Zaterdag 29 november: ongelukkige week

29 Nov

De onderwerpen in  zaterdagkranten geven vaak goed aan wat de meeste mensen de afgelopen week het meest heeft beziggehouden. Dit was was de week van ‘Mumbai’ en het verkeersongeluk bij Ermelo waarbij een gezin uit Hilversum om het leven kwam. Dat Mumbai is overigens niet de nieuwe spelling, het heeft een politieke achtergrond, de Telegraaf legt het vandaag kort uit, zoals het hoort. Ik vind dat andere kranten dat ook hadden moeten doen (voormalig Bombay), in plaats van ervan uit te gaan dat iedereen weet dat die naam veranderd is.

Het ongeluk bij Ermelo gebeurde vorige week zaterdagavond. Exc3xa9n reactie is mij nogal bijgebleven: een van de kinderen had het aanvankelijk overleefd maar het overleed later. Ronald Giphart schreef er in de Volkskrant over. Veel mensen zullen hebben gedacht: misschien maar beter ook, zo’n kind heeft toch geen leven meer? Ronald vroeg het aan zijn (bijna even oude) zoon van tien: wat zou jij willen, in zo’n geval. Ook dood? Misschien net zo confronterend: wat zou je zelf willen?

Een niet beantwoorde vraag is: hoe heeft dit ongeluk kunnen gebeuren? Het was duidelijk dat de weg glad was: het had gesneeuwd, op de foto’s zie je besneeuwde bermen. Er zullen strooiauto’s op pad zijn geweest, maar dat is natuurlijk geen garantie dat de weg veilig is. Ik sprak mensen die dezelfde avond op dezelfde tijd onderweg waren die zich ergerden aan automobilistenmensen die gewoon met volle snelheid doorjakkerden, terwijl haast iedereen een stuk langzamer reed.

Ik begrijp dat het een enorm taboe is, maar ik zou willen weten hoe hard deze bestuurder heeft gereden, of hij op winterbanden reed, wat voor auto het was (ik kon het uit het wrak niet opmaken). Het gebeurde bij het inhalen van een touringbus. Kan me voorstellen dat je daar met een personenwagen voorbij wil, maar hoe hard reed de bus? Was er pas gestrooid, sneeuwde het? Het zijn allemaal vragen die uit pixc3xabteit met de slachtoffers (nabestaanden) niet worden gesteld. Ik zou niet weten waarom niet, tenzij er duidelijk sprake was van een totaal onverantwoorde riskante manoeuvre, maar daar zijn voorzover mij bekend geen aanwijzingen voor.

Advertisements

No Responses to “Zaterdag 29 november: ongelukkige week”

  1. A.S November 29, 2008 at 7:26 pm #

    Ze worden niet gesteld omdat er geen antwoord meer mogelijk is of verweer. Zaak gesloten.

  2. chris klomp November 29, 2008 at 7:51 pm #

    Ik ga er van uit dat de dienst Verkeersongeval Analyse (VOA) wel degelijk nog een aantal vragen zal kunnen beantwoorden. Snelheid is bij benadering te achterhalen, winterbanden en type auto uiteraard zonder probleem. Was het glad? Hoe was het zicht? Technische gebreken aan de auto? Allemaal goed te onderzoeken.

    Ook zal de buschauffeur het een en ander kunnen zeggen, uiteraard ook over zijn eigen rol in het geheel.

    Het feit dat er dodelijke slachtoffers zijn te betreuren is niet van invloed op de vraag of een onderzoek wel of niet plaats zal vinden.

  3. A.S November 29, 2008 at 9:15 pm #

    Uiteraard hebben ze dat onderzocht. Ook zal de chauffeur gehoord zijn. Maar in het openbaar worden ze toch niet gesteld uit pixc3xabteit. Wat mij betreft is dat een goede regel. Het heeft denk ik ook weinig zin meer. Het verdriet voor de nabestaanden lijkt mij vreselijk als er ook nog een soort schuldvraag moet worden gesteld.

  4. Mook November 29, 2008 at 11:34 pm #

    Een jaar of 15 geleden is er ook een heel gezin bij mij in de buurt omgekomen. Vader, moeder en 3 knullen. Het geluid in het dorp was ook: goddank dat 1 van de jongens het niet overleefd heeft… Ik vind dat nog steeds lastig. Mijns inziens was het een zegen geweest als een van de zoons het overleefd had, een kind is gelukkig nog erg flexibel. Dit gezin reed trouwens 1 van de allerveiligste Volvo’s toendertijd en reed aanwijsbaasr niet te hard. Maar je doet er niets tegen als een vrachtwagen op de andere rijbaan veel te hard rijd en over de tussenliggende vangrail heen kukelt.

  5. Ruud November 30, 2008 at 12:19 am #

    Ik was 18 jaar (1968) en kwam uit school fietsen, toen er zo’n 500 m. voor mij een auto over de kop sloeg en te water raakte. Als eerste was ik te water om te trachten de deuren te openen, wat totaal onmogelijk was zelfs niet toen er meerdere hulp kwam. Nadat het gelukt was om de auto over de kop te rollen konden wij de personen er uit halen. Helaas te laat, een moeder en twee kinderen wonenende op een nabij gelegen boerderij tijdens de reddingspogingen overleden. Een geweldige slag voor het gezin, doch na veertig jaar is het nog iets wat je nooit vergeet. Alles gebeurde ‘s middags om ongeveer vier uur op klaarlichte dag als een eenzijdig ongeval.

  6. wegwijzer December 3, 2008 at 8:08 pm #

    Het ongeluk was niet bij Ermelo, maar direct bij de afslag Nunspeet,
    richting Amersfoort. Wij kwamen die avond uit Utrecht.Bij Nijkerk begon het te sneeuwen, steeds harder en harder. Even na Harderwijk was een sneeuwploeg de berm aan het schoonvegen. Direct daarna passeerde ons een ambulance. Je kon niet harder dan 50 a 60 km per uur rijden. Bij Nunspeet aangekomen zagen wij heel veel zwaailichten, brandweer, politie en ambulances, je weet dan dat het goed fout is. Een bus dwars op de weg en een auto, opengereten,
    aan de kant. En even buiten Nunspeet lag er nauwelijks sneeuw! Ik denk dat de bestuurder totaal verrast is door de gladheid en dat hij is gaan inhalen vrijwel precies op de overgang van vrij normaal naar spiegelglad. Zo’n ongeluk blijft je lang bij!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: