Zondag 20 juli: de rechter is (niet goed) wijs

20 Jul

Justitia1Rechters zijn eerbiedwaardige personen, daar kijken wij hoog tegenop. Dat is goed. Maar het is ook een soort geloof waar je vanaf kunt vallen. Vonnissen in de Puttense moordzaak, de Bende van Venlo, Epe (Jolanda): ik kon me eerst nooit voorstellen dat mensen met een beetje gezond verstand xe2x80″ en niet te dom xe2x80″ zulke overduidelijke fouten konden maken.

Maar al doende leert men: zo is het leven, waar gehakt wordt vallen spaanders, iedereen laat wel eens een steek vallen, het zijn ook maar mensen, noem het allemaal maar op. Toch, het onbegrip blijft. Soms. Zoals nu met die ondernemer van de scheepswerf in De Punt. Het Gerechtshof heeft beslist dat de man de komende negentig dagen, tot aan de rechtszitting, weer moet worden opgesloten. De rechtbank had hem vrijgelaten.

Nu kan het zijn dat de rechters van het Hof iets weten dat de rechtbank niet wist en dat verder niemand weet, maar ik ben bang dat hier zoxe2x80x99n justitiespelletje wordt gespeeld. Voorzover nu bekend is er niemand die denkt dat de man met opzet de boel in brand heeft gestoken. Het enige dat hem waarschijnlijk te verwijten valt is dat hij zelf met de elektriciteit aan het knutselen is geweest. Mogelijk heeft hij daarbij een fout gemaakt, dat staat nog niet eens vast. Dat er vervolgens bij het blussen drie brandweerlieden omkomen is tragisch, maar dat mag natuurlijk helemaal niet meespelen bij de beslissing de eigenaar wel of niet te vervolgen.

Nog meer recht, voor de liefhebber. In het Nederlands Dagblad heeft mr. E. Bos, oud-vicepresident van de rechtbank in Rotterdam, een column. Meestal leuk om te lezen, die verhalen uit de praktijk. Neem die van afgelopen week. Ik citeer xe2x80x98m compleet, hij staat ook online bij het ND, dus dat zal vast mogen. De titel is: Oprechte oplichter.

‘Roep de zaak maar uit’, zei de rechter tegen de bode. ‘We zijn er klaar voor.’  De mensen van het recht hadden even gepauzeerd en van de gelegenheid gebruik gemaakt zich wat te verfrissen.

Nu zaten ze weer achter de tafel en keken met ernstige gezichten naar de deur waar de bode een al wat grijzende man naar binnen liet. De officier van justitie liet ongemerkt haar plastic koffiebekertje in een afvalbak vallen. De rechter zette zijn bril op en nam de personalia van de verdachte door. Nadat hij de verdachte op de stoel voor hem had doen plaatsnemen, gaf hij het woord aan de officier van justitie.

Terwijl zij de dagvaarding voorlas, nam de rechter de man eens op. Een keurige verschijning in een niet erg modern, maar toch wel goedzittend kostuum. Alleen een wat vettige vlek op de stropdas verstoorde de perfectie. Even dacht de rechter dat de man een goede echtgenote nodig had, maar vond dat onmiddellijk een misplaatste gedachte.

‘Zo, dus u hebt vorig jaar enkele vrouwen bezocht en gezegd dat u een medewerker van de ABN Amro bank was?’ begon hij vriendelijk. De man knikte. ‘Edelachtbare, dat had ik niet moeten doen, ik heb er verschrikkelijk spijt van. Wat mij betreft is het verleden tijd. Mijn vrouw heeft mij al gestraft en ik heb nu goed en eerlijk werk. Mijn werkgever…’

‘We zullen het eerst toch even over uw strafzaak moeten hebben’, onderbrak de rechter hem. ‘U hebt de dames gevraagd of u hun betaalpas mocht bekijken om die te controleren?’ ‘Alleen maar even bekijken, Edelachtbare. Ik wilde ze adviseren hoe ze eventueel een nieuwe konden krijgen. Daarvoor was het nodig de pas te controleren. Maar dat was niet steeds meteen te zien, weet u. Ze leken nog tamelijk goed.’

‘En toen nam u ze mee voor onderzoek, zoals u hen zei’, knikte de rechter en vervolgde: ‘Waarom vroeg u ook om hun pincode?’

De verdachte wachtte even en staarde naar de grond. ‘Edelachtbare’, zei hij zacht, ‘dat had ik natuurlijk niet moeten doen, het was reuze stom, ik heb er dikke spijt van.’

Onverstoorbaar ging de rechter door. Hij hield hem voor dat het proces-verbaal meldde dat hij voor enkele duizenden euro’s had gepind. ‘Man, waar is al dat geld gebleven?’

De verdachte schudde zijn hoofd. ‘Ik heb mij suf gepiekerd, maar ik weet het echt niet meer precies. Ik had wat huurschuld, die heb ik betaald. Ik moest ook nieuwe kleren hebben en verder ben ik ook wat wezen stappen en zo.’

‘Bij de politie gaf u op dat u het meeste vergokt hebt, kan dat kloppen?’

‘Wel wat, maar niet alles’, gaf hij aarzelend toe. ‘Maar ik ben van plan de schade te betalen.’

De officier van justitie wilde dat laatste niet zo geloven. ‘Deze meneer hier heeft vier oude vrouwen door sluwe praatjes voor meer dan tienduizend euro opgelicht en bijna alles opgemaakt en vergokt in cafxc3xa9s. Spijt heeft hij alleen maar als hij aan de straf denkt, maar met zijn slachtoffers heeft hij geen medelijden. Hij belooft nu wel schade te betalen, maar hij heeft alleen maar schulden.’ Strafverzwarend vond ze dat de slachtoffers oudere alleenstaande vrouwen waren met een klein pensioentje of alleen maar een uitkering. Die konden nu naar hun geld fluiten. Ze eiste een half jaar gevangenisstraf.

‘Wilt u nog wat zeggen?’, vroeg de rechter.

‘Graag, edelachtbare. De officier van justitie ziet alleen maar de zwarte kant van mij. Ik heb mijn leven gebeterd. Ik heb nu werk en de volgende maand krijg ik een vast contract. Dan kan ik mijn schulden beginnen af te lossen. Als ik moet zitten, valt alles in puin. En ik heb al straf van mijn vrouw gehad. Zij heeft mij vier weken huisarrest gegeven en gezegd dat zij mij, als zoiets nog eens gebeurt, de deur uit zal zetten. Edelachtbare, zes maanden zitten zet onze relatie op het spel.’ De man ging door met te beschrijven hoe streng zijn vrouw voor hem was en dat hij toch blij was dat hij haar had, want zij hield hem in het gareel.

Toen hij uitgesproken was aarzelde de rechter. Zes maanden was een lange tijd en het leek nu eindelijk beter te gaan. Iets minder, een deel voorwaardelijk zou misschien beter zijn, ook voor de relatie met zijn vrouw. Hij keek eens naar de officier van justitie.

Deze stond op, streek haar toga nog eens glad en zei dat ze met de argumenten van de verdachte rekening had willen houden als hij in het verleden niet zou zijn veroordeeld voor oplichting. ‘Meneer de rechter, dit is de vierde keer in vijf jaar dat de verdachte terecht moet staan voor zulke feiten. Het is een patroon. Hij moet nu maar eens door een harde straf afleren oude vrouwen en andere kwetsbare mensen van hun bezit te beroven.’

Nadat de verdachte zijn laatste woord had gesproken, merkte de rechter op dat hij de door de officier van justitie gexc3xabiste straf zou opleggen. ‘Ik heb even geaarzeld’, zei hij, ‘maar uw strafblad is te g
root voor een voorwaardelijke of lagere straf. Zeg dat maar tegen uw vrouw.’ Hij wees de verdachte erop dat die binnen veertien dagen hoger beroep kon instellen en sloot de zitting. Met een vriendelijk goedemiddag verliet de veroordeelde man de rechtszaal.

Terwijl de rechter, de officier van justitie en de griffier hun toga’s uittrokken, kwam de bode binnen om de zaal op te ruimen. ‘Mag ik nog iets zeggen over deze zaak?’ vroeg hij. Toen de rechter knikte, vertelde hij dat de veroordeelde bij hem in de buurt woonde en een verstokte vrijgezel was.

Tot zover de column.

Leuk, dacht ik eerst.

Maar toen ik erover na ging denken, vroeg ik me af: zou dit echt zo gebeurd zijn?

Als ik rechter was zou ik er dan niet over hebben geschreven, want je geeft dan wel een brevet van onvoorstelbaar onvermogen af.

Dat je oordeelt over iemand zonder je te verdiepen in het dossier.

Ik mag toch hopen dat dit geen gewoonte is.

Afgelopen week is een goede kennis van mij xe2x80″ die zich lichamelijk niet kan verdedigen xe2x80″ zomaar met een mes gestoken, terwijl hij even in de auto zat te wachten. Dwars door zijn bovenarm. xe2x80x98Geld!, geld!xe2x80x99 riep de overvaller. Gelukkig kon het slachtoffer met veel tegenwoordigheid van geest nog net de auto starten en wegrijden, anders was hij nu waarschijnlijk dood geweest. Om een paar tientjes.

Ik mag toch hopen dat als een rechter straks die verdachte xe2x80″ en het slachtoffer xe2x80″ voor zich heeft, hij zich even verdiept in wat achtergronden.

Of hoeft dat niet, als het xe2x80x98maarxe2x80x99 om het leegtrekken van bejaarde dames gaat?

(De foto van deze wat ongebruikelijk ogende ‘Vrouwe Justitia’ heb ik van de week gemaakt op een advocatenkantoor, ergens in den lande. Is wat wazig, was als achtergrond bedoeld, maar: ‘t is weer eens wat anders).

Advertisements

No Responses to “Zondag 20 juli: de rechter is (niet goed) wijs”

  1. Marina July 20, 2008 at 2:58 pm #

    Onvermogen van een rechter (enkelvoudige kamer) is volgens mij hier niet aan de orde. Er is geen persoonlijkheidsrapport aanwezig. De rechter vond dat kennelijk ook niet nodig en doet de zaak af.
    Wat mij wel opvalt is, dat een verdachte alleen maar leugens zit te vertellen. Dat kan een strafzaak ook behoorlijk frustreren of bij een rechter twijfels veroorzaken. Maar in dit geval trapt de rechter er niet in en geeft de volle mep (overtuigend bewijs) Niets aan de hand toch ?

    Het is inderdaad een ongebruikelijk foto van ‘Vrouwe Justitia’, kan alleen door een man zijn gemaakt. Zal zich ook bedreigd voelen doordat vrouwelijke officieren en rechters inmiddels denk ik, in de meerderheid zijn.
    En natuurlijk, als ik officier zou zijn dan maak ik het betoog van een raadsman met de grond gelijk.

  2. chris July 20, 2008 at 3:23 pm #

    Ik denk dat HJK de juridische kwalificering van opzet niet goed door heeft. Iemand die met elektriciteit knoeit, heeft uiteraard niet de bedoeling om brand te stichten en daarmee om brandweermannen om het leven te brengen.

    Er is echter ook nog zoiets als voorwaardelijke opzet. Dat betekent, grof gezegd, dat je het misschien nooit zo hebt gewild, maar dat het door je verwijtbare manier van handelen wel is voorgevallen.

    vergelijk het met een zware mishandeling waarbij iemand een ander een onschuldig lijkende klap of messteek toebrengt. Het kan best zijn dat een rechter wel wil geloven dat de dader niet van plan was om zwaar letsel toe te brengen, maar hij had daar gezien zijn gevaarlijke gedragingen gewoon wel rekening mee moeten houden.

    Hierbij wil ik overigens geenszins de zaak in De Punt verder als voorbeeld nemen. Daarvoor ken ik die zaak niet goed genoeg.

  3. Mark July 20, 2008 at 6:33 pm #

    Sinds die affaire met kinderporno bij justitie en nog deze gene als werknemer behouden hebben ze alle waardigheid verloren bij mij.

  4. rambo July 20, 2008 at 7:10 pm #

    1. Goed geschreven chris. Een rechter. De macht van rechters is zo groot omdat de pers steeds schrijft: Dxc3xa9 rechter. Bovendien gaat er heel veel macht vanuit het witte lapje onder de kin.
    2. Rechters en alle betrokkenen die verantwoordelijk zijn voor de opluiting, dan wel veroordeling van onschuldigen, moeten zelf 12 jaar achter de tralies, om te voorkomen dat ze deze misdaad nog kunnen herhalen in de toekomst.

  5. Benny July 20, 2008 at 7:36 pm #

    @chris | 20 juli 2008 om 15:23

    Wanneer de eigenaar zelf aan de electriciteit heeft gesleuteld, kan de verzekering besluiten om niet uit te keren.

    Maar om vervolgens de man de dood van de brandweermannen te verwijten is natuurlijk belachelijk.
    Wellicht hebben de brandweerlieden zelf een verkeerde inschatting gemaakt, risico van het vak!

