De verkrachting van Susan

31 Jul

SusanpanoOp donderdagmiddag 28 mei van dit jaar wordt de 36-jarige Susan V. uit Ypenburg op klaarlichte dag verkracht door twee mannen die bij haar aanbelden. Exc3xa9n van de twee houdt haar zoontje van bijna twee in bedwang, ze hoort hem op de achtergrond stikgeluiden maken. Na de daad dreigen de mannen terug te komen voor haar zoontje als ze haar mond open doet. Susan is zo bang dat ze een week lang zwijgt. Dat breekt haar op: de politie geeft weinig prioriteit aan de jacht op de daders. Terwijl ze nog steeds in de buurt zijn en de dreiging voelbaar is. In september volgde er een doodsbedreiging aan het adres van haar zoontje.

Op donderdag aan het eind van de middag is het spitsuur bij de familie V. in Ypenburg. De vijfjarige Max komt na schooltijd even thuis om wat te drinken en zich om te kleden, dan moet hij judo en gaat hij aansluitend door naar zwemles. Zo ook op donderdag 28 mei 2009. Moeder Susan (36) brengt hem erheen, samen met hun jongste zoontje Josey, die bijna twee jaar is. Vader Rob gaat van zijn werk rechtstreeks naar het zwembad om Max op te halen.

Om kwart over vijf is Susan thuis met zoontje Josey als de bel gaat. Josey rent vast naar de deur. Susan kijkt door het raam naast de deur en ziet twee mannen staan. xe2x80x98Ik kijk altijd wie er aanbelt. Het waren twee doorsnee-mannen, lichtgetint, maar het zag er niet alarmerend uit. Ik deed de deur een eindje open. Ze zeiden dat ze voor xe2x80x98de oudstexe2x80x99 kwamen en verhaal kwamen halen. Ik deed de deur een eindje verder open om ze normaal te woord te staan, maar toen duwden ze mij meteen naar binnen. Ze schreeuwden: xe2x80x9cWaar is-ie!xe2x80x9d Ze gaven mij het idee dat ze op zoek waren naar Max, maar ze wisten zijn naam niet.

Voor mezelf heb ik de mannen xe2x80x98de smallexe2x80x99 en xe2x80x98de bollexe2x80x99 genoemd. De smalle liep de trap op naar boven, blijkbaar om daar te gaan zoeken, de bolle bleef bij mij beneden. Ik raakte overstuur, ik hoorde de mannen tegen elkaar roepen in een voor mij onbekende taal, ik denk dat het Turken of Marokkanen waren, maar ze spraken verder accentloos Nederlands.

Josey trok aan mijn been, hij was bang.

Ik ook.

Ik vroeg: xe2x80x9cWat is er dan? Wat heeft hij dan gedaan?xe2x80x9d

De man die bij mij stond pakte Josey beet en zei: xe2x80x9cDan moet hij maar boeten.xe2x80x9d

Ik bleef vragen: xe2x80x9cWaarom dan?xe2x80x9d en zei: xe2x80x9cDoe hem niks, hij heeft niks gedaan!xe2x80x9d

Toen zei de smalle man dat ik mij uit moest kleden, anders zouden ze mijn zoontje vermoorden. De bolle man hield Josey vast, ik hoorde hem stikgeluiden maken, wat moet je dan?

Ik liep achteruit, de woonkamer in.

Ik heb me uitgekleed, op een stoel in de kamer heeft de smalle man mij toen verkracht. De andere man bleef met Josey bij de deuropening staan. De man die met mij bezig was irriteerde het dat het niet lukte, je hoorde Josey geluiden maken.

xe2x80x9cZorg dat dat jong stil wordt, het maakt mij niet uit hoe!xe2x80x9d riep hij.

Toen ging de huistelefoon.

Ik zei: xe2x80x9cDat is mijn man, die belt als hij op de hoek is.xe2x80x9d

De andere man moest ook nog, maar de smalle riep: xe2x80x9cJe hebt toch niks aan haar, laten we maar gaan.xe2x80x9d

Ze namen Josey mee naar de deur.

Ik heb gesmxc3xa9xc3xa9kt om hem niks te doen, om hem te laten gaan, op zoxe2x80x99n moment wil je alles wel doen, ik dacht echt dat ze hem mee zouden nemen.

Ze zeiden dat als ik er tegenover wie dan ook maar iets over zou vertellen, dat ze terug zouden komen om hem wat aan te doen. Toen gingen ze weg. Op dat moment ging de mobiele telefoon, Rob belde mij omdat ik op de huistelefoon niet opnam. Hij hoorde wel dat er wat was, ik klonk overstuur, ik zei dat er mensen bij huis waren. Toen was het ongeveer half zes, alles bij elkaar zijn die mannen zoxe2x80x99n twaalf tot vijftien minuten binnen geweest.xe2x80x99

Susan1webxe2x80x98Toen Rob en Max thuiskwamen waren we allebei overstuur. Josey is dat rond die tijd wel vaker en wij hadden zelf ook een nare tijd achter de rug, met een sterfgeval in de familie, het was niet zo vreemd dat ik huilde. Het klinkt misschien raar, maar ik durfde het niet tegen Rob te vertellen, ik was zxc3xb3 bang.

Ik heb het een week volgehouden, maar het begon toch op te vallen, natuurlijk merkte hij dat er iets was en toen werd het weer donderdag, toen heb ik hem gebeld en gevraagd of ik hem kon vertrouwen, dat ik hem iets moest vertellen, maar dat ik niet wilde dat hij ermee naar de politie ging.

Hij is toen meteen gekomen, ik heb het verteld. De politie hoefde niet, maar hij wilde wel dat ik naar de huisarts ging. Dat heb gedaan, dan komen de emoties en toen is het balletje toch gaan rollen en was voor iedereen duidelijk dat ik aangifte moest doen.

Ik zei: xe2x80x9cMaar dan ga ik nu!xe2x80x9d

Dat was op zaterdagavond.

Ik heb eerst het algemene politienummer gebeld, daar kreeg ik te horen: xe2x80x9cDaar doen we nu niets mee, dat kan pas op maandag.xe2x80x9d Ik heb nog aangedrongen bij de meldkamer, maar het kon echt niet. We zijn nog naar bureau Ypenburg gereden, dat was dicht, we hebben aangebeld, maar er kwam niemand. Toen zijn we naar Bureau Zoetermeer gegaan, maar ook daar was de boodschap: het kon pas de eerstvolgende werkdag. Op zondag heeft de Afdeling Zeden nog wel gebeld. Als ik aangifte wilde doen was er een wachttijd van anderhalf tot twee weken.

Na heel veel gebel kreeg ik te horen dat ik dan maar een deelaangifte moest doen: als de verkrachting eruit bleef en ik alleen aangifte deed van het binnendringen van de woning en de bedreiging van Josey kon het eerder. Uiteindelijk mochten we dan op maandag wel komen.

Pas toen we op het bureau zaten werden ze serieus. Ik kon een heel goede beschrijving geven van de mannen, er zijn toen ook compositietekeningen gemaakt. Later kon ik aangifte doen van het zedendeel, de verkrachting. Ik kreeg een week bedenktijd. Als ik het door wilde zetten moest ik alles heel gedetailleerd vertellen.

Susan4webIk heb doorgezet, maar het was wel heel moeilijk. Voor mijn gevoel zijn ze bij het verhoren wel over de schreef gegaan. Verder ging er ook van alles fout. Ze hebben wel zeven keer slachtofferhulp aangeboden, ik zei dat ik dat graag wilde, maar er gebeurde niks, er heeft nooit iemand gebeld om contact op te nemen. Toen ik daar wat van zei, kreeg ik te horen: xe2x80x9cJe hebt toch een folder gekregen? Dan bel je zelf maar.xe2x80x9d

xe2x80x98Na de eerste aangifte waren hier elke dag rechercheurs. Ze hebben de stoelhoezen meegenomen, van ons vieren is dna afgenomen. Omdat ik duidelijke compositietekeningen had laten maken dacht ik dat ze wel een oproep konden doen via Opsporing Verzocht of zo, maar er gebeurde helemaal niets. Later kregen we te horen dat ze die alleen onder de politiekorpsen hadden verspreid, dat was wel voldoende, anders kregen ze te veel reacties en dat was te veel werk.

Het probleem was dat ik niet meteen had gebeld toen het was gebeurd. Dan hadden ze alles afgezet en hadden ze naar sporen kunnen zoeken, nu waren alle sporen zoxe2x80x99n beetje gewist. Ze wilden de eerste vier mensen aan wie ik het had verteld ook horen: mijn man, de huisarts, mijn leidinggevende en een vriendin. Uiteindelijk hebben ze alleen mijn man gehoord, de anderen hebben ze nog niet eens gebeld.xe2x80x99

xe2x80x98Een paar dagen na de aangifte zag ik diezelfde mannen weer. Ik kwam van mijn werk en zag hen lopen bij het winkelcentrum. Thuis hebben we meteen de politie gebeld en die kwamen ook meteen, maar ze konden hen niet vinden. De politie had gezegd dat we voor de veiligheid zoveel mogelijk binnen moesten blijven.

Weer twee weken later, in juni, was ik even buiten. Het was bloedheet. Toen kwamen er twee mannen met een handycam naar me toe. Ze zeiden dat ze van TV West waren, ze wilden een interview met mij.

xe2x80x9cU bent toch bij de politie geweest?xe2x80x9d zeiden ze een paar keer.

Ik vertrouwde het helemaal niet en heb hen weggestuurd. Ik heb meteen Rob gebeld en toen de politie. Die kwam weer meteen, maar ze konden niemand vinden. Ze vroegen me letterlijk wat ik dan ook buiten deed.

Uit navraag bij TV West bleek dat die mannen daar niet van waren. Toen bleef het twee maanden rustig, tot begin september.

Susan1tekeningJosey was jarig geweest, er hing een Bumba-tekening buiten voor zijn verjaardagspartijtje. Op kwart voor twaalf xe2x80x99s avonds, toen we allemaal op bed lagen, ging de bel. Bleek dat iemand op die tekening had geschreven: RIP, met pijlen naar de naam Josey en xe2x80x9cWe are still here.xe2x80x9d

We hebben de politie gebeld, die kwam meteen. Ze vroegen waarom we geen camera hadden hangen. Ze hebben de tekening meegenomen, verder hebben we er niks meer over gehoord. Ze vonden het niet nodig naar vingerafdrukken te kijken.xe2x80x99

Zolang de mannen niet zijn opgepakt, voelen Susan en Rob zich niet veilig, maar ze hebben het gevoel dat de politie er weinig aan doet. xe2x80x98Voor mijn gevoel komen die mannen hier uit de buurt. Gezien de manier van werken kan ik me niet voorstellen dat ze dit niet eerder hebben gedaan. Ze waren allebei echt van plan mij te verkrachten. In het begin dacht ik dat ze echt voor Max kwamen, dat hij misschien een ander kind met sport of op school iets had aangedaan, maar ze kenden zijn naam helemaal niet, ik denk dat het een soort smoes was om binnen te komen.xe2x80x99

De beschrijving van de twee mannen: vermoedelijk Turken of Marokkanen. De smalle is 1.75 tot 1.80 meter lang, hij heeft een lang gezicht, een snorretje en grof, warrig haar. Hij droeg een grijs-zwarte broek, een bordeauxrode blouse en een driekwart leren jas. Hij had opvallend veel haargroei uit zijn oren en hij stonk erg naar zweet.

De andere man was iets kleiner xe2x80″ ongeveer 1.70 meter – en boller. Hij had een apart soort vettig krulhaar. Susan: xe2x80x98Bij het maken van de compositietekening hebben ze me wel duizend verschillende voorbeelden laten zien, maar die soort zat er niet bij, dat moet toch wel herkenbaar zijn.xe2x80x99 Hij had een rond, pokdalig gezicht. Beide mannen zijn rond de veertig jaar oud. De bolle had aan zijn linkerarm een heel groffe armband met schakels en aan zijn hand een zegelring.

Bij de verkrachting deed de smalle alleen zijn broek naar beneden. Hij was besneden. Het lukte hem wel binnen te dringen, maar hij is niet klaargekomen.

Pijnlijke verhoren

Susan:

xe2x80x9cMijn verhoor bij de zedenrecherche was afschuwelijk. Buiten dat ik al twee keer een verhoor had gehad, dat ook op papier was gezet, werd dit dus mijn derde en definitieve aangifte. Ik begrijp dat alles drie of vier op verschillende manieren wordt gecheckt en dat je alles maar dan ook echt alles bij naam moet noemen, hoe lastig dat ook is. Maar in dit verhoor gingen ze een stap verder. Ik moest niet zeuren, ik ben verpleegkundige, sta realistisch in het leven en weet hoe alles bij naam heet. Dus dat ik dingen lastig vond te benoemen was raar.

Er is me aangegeven dat het xe2x80x98merkwaardigxe2x80x99 was dat ik als moeder niet als een leeuw heb gevochten voor mijn kind. Iedere moeder zou dat hebben gedaan. Ze hadden al een aantal moeders op de bank gehad en ik was de enige die niks had gedaan voor mijn kind. Het getuigt van slecht moederschap dat ik niet meteen aan de bel heb gehangen. Had ik ten minste voor mijn kind moeten doen.

Dat ik bang en angstig was? Tja, uiteindelijk was ik niet bang genoeg en was de drang om voor mijn huwelijk te gaan groter dan de andere angst. Dat vonden ze ook vreemd, ik was een slechte echtgenote. Hoe kun je in een goed huwelijk een week lang voor je man verzwijgen dat dit was gebeurd? En waarom vertrouwde ik mijn man niet, dat hij moest beloven dat hij niet naar de politie zou gaan, was ik zelf eigenlijk wel te vertrouwen? Hoe was mijn eigen seksleven dan? Kwam ik wel klaar bij mijn eigen man? xe2x80x9cHeeft u glijmiddel in huis?xe2x80x9d

Ik heb een aantal keren gevraagd of ze me eigenlijk wel geloofden. Tuurlijk wel, xe2x80x9cmaar we vinden het maar merkwaardig dat u niks voor uw kind gedaan heeft.xe2x80x9d Die man had Josey vast in wurggreep en ik hoorde stikgeluiden! Ik was zo bang dat ze hem zouden vermoorden onder mijn neus. De dreiging was er, de stikgeluiden en ze hadden hem werkelijk in handen en nog begrijpt de politie het niet! Om vervolgens in het verhoor met mijn man te ontkennen dat dit gezegd is. Dat zou mijn beleving zijn geweest. Nou, het is allemaal opgenomen en iedereen mag van mij horen hoe het eraan toe is gegaan.xe2x80x9d

Na het bekladden van de poster bij de deur, met de doodsbedreiging aan het adres van Josey, nam de politie de poster mee maar verder onderzoek naar eventuele sporen rond de deur was niet nodig.

xe2x80x98De volgende dag heeft Rob aangifte gedaan, op hun advies. Onze vaste rechercheur was aan het werk, die had het te druk om de aangifte te doen. Dat kan gebeuren, daar hebben we begrip voor, maar we zouden die dag door haar worden teruggebeld. Dat bleek te moeilijk. De volgende dag hebben we drie keer gevraagd of we teruggebeld konden worden en uiteindelijk kregen we een kort telefoontje. Ze deden er verder niks mee en namen het mee. Onderzoek naar vingerafdrukken aan de deur was niet nodig, het enige wat hij wel belangrijk vond is waar ik op het moment van bekladden en aanbellen was. Naast Rob, in bed. Het was xe2x80x98pure interessexe2x80x99 en xe2x80x98hij miste dat in de aangifte.xe2x80x99

We hebben de Afdeling Zeden nog gebeld om te vragen naar de aangifte van de derde keer
. Die kregen we helemaal niet en op de vraag hoe het ervoor stond werd letterlijk gezegd: xe2x80x9cU bent de enige niet hoor! We hebben wel meer te doen en het is vakantie geweest.xe2x80x9d

ECHTGENOOT ROB EN DE POLITIE

Susan3webRob, de man van Susan, is verbijsterd door de hele gang van zaken.

xe2x80x98Allereerst ben ik er achter gekomen dat je in dit land als dader een hoop rechten hebt en als slachtoffer niet xc3xa9xc3xa9n. Je mag als vader en man-van helemaal niets ondernemen, omdat je anders eigen rechter aan het spelen bent. Terwijl het in je eigen huis is gebeurd en er naar alle waarschijnlijkheid nooit een dader gepakt, laat staan veroordeeld wordt.

Mijn vrouw is bij de zedenrecherche in Zoetermeer vijf uur lang verhoord, op een manier die ik bij daders verwacht en zeker niet bij een zedenslachtoffer. Er is haar letterlijk gevraagd waarom ze niet als een leeuwin gevochten had voor haar kind, terwijl de kleine man in kwestie amper kon ademhalen doordat een "verdachte" zijn luchtpijp aan het dichtknijpen was.

De rechercheur zei ook nog: xe2x80x9cDoe je dan niet alles op zo’n moment voor je kind?xe2x80x9d Dat deed ze juist, ze deed het onmogelijke, maar bij de zedenpolitie vonden ze dat toch erg xe2x80x98merkwaardigxe2x80x99.

Ik heb ze gevraagd mij op dezelfde manier te verhoren, als ze daarvoor het lef hadden, maar bij mij waren ze poeslief. Toen ik vroeg waarom dit bij mijn vrouw anders was geweest kreeg ik als antwoord: xe2x80x9cDat is vast de beleving van uw vrouw geweest, door alle emoties.xe2x80x9d

Ik vind het xe2x80x98merkwaardigxe2x80x99 dat we van alle ontwikkelingen op de hoogte zouden worden gehouden en maar op nog geen enkele vraag een eerlijk en open antwoord hebben ontvangen.

Ik vind het xe2x80x98merkwaardigxe2x80x99 dat wij na ruim drie maanden nog steeds geen idee hebben van wat de politie aan het doen is.

Ik vind het xe2x80x98merkwaardigxe2x80x99 dat er nog niet eens met zeer goede compositietekeningen bij de plaatselijke winkeliers en benzinepomphouders navraag is gedaan.

Ik voel me nu dubbel slachtoffer met mijn gezin. Exc3xa9n keer door de daders en xc3xa9xc3xa9n keer door de bureaucratie in dit land.

Reactie politie

Politie Haaglanden laat in een schriftelijke reactie weten dat zij bekend is met de feiten, verkrachting en bedreiging. Het korps geeft aan dat zij vanwege tactische redenen inhoudelijk niet kan reageren maar zegt wel dat zij zich in het relaas van Susan en Rob niet herkent.

xe2x80x9cEen verdere inhoudelijke reactie zou het onderzoek kunnen schaden en dat lijkt me iets dat niemand wenstxe2x80x9d, aldus woordvoerder Wim Hoonhout. xe2x80x9cMede daarom kunnen we niet ingaan op de aanpak van het onderzoek en welke tactische- en opsporingtechnische keuzes er zijn gemaakt.xe2x80x9d

(zie verder bericht d.d. 13 oktober 2009)

Advertisements

No Responses to “De verkrachting van Susan”

  1. e.j.b October 13, 2009 at 10:36 am #

    Dit is Nederland. Inbraak gehad in Bergschenhoek en op de vuist met 2 marokkanen. Politie komt na 45 minuten. Geen sporenonderzoek. De muts van de dader wordt geeneens meegenomen.

    Ik heb 1 troost. De fluitketel van de keuken staat nog steeds gegrifd op de wang van de dader.

    Veel sterkte. Op mijn leven had dit ook een inpact.Langzaam slijt het.

  2. katootje October 13, 2009 at 12:28 pm #

    Wat een afschuwelijk verhaal! Mijn leedwezen gaat uit naar de vrouw en haar familie.
    Dit verhaal lijkt sprekend op dat wat ik met mijn buurvrouw heb meegemaakt.
    Zij is door haar Turkse buurman verkracht. In het bijzijn van haar twee kleine kinderen. Ook hij bleef haar intimideren.
    Op een gegeven moment heeft ze aangifte gedaan. De politie heeft haar Afgeraden! aangifte te doen: “Want die Turken hebben grote families, mevrouw. Straks heeft u ruzie met een heleboel Turken. Denk om uw kinderen!”
    De politie heeft niet eens met de Turk gesproken. Heeft hem niet eens op het matje geroepen om iig te zeggen dat hij moet stoppen met haar te (blijven) intimideren.
    Op een gegeven moment ben ik met haar naar de moskee gegaan om daar te vertellen dat een van hun geloofsgenoten een verkrachter is. Interesseerde ze geen reet.
    Wel zagen de opportunisten een manier om hun woongenot te upgraden en stelden woningruil voor.

    De intimidaties zijn doorgegaan. Ze is constant bang geweest. Uiteindelijk is zij verhuisd.

    De politie? Je hebt er geen reet aan. Bah!!

  3. dennis November 16, 2009 at 8:27 am #

    zo is de politie en justitie op het ogenblik als een nederlander een blootplaatje van een meisje dat jonger lijkt als 16 jaar wordt hij totaal opgehangen en die turken mogen vrouwen verkrachten maar dan kunnen ze beter niets ondernemen, want ze zijn zo gevaarlijk, ik heb het bekeken in dit laffe strontlandje hoor.

  4. jessica otto March 23, 2011 at 11:28 pm #

    te ziek voor woorden Suzan!wat een walgelijke honden.hoop dat jullie je leven weer op de rit krijgen.heeel veeel sterkte:-))) Jess

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: