een zedenmisdrijf wilde plegen, aangezien het slachtoffer gedeeltelijk ontkleed is gevonden.

Pas afgelopen week is er in Opsporing Verzocht aandacht aan besteed en kwamen er details naar buiten. Ik had zelf de zaak vanaf het begin gevolgd, maar de politie deed er erg geheimzinnig over. Uit de eerste berichten kon je amper opmaken dat er sprake was van een serieus misdrijf, je kon nog denken dat een oude vrouw zich was doodgeschrokken van een inbreker, maar de werkelijkheid lijkt vele malen gruwelijker.

Meppelabcweb

Of de politie dat niet in de gaten had of dat er enig strategisch doel is gediend met het onder de pet houden van de feiten is mij nog niet duidelijkheid, wel dat er op zijn minst een paar erbarmelijke amateurs bij het onderzoek betrokken zijn. De dader is vermoedelijk gevlucht op een fiets. Misschien wel zijn eigen fiets. Wie herkent de fiets? Maken ze een foto met struiken op de achtergrond, waardoor je de fiets amper kunt herkennen. Hetzelfde geldt voor de schoen: de tegels voor het politiebureau zijn beter herkenbaar dan de zool.

MeppelschoenwebMeppelmoordfietsAls ik Op-sporing Verzocht goed heb begrepen hebben we hier te maken met een zeer veront-rustend type moordenaar waar niet snel genoeg jacht op kan worden gemaakt, dit is een man die dxc3xb3xc3xb3rgaat, een behoorlijk verknipt figuur. Het lijkt erop dat hij zijn slachtoffer nadat hij haar had vermoord nog wilde verkrachten, maar werd betrapt door het personeel.

In een van mijn oudere boeken, ‘Moord in Nederland’, staat een kort overzicht van buitenlandse seriemoordenaars. Voor de ‘herkenning’. Daar komen ook een paar ‘bejaardenmoordenaars’ in voor.

Tussen de zomers 1974 en 1976 worden in een bejaardenhuis in New York vijf oudere vrouwen vermoord; aanvankelijk heeft niemand argwaan omdat de vrouwen gestikt zijn en een natuurlijke dood voor de hand ligt. Pas als nummer zes, een vrouw van 79, wordt aangetroffen, met haar eigen kousen vastgebonden, met een mes in de rug gestoken en verkracht, begint een politie-onderzoek. Nog drie moorden volgen. Na de negende ziet een kamermeisje hoe een lange zwarte man de brandtrap afrent. Dankzij haar beschrijving kan Calvin Jackson worden aangehouden. Hij werkte in het tehuis als portier en woonde er samen met een vrouw. Jackson vertelde de psychiater dat hij genoot van het doden: het was net seks. Hij zei dat de duivel in hem gevaren was en dat hij hem op deze manier probeerde uit te drijven.

De Stockwell Strangler

In de Zuid-Londense stadswijk Stockwell verkracht en wurgt de 24-jarige halfbloed Kenneth Erskine vier bejaarde mannen en drie vrouwen, tussen april en juli 1986. Erskine genoot van het doden, aldus een politiewoordvoerder. Hij sloop de kamers binnen en verraste de slachtoffers in hun slaap. Hij wordt verdacht van nog twee moorden, maar de bewijzen waren niet overtuigend. Statistisch gezien is het verkrachten en vermoorden van bejaarden het enige seksuele misdrijf dat door zwarten vaker wordt gepleegd dan door blanken. Als Erskine wordt aangehouden zegt hij: ‘Ik wilde beroemd worden. Waar bleven jullie? Ik dacht dat jullie me nooit te pakken zouden krijgen.’ Op 21 december 1993 slaagt Erskine erin uit de beruchte Broadmoor gevangenis te ontsnappen, maar hij wordt meteen weer opgepakt.

Wurger van Parijs

Op donderdag 13 januari 1994 arresteert de Parijse politie de 23-jarige werkloze Claude Lastennet. In de voorgaande zes maanden zou hij tenminste vijf bejaarde vrouwen hebben vermoord. De jonge Fransman bekent een dubbelleven te hebben geleid. ‘Ik ben een nette jongen, maar een andere kant van mij houdt ervan te moorden, te wurgen. Dat geeft me een bijzonder plezier,’ aldus Lastennet, nadat hij in een pension net buiten Parijs van zijn bed is gelicht.

Zijn eerste slachtoffer was een 88-jarige vrouw, in augustus 1993. Hij volgde haar nadat ze uit de bus was gestapt, drong achter haar het huis binnen en kneep haar keel dicht. Lastennet verklaarde daarna verslaafd te zijn geraakt aan het machtsgevoel van mensen doodmaken. Hij sloeg na zijn eerste keer nog vier keer toe vxc3xb3xc3xb3r zijn arrestatie. Een 77-jarige, een 73-jarige, een 92-jarige en een 83-jarige vrouw stierven in zijn handen. In zijn kamer worden allerlei bizarre herinneringen aan zijn moorden gevonden. De moordenaar had een soort rariteitenkabinet ingericht, waarin onder meer een radio en een ketting van de door hem vermoorde vrouwen werden tentoongesteld.

De Boston Strangler

De Boston Strangler, Albert DeSalvo, was geen typische bejaardenmoordenaar, in dit geval is hij interessant omdat een opmerkelijke ontwikkeling doormaakte: hij begon met het vermoorden van bejaarde vrouwen, daarna bedreef hij onuitsprekelijke gruweldaden met jonge vrouwen en in zijn laatste fase pleegde hij verhoudingsgewijs zachte verkrachtingen, zonder lichamelijk geweld. Psychiater Hjalmar van Marle zei daarover: "Wij zeggen het hier wel eens onder elkaar, over iemand die eerst gebouwen in brand steekt en later vrouwen verkracht: Hij is toch gegroeid. Die Boston Strangler is er blijkbaar in geslaagd te rijpen tot iemand voor wie heteroseksualiteit ook bestaat, en dat is al een stuk gezonder dan het verkrachten van oude vrouwen. Je zou heten dat moet niet verkeerd worden opgevatals een rare vorm van psychotherapie kunnen zien. Sommige situaties kunnen een mens rijper maken."

Dat de Wurger van Meppel maar snel gepakt moge worden.

                                     Munnikkinderfoto2web                            *

Het internet brengt schimmen uit het verleden tot leven. De moorden in Schuinesloot hebben heel wat rimpels door het dorp getrokken en door de levens van met name de zes kinderen. Het meest intrigerende aan het verhaal van Maria de Munnik vind ik dat het al die jaren zo’n taboe is geweest, dat ze nooit over het drama mochten praten, dat het werd weggemoffeld. Dat blijkt ook uit een reactie die vandaag binnenkwam.

"Jeetje wat een verhaal! Ik heb zelf in Slagharen gewoond toen ik kind was, mijn ouders hadden daar een bistro en Maria werkte bij ons thuis samen met haar zus. Ik heb dit nooit geweten, ik was ook nog heel jong. Vandaar natuurlijk. In 1981 zijn wij op Gran Canaria gaan wonen, ik was toen 10 jaar en pas een maand geleden heb ik voor het eerst weer contact gehad met Maria en haar zus. Dit vond ik heel bijzonder, aangezien we ondertussen 28 jaar verder zijn. Veel liefs van mij."

Van Stephanie Veenendaal

Vrijdag 23-10: Frans Loomeijer, kentekenplaten & Schuinesloot

23 Oct

Fransloomeijerweb

"In 2006 heb ik nog met Franske vastgezeten in Vught. Hij ontdekte mij tijdens het luchten en ik weet nog goed dat hij zei: ‘Goh Hennie, leef je nog?’ Komisch dat ik pas sinds kort Anita heb ontmoet die vertelde dat Franske niet meer was."

Klinkt een beetje raadselachtig, maar dit gaat over de moord op Frans Loomeijer, waar ik een paar keer aandacht aan heb besteed. Wat leidde tot reacties bij Anita, de vriendin van Frans, die aangaf dat bepaalde dingen niet klopten.

Hennie vervolgt:

"Wat ik bedoelde met ‘donkere mensen in mijn tijd’ is dat het nu anders is. Er woont van alles in Tilburg-Noord en de controle door de politie is ver te zoeken, ik zelf heb in mijn criminele tijd de wijk een walhalla gevonden om goed geld te kunnen verdienen. De wijk is nu niet meer te controleren, de boodschap die wij als Wagnergroep toen uitdroegen was misschien af en toe te ver, maar we waren wel rechtvaardig. Op enkele alcoholisten na die zich lid voelden van onze groep. Als we nu na al die jaren de groep weer zouden formeren zou het er anders uit zien in de wijk. Wij waren toen al goed in opruimen en kunnen dat nog steeds. We missen nu twee jongens. Hans de Beer door toedoen van de gebroeders Janse en Franske, maar ik heb nog mijn connecties in Tilburg en misschien vind ik wel de link. Schutter, zorg dat je nog wat patronen over hebt, ik ga achter je aan komen en je opjagen."

                                                         *

Zo gaan die dingen. Rond de ‘tattoo-killers’ is het in de kranten de laatste dagen erg rustig. Ik vermoed dat de Telegraaf morgen met een achtergrondverhaal komt – als ik hoofdredacteur was had ik daar opdracht toe gegeven – en zijn kruit nog even niet verschiet. Er is inmiddels voldoende bekend om er een spannende reportage over te maken: op basis van wat er al bekend is, aangevuld met wat inside-informatie die niet zo heel moeilijk te vinden is. Ik zou het zelf kunnen maken, maar ik heb er even geen tijd voor. In mijn geval zou het nog niet hxc3xa9t verhaal zijn: je bent er pas als je alle namen en achtergronden kent en zover is het nog niet. Wie alles wil weten over de kentekenplaten die gebruikt zijn bij de verschillende liquidaties: kijk even bij de reacties.

                                                    *

Op gezette tijden ga ik wat aandacht besteden aan mijn nieuwe boek. Dit is het begin van het eerste hoofdstuk van ‘Vrouwen in het kwaad’. Het gaat over een ‘familie-drama-avant-la-lettre’: een dubbele moord in Schuinesloot, in 1975)

Noordoostenweb             TERUG NAAR SCHUINESLOOT

Op zondag 10 september 2006, aan het eind van de middag, is een meisje van zeven met haar xc3xa9xc3xa9n jaar jongere zusje en een vriendinnetje aan het spelen in de bossen bij camping xe2x80x99t Veld in Rheeze, gemeente Hardenberg, als ze worden aangesproken door een onbekende man van ongeveer 30 jaar op een blauwe mountainbike. Hij maakt een praatje met de meisjes waarin hij vertelt dat hij op de camping staat. Als hij weggaat eist hij een kusje. De kinderen willen niet, daarop trekt hij het zevenjarig meisje een bosje in en misbruikt haar. De andere kinderen blijven doodsbang wachten. De politie neemt de zaak vanaf het begin zeer serieus. De manier van werken is verontrustend: dit duidt op een dader die vermoedelijk opnieuw zal toeslaan, tot hij wordt gestopt, maar ondanks alle inspanningen komt er geen dader in beeld. In februari 2007 worden er 36.000 flyers met een compositietekening van de man huis aan huis in de gemeenten Hardenberg en delen van Ommen en Twenterand bezorgd.

Voor iemand die zich bezighoudt met misdaad is dit een incident om te blijven volgen. Schrijver dezes slaat er ook om een andere reden op aan. De naam Rheeze zal weinig Nederlanders iets zeggen, mij wel. Ik heb vier jaar in deze regio xe2x80″ de gemeenten Hardenberg en Gramsbergen – gewerkt. Nu kennen we die plaatsen vanwege hun beroemde inwoners: Hardenberg van deejay Edwin Evers, die er nog steeds woont. Gramsbergen van schaatser Erik Hulzebosch, Slagharen van ondernemer Hennie van de Most. Destijds was alleen Ponypark Slagharen landelijk bekend.

(Meer over deze moord staat hier)

Vrijdag 23-10: Frans Loomeijer, kentekenplaten & Schuinesloot

23 Oct

Fransloomeijerweb

"In 2006 heb ik nog met Franske vastgezeten in Vught. Hij ontdekte mij tijdens het luchten en ik weet nog goed dat hij zei: ‘Goh Hennie, leef je nog?’ Komisch dat ik pas sinds kort Anita heb ontmoet die vertelde dat Franske niet meer was."

Klinkt een beetje raadselachtig, maar dit gaat over de moord op Frans Loomeijer, waar ik een paar keer aandacht aan heb besteed. Wat leidde tot reacties bij Anita, de vriendin van Frans, die aangaf dat bepaalde dingen niet klopten.

Hennie vervolgt:

"Wat ik bedoelde met ‘donkere mensen in mijn tijd’ is dat het nu anders is. Er woont van alles in Tilburg-Noord en de controle door de politie is ver te zoeken, ik zelf heb in mijn criminele tijd de wijk een walhalla gevonden om goed geld te kunnen verdienen. De wijk is nu niet meer te controleren, de boodschap die wij als Wagnergroep toen uitdroegen was misschien af en toe te ver, maar we waren wel rechtvaardig. Op enkele alcoholisten na die zich lid voelden van onze groep. Als we nu na al die jaren de groep weer zouden formeren zou het er anders uit zien in de wijk. Wij waren toen al goed in opruimen en kunnen dat nog steeds. We missen nu twee jongens. Hans de Beer door toedoen van de gebroeders Janse en Franske, maar ik heb nog mijn connecties in Tilburg en misschien vind ik wel de link. Schutter, zorg dat je nog wat patronen over hebt, ik ga achter je aan komen en je opjagen."

                                                         *

Zo gaan die dingen. Rond de ‘tattoo-killers’ is het in de kranten de laatste dagen erg rustig. Ik vermoed dat de Telegraaf morgen met een achtergrondverhaal komt – als ik hoofdredacteur was had ik daar opdracht toe gegeven – en zijn kruit nog even niet verschiet. Er is inmiddels voldoende bekend om er een spannende reportage over te maken: op basis van wat er al bekend is, aangevuld met wat inside-informatie die niet zo heel moeilijk te vinden is. Ik zou het zelf kunnen maken, maar ik heb er even geen tijd voor. In mijn geval zou het nog niet hxc3xa9t verhaal zijn: je bent er pas als je alle namen en achtergronden kent en zover is het nog niet. Wie alles wil weten over de kentekenplaten die gebruikt zijn bij de verschillende liquidaties: kijk even bij de reacties.

                                                    *

Op gezette tijden ga ik wat aandacht besteden aan mijn nieuwe boek. Dit is het begin van het eerste hoofdstuk van ‘Vrouwen in het kwaad’. Het gaat over een ‘familie-drama-avant-la-lettre’: een dubbele moord in Schuinesloot, in 1975)

Noordoostenweb             TERUG NAAR SCHUINESLOOT

Op zondag 10 september 2006, aan het eind van de middag, is een meisje van zeven met haar xc3xa9xc3xa9n jaar jongere zusje en een vriendinnetje aan het spelen in de bossen bij camping xe2x80x99t Veld in Rheeze, gemeente Hardenberg, als ze worden aangesproken door een onbekende man van ongeveer 30 jaar op een blauwe mountainbike. Hij maakt een praatje met de meisjes waarin hij vertelt dat hij op de camping staat. Als hij weggaat eist hij een kusje. De kinderen willen niet, daarop trekt hij het zevenjarig meisje een bosje in en misbruikt haar. De andere kinderen blijven doodsbang wachten. De politie neemt de zaak vanaf het begin zeer serieus. De manier van werken is verontrustend: dit duidt op een dader die vermoedelijk opnieuw zal toeslaan, tot hij wordt gestopt, maar ondanks alle inspanningen komt er geen dader in beeld. In februari 2007 worden er 36.000 flyers met een compositietekening van de man huis aan huis in de gemeenten Hardenberg en delen van Ommen en Twenterand bezorgd.

Voor iemand die zich bezighoudt met misdaad is dit een incident om te blijven volgen. Schrijver dezes slaat er ook om een andere reden op aan. De naam Rheeze zal weinig Nederlanders iets zeggen, mij wel. Ik heb vier jaar in deze regio xe2x80″ de gemeenten Hardenberg en Gramsbergen – gewerkt. Nu kennen we die plaatsen vanwege hun beroemde inwoners: Hardenberg van deejay Edwin Evers, die er nog steeds woont. Gramsbergen van schaatser Erik Hulzebosch, Slagharen van ondernemer Hennie van de Most. Destijds was alleen Ponypark Slagharen landelijk bekend.

(Meer over deze moord staat hier)