  6. chris July 20, 2008 at 7:56 pm #

    @benny: is dat wel zo belachelijk? Als jij in het verkeer geen voorrang verleent en er ontstaat een verkeersongeluk, waardoor iemand komt te overlijden, dan ben je ook verantwoordelijk voor zijn dood. Zonder dit gewild te hebben. Is een misdrijf, hoor en automobilisten worden hiervoor regelmatig veroordeeld.

    @rambo: als je punt nummer 2 in de praktijk zou brengen, dan zou de rechtsstaat failliet zijn. Rechters veroordelen geen onschuldigen. Ze moeten op het moment van de rechtszaak bepalen of iemand het, op basis van de hen aangeleverde informatie, in alle redelijkheid en overtuiging en op basis van wettig en overtuigend bewijs heeft gedaan. NIET dat hij/zij het absoluut zeker moet hebben gedaan. Dat kan immers niet.

    wat punt 1 betreft: we hebben die macht als samenleving gegeven aan rechters. Beetje lullig om ze dat nu kwalijk te nemen. Alsof ze in onze ogen ineens een soort externe macht vertegenwoordigen zonder mandaat van de politiek en de samenleving.

  7. Gerrit July 20, 2008 at 9:28 pm #

    Heheh, die Rambo toch! Goed gekozen nick, want net als Rambo ga je d’r eens flink tegenaan. Je gedachte is, wel…wat zal ik zeggen, interessant, maar zoals Chris terecht opmerkt onuitvoerbaar. Wat die zaak De Punt betreft is het wel heel wrang voor de verdachte, dat hij nu weer terug de cel in moet. Ik mag toch hopen dat justitie weet wat ze hier aan het doen is, m.a.w. dat ze over voldoende harde bewijzen beschikt dat hier een zwaar misdrijf is gepleegd. Dat zou dan iets meer moeten zijn als knoeien met electriciteit. Voordat in Nederland iemand tot aan zijn proces in voorarrest moet blijven, is er echt wel iets gebeurd. Vooral als een verdachte geen strafblad, maar wel vast werk heeft en tevens over een vaste woon- of verblijfplaats beschikt.
    De kans op herhaling lijkt me in dit geval gering. Blijft over of de rechtsorde door het misdrijf ernstig is geschokt of niet. Wat schokte was de dood van drie brandweermannen en als dat direct of indirect door de verdachte is veroorzaakt en dus te verantwoorden, dan lijkt de beslissing van de rechtbank onbegrijpelijk en niet die van het gerechtshof. Maar niemand lijkt precies te weten wat er aan de hand is. Dus harde conclusies kunnen nu nog niet worden getrokken, lijkt me.
    Dat “risico van het vak” klinkt me wel heel kil in de oren, maar dat zal wel aan mij liggen.

  8. chris July 20, 2008 at 11:09 pm #

    @HJK: het feit dat deze rechter niet op de hoogte was van de ‘vrijgezelle’ status van de man impliceert natuurlijk niet dat hij het dossier niet kent. Uiteindelijk is de rechter volgens mij ook tot een bevredigend oordeel gekomen.

    Meer in het algemeen is het zo dat een politierechter (en daar gaat het hier om) op een dag wel tussen de 20 en dertig zaken moet afdoen. Het zou waarlijk niet te doen zijn om al deze dossiers van haver tot gort in het hoofd te hebben EN op de dag van de zittingen te kunnen reproduceren. Politierechters dienen de grote lijn van een zaak in ogenschouw te nemen en een beslissing te nemen over de kern van de zaak. Of een man een vrouw heeft of niet, doet hier niet ter zake. En dat blijkt maar weer eens, omdat het in het eindoordeel geen rol speelt.

  9. K.Hakvoort July 22, 2008 at 1:10 am #

    De man uit De Punt heeft door schending van veiligheidsvoorschriften misschien schuld aan de brand. Maar de dood van de brandweerlieden kan hem niet in de schoenen geschoven worden; deze hebben immers tijdens de brand zelfstandig gehandeld (buiten de verdachte om, mogen we aannemen). De vergelijking met mensen die noodlottig mishandeld of aangereden worden, gaat geheel mank

  10. chris July 22, 2008 at 9:26 am #

    @hakvoort: het zelfstandig handelen kan een rol spelen in de verantwoordelijkheid, maar dat hoeft niet.

    Als jij bijvoorbeeld je eigen huis in de brand steekt en de buren lopen daarbij gevaar of komen om, dan ben jij verantwoordelijk voor hun overlijden. Dat staat los van het handelen van de buren, die in deze ook zelfstandig hebben gehandeld.

    De vergelijking met mensen die aangereden worden gaat derhalve ook gewoon op. Ook deze slachtoffers hebben zelfstandig gehandeld (ze reden zelf hun auto, naar ik mag aannemen), maar zijn door handelen van anderen slachtoffer geworden.

    Anders kan het worden als de brandweermannen ter plaatse allerlei beslissingen hebben genomen waarvan in alle redelijkheid mag worden aangenomen dat ze onverantwoord/gevaarlijk zijn. Dat KAN het een rol spelen.

    Justitie zegt in deze zaak zeer zware verdenkingen te hebben. Als ik dat lees, denk ik dat Justitie meent dat de brand in De Punt niet zou zijn ontstaan of niet zo hevig zou zijn geweest als er niet geknoeit was met de elektriciteit.

    Het betoog van Hakvoort klopt niet. Zou ook heel lastig worden voor de rechtspraak, omdat je dan veel moeilijker zo niet onmogelijk kan vervolgen voor bijvoorbeeld moord of doodslag, omdat veel van deze zaken te maken hebben met ruzies, waar slachtoffers soms zelf ook een grote rol in spelen.

  11. Anonymous July 22, 2008 at 3:46 pm #

    Hakvoort, gewoon Chris gelijkgeven joh, dan is-ie het snelst stil, want meneer meent toch altijd gelijk te hebben. behalve bij Fredje, daar kreeg ie t niet van gewonnen. Haha, ik denk dat Chris advocaat of rechter is. of tenminste dat denkt ie zelf.

  12. chris July 22, 2008 at 4:59 pm #

    Ondermijn mijn argumenten en ik geef je meteen gelijk. Ik wacht

  13. Carlton July 22, 2008 at 6:14 pm #

    Chris, ofwel Mr. Iwab (ik weet alles beter)

  14. chris July 22, 2008 at 6:37 pm #

    Dank voor het compliment, maar het is in Nederland niet zo moeilijk om het op het gebied van het recht beter te weten. De meeste Nederlanders zijn helaas niet zo best op de hoogte. Ze lezen oppervlakkig de krant en hebben meteen hun mening klaar. Beetje zelfde als de eerste de beste voetbalvader die meteen bij Barcelona wil begonnen als hoofdtrainer. En die hoofdtrainer maar uitleggen…..

    Dan ben je natuurlijk al snel eenoog in het land der blinden.

  15. K.Hakvoort July 23, 2008 at 4:49 am #

    Wel vaker worden schuld en van iets indirect de veroorzaker zijn door elkaar gehaald. Het is niet redelijk iemand verantwoordelijk te maken voor een serie gebeurtenissen die door zijn misdrijf in gang gezet zijn, zeker niet als er vrije keuzes van anderen bij de tweede of derde schakel in de keten bepalend zijn waarmee de serie eerder had kunnen worden gestopt
    Iemand die anderen onder invloed dood rijdt is natuurlijk schuldig in de gangbare scenario’s. De slachtoffers hadden geen keuzevrijheid en handelden dus niet zelfstandig. Maar is hij dan ook schuldig aan de dood van agenten die zich naar de plek van de aanrijding spoeden, uit de bocht vliegen en verongelukken? Al hadden de agenten nooit zo hard gereden, als de alcomobilist geen ongeluk had gemaakt, zij hebben uit eigen vrije wil onaanvaardbare risico’s genomen. Het ongeluk van de agenten is een zelfstandige gebeurtenis die wel te maken heeft met het eerste ongeluk maar zeker niet als onvermijdelijke uitkomst daarvan gezien kan worden. Men kan dan moeilijk zeggen dat de alcomobilist de dood van de agenten op zijn geweten heeft.

    Bij brandstichting in eigen woning waarbij de vlammen snel overslaan naar het huis van de slapende buren waarbij deze omkomen is het een ander verhaal. Oorzaak en gevolg zijn nauw met elkaar verbonden en de slachtoffers hebben geen enkel mogelijkheid gehad zich aan het drama te onttrekken; zij sliepen immers. De brandstichter is in hoge mate schuldig aan hun dood.

    Er zijn natuurlijk scenario’s denkbaar waarbij de eigenaar van de loods wel schuldig is, door bijvoorbeeld t.o.v. de juist gearriveerde brandweer de aanwezigheid van zeer brandbare of explosieve stoffen te hebben verzwegen

  16. Gerrit July 23, 2008 at 8:33 am #

    Ik weet het niet, hoor. Beiden, Chris en Hakvoort, hebben goede argumenten en eigenlijk zijn ze het volgens mij niet zo oneens als het op het eerste gezicht misschien lijkt. Het gaat om konkrete omstandigheden, die altijd uniek zijn, en om konkreet handelen in de ontstane situatie, die ook altijd uniek is. Dan is toetsing onvermijdelijk geworden en dat is aan de rechter. Die zal moeten bepalen waar de verantwoordelijkheid van betrokkenen begint en waar hij eindigt. Duidelijk is dat de verantwoordelijkheid niet eindeloos opgerekt kan worden, op een bepaald punt houd dat op. M.a.w de verantwoordelijkheid voor een keten aan opeenvolgende gebeurtenissen, kan niet eindeloos worden voortgezet. Daar komt de redelijkheid om de hoek kijken. Heel vaak bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid jegens het feit dat ik geen rechter ben 😉

  17. mary franssen July 24, 2008 at 11:36 pm #

    Citaat: “…Rechters zijn eerbiedwaardige personen, daar kijken wij hoog tegenop. Dat is goed. Maar het is ook een soort geloof waar je vanaf kunt vallen…”.

    Reactie: het is m.i. bxc3xa9ter, om nixc3xa9mand als en soort heilige te zien. Ook geen rechters dus. De meerderheid van hen die txc3xa9 vxc3xa9xc3xa9l (autonome) macht kunnen uitoefenen, loopt het risico op scheefgroei, dwaling en corruptie. De gewoonte om bepaalde als onfeilbaar te (willen) zien, terwijl deze groepen ook vaak nog zeer geisoleerd zijn (in te homogene kringen), maakt m.i., dat deze groepen toenemend zonder (zelf)kritiek (kunnen) functioneren. Waardoor zij steeds meer fouten kunnen gaan maken. Fouten die men ook niet meer toegeeft, gelet op de al dan niet zelfgeclaimde stralenkransen van schijnbaar heiligen (dus schijnheiligen). “Dokter de Dood” uit London is in mijn ogen nog altijd een van de meest sprekende voorbeelden om te bepleiten, dat beroepsbeoefenaren waar men (te) hoog tegen opziet, regelmatig ‘knettergek’ zijn. Psychopathie neemt aan de top van de samenleving ook in het algemeen relatief toe.

    Het falen van de hedendaagse rechters in strafzaken is m.i. geregeld een gevolg, van het loslaten, van een aantal klassieke strafrechterlijkse beginselen. Waarvan de belangrijksten misschien wel waren: de eis van direct bewijs om iemand (langdurig) op te kunnen sluiten. Men is zo de laatste decennia steeds vaker bewijs “gaan lagen” uit ‘brokken’. Door brokken schijnbewijs bijeen te vegen, kan de rechter (of OvJ) dan “het gevoel” laten ontstaan (bij het publiek) dat iets overtuigend is bewezen, zxc3xb3nder zelfs maar een begin van direct bewijs: zonder, ooggetuigen, zonder concreet labmateriaal, zxc3xb3nder bekentenissen met reconstructies, enz.

    Lucia B werd m.i. zo veroordeeld op pure stemmingmakerij in haar eigen ziekenhuis werkkring(en). Zij was nl. iemand die niet al te hoog opkeek tegen artsen (blijkane het mediadossier) zodat zij (te) kritisch kon zijn. Hetgeen in de medische werkkring een doodzonde kan zijn. Ook in deze casus lijkt het erop, dat zelfs het gerechtshof het feit negeerde, dat er geen enkel direct bewijs was. Er waren alleen maar meningen zonder concrete onderbouwing van medici. Een andere beroepsgroep van ‘onfeilbaren’. Reden m.i. om te pleiten voor de terugkeer van het ‘concrete bewijs’ bij opsluiting en andere ingrijpende aantastingen van burgerrechten. En reden m.i. om op te houden, deze beroepsgroepen, als elke andere burger, te onderwerpen aan de toets der kritiek. Het algemeen belang vereist m.i. geen “geloof in onfeilbaren”, maar geloof in concrete bewijsvoering, daar waar men beschikt over de rechten, vrijheden en/of zelfs het leven van de burgerij. Lucie B kreeg levenslang, zxc3xb3nder maar een begin van direct bewijs. Dat is in mijn oegen een groot schandaal. Te meer omdat zij altijd heeft ontkent en omdat er niet eens eenduidige wetenschappelijke feiten waren voor het gestelde door het OM en “getuigendeskundigen”: uit de beroepskring waar men Lucie B niet zo zag zitten vanwege haar kritiek op o.a. het functioneren van ziekenhuis en/of medici.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: