Archive | March, 2008

Donderdag 27 maart: vadermoord in Bergeijk

27 Mar

BergeijkSoms is het tijdgebrek, soms heb je er destijds wat overheen gelezen. Zo is deze week in Den Bosch de 20-jarige Pascal S. uit Bergeijk in hoger beroep veroordeeld tot tien jaar cel en tbs met dwangverpleging. Een van zijn compagnons: Tom van der V.(19) uit Eersel. Het is zo’n bizarre zaak dat hij ook naadloos onderwerp zou kunnen zijn in een aflevering van Radio Bergeijk (met Peer van Eersel…)

Hoe plannen in de war kunnen lopen. Drie Brabantse jongeren hadden bedacht de 62-jarige Toon van L. uit Bergeijk te vermoorden om met de erfenis naar de Bahama’s te gaan. In plaats daarvan zullen ze een groot deel van hun leven doorbrengen in een tbs-kliniek. Hoofddader is de nu 23-jarige Frank van L., zoon van het slachtoffer.

In de nacht van 24 november 2005 zouden ze Van L. in zijn huis aan de Burgemeester Magneestraat in Bergeijk met een koevoet om het leven brengen. Het plan was bedacht door zoon Frank. Als zijn vadedr dood was, zou hij een miljoen euro erven. Het kon nog wel twintig jaar duren voor pa dood zou gaan, daar wilde hij niet op wachten. Samen met vriend Pascal testte hij de koevoet tegen een boom, om na te gaan of hij sterk genoeg was om zijn vader dood te slaan.

Frank gaf de sleutel aan Pascal en Tom en ging zelf naar het casino in Eindhoven voor zijn alibi. Binnen werd gedaan alsof het een inbraak was, de slapende man werd in zijn bed vijf keer met de koevoet op zijn hoofd geslagen. Daarna spraken de drie af bij een vijver in de buurt. Kleren werden verbrand, de koevoet werd in de vijver gegooid. ‘Op naar de Bahamas,’ riepen ze. De officier van justitie noemde hen destijds: ‘Drie dwazen.’

Hoe ze precies bij de politie in beeld zijn gekomen heb ik nog niet gelezen, wel dat de drie elkaar de schuld gaven. Het echte drama zit natuurlijk bij de familie Van L.: wat is daar misgegaan?

Frank en Tom zijn in 2006 veroordeeld tot acht jaar en tbs.

Peter R. slaat terug (2)

26 Mar

Update 19.00 uur:

PanopeterskutstreekDe toch al wat wankele relatie van Peter R. de Vries met het weekblad Panorama bevindt zich momenteel in een ultieme dip. Ik had het er vorige week al even over toen ik de column van hoofdredacteur Frans Lomans daar aan de kant zag hangen. Hij is nu uit, en Peter reageert er meteen op. Gaat om het niet doorgaan van het interview met Beth Holloway. Verslaggeefster Mylxc3xa8ne de la Haye was nogal gebelgd dat haar sessie met Beth niet doorging, terwijl ze toch op goede voet stond (staat?) met Peter R.

Hoe dan ook, Peter kan niet alleen boos kijken, hij kan ook hxc3xa9xc3xa9l kwaad schrijven! Zie hier

                                                                        *

Spooky's Dak Off & Zomerhitte

26 Mar

SpookyDe Wereld Draait Door ging op bezoek bij Iwan Groeneveld, de wat aan lager wal geraakte helft van het zangduo Spooky & Sue en zanger van de Swinging Soul Machine. Het lijkt een beetje op ‘opa vertelt’, maar we hebben het toch over een redelijk journalistiek programma, mag je dan essentixc3xable informatie achterwege laten? Omdat het misschien een beetje lullig is? De grootste hit van de Swinging Soul Machine was ‘Spooky’s Day Off’: zanger Spooky was er niet bij, het werd een instrumentaaltje. Later vormde Spooky de mannelijke helft van het duo Spooky & Sue, maar hun enige hits (‘Swinging on a star’ en ‘You talk too much’ werden niet gezongen door Spooky, maar door Big John Russell. Omdat zijn vrouw het niet vertrouwde dat Big John ging optreden met de mooie Britse Sue. Op Youtube staat een tamelijk beroerde uitvoering van Spooky’s Day Off, maar de melodielijn is herkenbaar, voor de liefhebbers.

                                                                            *

Zomerhitte1jOver muziek gesproken: hoe zit dat bij ‘Zomerhitte’? Wat ik erover gehoord en gezien heb doet me niet aanstonds naar de bioscoop snellen, maar er wordt veel vergeleken met Turks Fruit. Wat mij daarvan het meest is bijgebleven is de muziek. Niet alleen van Toots Thielemans, er waren ook veel andere fragmenten die de film ‘droegen’. Is dat bij Zomerhiite ook zo? Het is opvallend dat bij klassiekers die niet snel vervelen (‘Sound of music’, ‘Once upon a time in the West’) de muziek misschien wel net zo belangrijk is als de beelden.

Nog xc3xa9xc3xa9n klein muziekdingetje: sommigen piekeren zich suf over voor wie Hans van Eijck zijn ‘Ma belle amie’ heeft geschreven. Men wil hints. Zal ik er nog eens eentje geven? Dat is de hint van de journalist in mij: begin bij de bron, vraag het Hans van Eijck zelf. Er is vast wel iemand die hem een mailtje wil sturen.

                                                               *

Nog even over onze wegpiraat op Tweede Paasdag: voor een agent moet het toch simpel zijn  even de gegevens te achterhalen en per mail aan mij door te geven? Zal ik zeker niet publiceren en dan haal ik ook een deel van het kenteken weg, maar dan houd ik ‘m in mijn archief. Mocht hij in de toekomst betrokken raken bij een verkeersongeluk waarbij andere slachtoffers vallen dan hijzelf, mogen ze mij oproepen als getuige.

Woensdag 26 maart: 'Dutroux? Ik ben veel erger'

26 Mar

Fourniret1webMorgen begint het proces tegen de Belgisch-Franse seriemoordenaar Michel Fourniret. Veel mensen zijn er verbaasd over dat zijn echtgenote zo meewerkte aan zijn misdrijven. Toch komt dat vaker voor. De slachtoffers hebben geen verweer. Je wordt gewaarschuwd voor enge mannen, niet voor enge vrouwen. En zeker niet in combinatie met een vriendelijke oude opa.

Een van de eerste slachtoffers is Jeanne Marie Desramault (foto rechts), in 1989. Ze is dan 22 jaar oud. Op een vroege zaterdagmorgen in maart wordt ze afgezet op het treinstation in Charleville-Mxc3xa9zixc3xa8res in noord-Frankrijk, waar ze een secretaresse-opleiding volgt. Kloosterzusters brengen haar naar het station, om vijf uur xe2x80x99s morgens. De trein vertrekt om half zes. Niemand weet wat er is gebeurd, de politie doet vrijwel geen onderzoek: ze is meerderjarig, ze zal wel bij een vriendje zijn…

Desramault1webDe kloosterzusters laten het er niet bij zitten en gaan zelf op onderzoek uit. Ze vinden een getuige die gezien heeft dat Jeanne Marie bij een vrouw in de auto stapte, voor het station. Achteraf blijkt dat Monique Olivier te zijn geweest, de vrouw van Michel Fourniret. Het echtpaar had Jeanne Marie enkele weken daarvoor in de trein ontmoet. Ze hadden een goed gesprek gevoerd en waren aan de weet gekomen dat ze elke zaterdagmorgen met de vroege trein naar huis ging om het weekend bij haar ouders door te brengen. Monique Olivier pikte haar op, onderweg moet Fourniret zijn ingestapt. Nog dezelfde dag wordt ze verkracht en vermoord. Haar lichaam wordt begraven bij hun kasteeltje bij Donchery, ten zuiden van Floing. Maar dat wordt allemaal pas veel later bekend.

Vier jaar na haar verdwijning sterft haar moeder van verdriet, haar vader sluit zich op in zijn huis en wil met niemand nog contact. Meer dan 25 jaar lang leeft hij als een kluizenaar, hij kijkt alleen elke dag even naar buiten of zijn dochter er al aankomt. In 2004 krijgt hij een briefje in de bus met het verzoek de politie te bellen. Telefonisch krijgt de hoogbejaarde man te horen dat het lichaam van Jeanne Marie is gevonden. Monique Olivier kan haar geheim niet langer bewaren. Als ze tijdens het proces tegen Marc Dutroux de verschrikkelijke details hoort van de slachtoffers, biecht ze alles op. Dan blijkt ook dat ze zelf volop heeft meegewerkt om aan de bizarre eisen van haar man te voldoen.

Bij het kasteeltje waar het lichaam van Jeanne Marie is begraven, ligt nxc3xb3g een lijk: dat van Elisabeth Brichet. In Belgixc3xab was dat een bekende naam: er is jarenlang gedacht dat zij een slachtoffer van Dutroux was. Het twaalfjarig meisje was urenlang opgewacht door Fourniret en zijn vrouw en hun xc3xa9xc3xa9njarig zoontje. Monique had gevraagd of Elisabeth hen de weg kon wijzen naar een dokter, voor hun kindje. Ze stapt in, wordt ontvoerd, verkracht en vermoord.

Marieascension1webFourniret zit op het moment dat zijn vrouw gaat praten al bijna een jaar vast, maar niemand beseft op dat moment wat voor monster men in huis heeft. Hij is op vrijdag 6 juni 2003 tegen de lamp gelopen. Dat ging zo: om drie uur die middag verlaat de 13-jarige Marie-Ascension Korimbi (foto links) het ouderlijk huis in het Belgische Ciney om een verjaardagskaart te kopen voor een vriendinnetje, 500 meter verderop. Ze wordt aangesproken door Fourniret, die haar de weg vraagt naar een klooster. Ze wijst hem de weg, maar Fourniret wil dat ze bij hem instapt, in zijn witte bestelwagen. Eerst weigert ze. Fourniret zegt dan dat het heel slecht is als kinderen niet beleefd zijn tegen oudere mensen, "je kunt mij wel vertrouwen: ik ben leraar, ik ben vader, ik ben 61 jaar". Dan stapt ze in.

Fourniret rijdt meteen weg en maakt duidelijk dat hij het meisje gaat ontvoeren. "Bent u lid van de bende-Dutroux?", vraagt ze. Fourniret kijkt verbaasd opzij en zegt: "Dutroux? Ik ben veel erger!" In paniek begint Marie te bidden. Ze vraagt: "Meneer, gelooft u in God? Want als u dat deed, zou u niet doen wat u nu doet". Dat irriteert Fourniret. Hij snauwt: "Je werkt me op de zenuwen met dat gebid". Hij zet de auto aan de kant van de weg, gooit het meisje in de laadruimte en bindt haar handen en voeten vast met elektriciteitsdraad. Daarna rijdt hij verder.

Marie merkt dat ze haar voeten wel kan bewegen en met veel moeite weet ze de draad los te krijgen. Daarna kan ze met behulp van haar tanden het snoer om haar polsen loskrijgen. Het is donker in de laadruimte van de bestelwagen, maar op de tast vindt ze een knop. Ze kan de achterklep openmaken, maar ze wacht tot de auto bijna stilstaat, dan springt ze eruit. Fourniret heeft er niets van gemerkt. Op een verkeersbord ziet Marie dat ze al 23 kilometer buiten Ciney is. Er komt een auto aanrijden met een vrouw achter het stuur. Ze vertelt later dat ze niet had willen stoppen, maar ze ziet de angst op het gezicht van het meisje en neemt haar toch mee. Ze keert direct en rijdt linea recta naar het politiebureau. Onderweg komen ze Fourniret tegen, die kennelijk heeft ontdekt dat hij zijn prooi is kwijtgeraakt en op zoek gaat. Marie kijkt hem recht in het gezicht, de automobiliste onthoudt het kenteken. De politie wacht Fourniret thuis op. Het zou nog bijna een jaar duren voor duidelijk wordt dat dit geen eenmalige mislukte poging tot ontvoering was, maar dat Marie ontsnapt was aan een seriemoordenaar.

Tijdens de ondervragingen wordt duidelijk dat Fourniret bijna altijd op dezelfde manier opereerde. Hij reed rond in zijn auto, op zoek naar een prooi. Als hij die gevonden had, lokte hij de meisjes naar zich toe met een smoes, meestal een vraag om inlichtingen. Hij deed dat heel vriendelijk, zodat de meisjes geen argwaan koesterden. Zodra ze dicht genoeg in zijn buurt waren overmeesterde hij ze, bond hen vast en reed met hen terug naar huis, in Frankrijk. Hij voelde zich aangetrokken voelde tot xe2x80x98de elegantie en maagdelijkheid van jonge meisjesxe2x80x99: de leeftijd van zijn slachtoffers schommelde tussen de twaalf en de tweexc3xabntwintig jaar. Hij was geen doorsnee-pedofiel: dat veel slachtoffers jong waren, was vooral omdat hij die gemakkelijker mee kon krijgen dan oudere.

Een reportage over de manier waarop kinderlokkers hun slachtoffers weten mee te tronen, staat hier

Dinsdag 25 maart: killers on the road & Wiegmink & Waanders

25 Mar

Update 10.22 uur:

Oproepje aan twee reageerders met gegevens over de betreffende auto (bericht hieronder). Per ongeluk reacties verwijderd (stonden onder ander bericht). Graag opnieuw sturen.

Wiegm5225LG-VF-89. Paasmaandag, half vijf xe2x80x99s middags. Door omstandigheden reden we over de Harderdijk, de tweebaansweg langs het Veluwemeer, tussen Elburg en Harderwijk. Ik zag in de achteruitkijkspiegel een auto heel snel dichterbij komen, terwijl ik ook al honderd reed. Er kwam een tegenligger aan, ik dacht: hij zal toch niet gaan inhalen? Mij zou hij misschien nog net halen, de auto voor mij zeker niet. Ik remde een beetje af om wat ruimte te maken, voor het geval hij wel zo gek zou zijn.

Het werd nog gekker. Ook de auto vxc3xb3xc3xb3r mij werd ingehaald. Gelukkig zag de tegenligger het gevaar, hij week uit en even waren er drie autoxe2x80x99s naast elkaar op de tweebaansweg.

Als de tegenligger niet zo goed had opgelet, waren er minstens twee doden gevallen. Ik ben er even achteraan gereden, we hebben het kenteken genoteerd. LG-VF-89.

Hoeveel van deze potentixc3xable moordenaars rijden er rond? Een week eerder ontsnapte een groep fietsende kinderen aan een ramp. Op de terugweg van een vakantiekamp fietsten ze tussen Doornspijk en xe2x80x99t Harde in het schemerdonker over een vrij smalle onverlichte weg. Begeleiders voor en achter met reflecterende hesjes, uiteraard, dus tegemoetkomende of passerende automobilisten minderden vaart. Op xc3xa9xc3xa9n na. Iemand die er al veel te hard aan kwam rijden. De begeleider probeerde hem met een armgebaar tot enige matiging te bewegen, maar in plaats daarvan gaf hij extra gas en schoot hij rakelings langs het groepje fietsers. Als op dat moment een van hen een onverwachte beweging naar links had gemaakt, was het een bloedbad geworden. Het ging allemaal zo snel dat niemand het kenteken kon opnemen. xe2x80x99t Zal vast niet dezelfde bestuurder zijn geweest, maar hoeveel van zulke xe2x80x98killersxe2x80x99 zijn er xe2x80x98on the road?xe2x80x99

Misschien mag het niet eens, zoxe2x80x99n kenteken publiceren. Er zullen vast mogelijkheden zijn achter de identiteit van de bestuurder te komen, maar wat schiet je daarmee op? Dat deze jonge man uit zichzelf zijn leven betert en geen dodelijke risicoxe2x80x99s meer neemt, geloof ik niet, het is alleen te hopen dat hij geluk heeft en steeds alerte andere verkeersdeelnemers tegenkomt. En dat hij, als het toch misgaat, alleen in de auto zit en zijn voertuig in een boom krult. Zodat er maar xc3xa9xc3xa9n slachtoffer is.

Aanvulling:

De automobilist bij ‘t Harde reed in een zwarte Seat, van een jaar of drie oud. De auto in de polder was een zwarte Honda Civic uit 1993. De tegemoetkomende auto was rood (type VW Golf).

De foto bij dit bericht is gemaakt op de plek waar Alex Wiegmink is vermoord, op de Posbank. Afgelopen week besteedde ‘Het zesde zintuig’ aandacht aan hem, de wekelijkse column op www.bepster.com gaat er ook een beetje over. Zijn ook ‘killers on the road’ (die moordenaars, niet de mensen achter het zesde zintuig, daar hebben we andere termen voor).

                                                                                                  *

Ook dood: Jan Waanders uit Staphorst. Oprichter (toch?) van Hotel Waanders, aan de afrit van de A28. In 1973 heb ik mijn eerste ‘reportage’ over hem gemaakt, over zijn plannen voor een nieuwe manege. Het was een proefopdracht in het kader van mijn sollicitatie als leerling-journalist. Dochter Alice was ook wel eens in het nieuws, als mooie paardrijdster. Ik herinner mij een mooie foto van haar in Panorama met in het onderschrift iets als: ‘Het hoogste geluk op aard is op de rug van een paard.’ Toen waren ze daar nog zxc3xb3 gevat!

                                                                         *

Princess2web

Reed gistermiddag over het Westeinde in Amsterdam, zag ineens dat nachtclub ‘Princess’ nog steeds als zodanig herkenbaar is, al is het al jaren dicht. In het boek over Thea speelt deze club (tegenhanger van Yab Yum) een behoorlijke rol, door de personen die hier regelmatig kwamen (en een Amsterdamse die tegelijk met Thea in Panama in de gevangenis zat). Het raadsel over ‘Ma Belle Amie’ van de Tee Set (voor welke mooie juffrouw schreef Hans van Eijck dit liedje) is overigens nog steeds niet opgelost. Heeft hier ook iets mee te maken. Vorig berichtje daarover staat hier

Maandag 24 maart: Char Latan & de Hakkelaar

24 Mar

Sinatramartinweb2

CharHet programma Zembla meldde over het medium Char. "Ze is wreed en harteloos. Het draait om de naxc3xafviteit van de ondervraagden. Char vertelt niets, de mensen vertellen zelf alles."  Morgen zal ze in de Telegraaf reageren op de beschuldigingen. "Het medium zou er bijvoorbeeld prat op gaan te hebben geholpen bij de opsporing van het neergestorte vliegtuig van de zoon van acteur Dean Martin. Volgens de leider van het opsporingsteam is er echter helemaal geen medium aan te pas gekomen."

(links Dean Martin met Frank Sinatra)

Wat is het nieuws? Niet dat Char sprookjes vertelt, dat wist iedereen al, maar dat een serieus journalistiek programma haar zo serieus neemt dat het een soort onderzoek besteedt aan deze flauwekul. Het is van eenzelfde treurigheid als ‘Het zesde zintuig’. Het is niks anders dan misbruik maken van de emoties van nabestaanden. Leuk onderwerp voor een nieuwe uitzending van Zembla: het zesde zintuig bestaat niet…

In zijn column in de Telegraaf schrijft John van den Heuvel over een onverwachte ontmoeting met Johan V. alias de Hakkelaar. Ze kwamen elkaar tegen in een winkel. V. had hem al een keer bedreigd, maar dat was gesust. "Terwijl ik in een computerzaak op mijn beurt wachtte, kwam de xe2x80x99godfatherxe2x80x99 van de jaren negentig de winkel binnen. Verrast keken we elkaar aan en gaven elkaar wat ongemakkelijk een hand. Vervolgens werd Johan boos en begon zich te beklagen over de verhalen die ik in de jaren negentig schreef. Andere winkelbezoekers keken wat ongerust toe hoe het gesprek steeds verhitter werd en daarom uiteindelijk buiten werd voortgezet."

Op de vraag wat Johan tegenwoordig doet, kwam een verrassend antwoord: hij maakt nu naar eigen zeggen schilderijen. "Dat had je niet gedacht, hxc3xa8?"

Nee. Net als John ben ik benieuwd naar zijn eerste expositie.

Zondag 23 maart: explosie in Delft

23 Mar

Autobomdelft"Een van de betrokkenen bij de afranseling in het beruchte cafxc3xa9 Het Bliekkie is de Delftse crimineel Piet P., bij wie enkele maanden geleden een bom onder de auto werd aangetroffen." Ik begin steeds meer hekel te krijgen aan criminelen met een voornaam als Piet of Jan: hoe moet je daar nou nog wijs uit worden? Ik dacht dat ik de achternaam van Piet kende, maar ik kan er toch niks over vinden. En mijn geheugen laat me misschien gewoon in de steek, door al die aanslagen. De twee al dan niet vermeende criminelen die een bom onder hun auto geplakt wisten, zijn Jos van der Meer en Jerry Rigters. Deze Piet ken ik niet.

Voor degenen die ‘t nog gemist hebben: in de nacht van vrijdag op zaterdag is cafxc3xa9 Het Bliekkie aan de Multatuliweg in Delft opgeblazen. Heeft waarschijnlijk te maken met een recente vechtpartij waarbij twee gasten met een biljartkeu bijna werden doodgeslagen. Het Bliekkie was de stamkroeg van de vermoorde kickbokser Peter ‘Hurricane’ Smit uit Dordrecht.

Voormalig uitsmijter van deze kroeg was Wilgo Noslin, de Antilliaan die recentelijk onlangs onder verdachte omstandigheden dood werd aangetroffen in een sloot in Delft. Het bericht van toen:

"De politie heeft gistermiddag in de Delftse volksbuurt Wippolder het stoffelijk overschot gevonden van de 44-jarige Wilgo Noslin (44), die sinds afgelopen dinsdag werd vermist. De 1,90 meter lange en krachtig gespierde Surinamer, die schoonmaker en beveiliger was van cafetaria xe2x80x99t Puntje, is vrijwel zeker om het leven gebracht.

Zijn lichaam lag in een sloot, enkele honderden meters verwijderd van het koffietentje en op een steenworp afstand van begraafplaats Jaffa.

Het slachtoffer heeft mogelijk te maken gehad met een ripdeal in Belgixc3xab, waarbij in 2004 de Delftse drugsbaron Marco Eijk werd geliquideerd.

In xe2x80x99t Puntje speelde zich eerder deze week xe2x80x99s nachts een bloederig en mysterieus tafereel af, waarbij pal voor de cafetaria een met bloed besmeurde standaard werd gevonden. Ook trof de politie bloedsporen aan op een buitenbankje. Van de boomlange Surinaamse oppasser, die elke nacht het pand bewaakte, ontbrak ieder spoor.

Gistermiddag werd het lichaam van de man gevonden door een vrouw met een hond. Vermoedelijk heeft hij er al langer gelegen, maar is het lijk pas gisteren boven water komen drijven. De handen van de Delftenaar, die een ringbaardje en twee oorringen droeg, waren met een riem vastgeknoopt.

De politie onderzoekt de zaak. De eigenaar van de cafetaria, die ook een taxibedrijf in Delft heeft, beweerde eerder valselijk dat er een inbraak in zijn zaak was geweest. Volgens buurtbewoners komen er vooral studenten en werklieden in xe2x80x99t Puntje."

Voor alle duidelijkheid: ‘t Puntje is een ander cafxc3xa9 dan Het Bliekkie, ik dacht eerst dat het om hetzelfde etablissement ging.

Meer informatie, voor de liefhebbers: zie bericht en reacties woensdag 9 januari

Explosie in cafxc3xa9

22 Mar

Meer informatie over de cafxc3xa9-explosie (zie reactie) staat hier

Zaterdag 22 maart: Connie, Cobra & Ina

22 Mar

ConniepalmenConnie Palmen was gisteravond bij De Wereld Draait Door en er bekroop mij ineens een vreselijke gedachte: is Connie eigenlijk wel zo slim als wij allemaal denken? Ze maakte een opmerking over het verschil tussen fictie en werkelijkheid waarvan ik dacht: of ze vergist zich, of ze snapt het echt niet. En ik kreeg het vermoeden dat Matthijs van Nieuwkerk heel even dacht: je bent eigenlijk geen partij voor mij, maar ik laat lekker niks merken. Dat ze goed kan schrijven staat buiten kijf, maar goed nadenken is wat anders.

                                                     *

Een variant op dezelfde vreselijke gedachte bekroop mij toen ik de reactie van Mia zag, op mijn stukje over Ina Post en het advies van de commissie CEAS. Ze vindt het ‘warrig’. Daar moet ik haar gelijk in geven, ik had geen tijd het goed te formuleren en het is ook ingewikkeld.

Het verhaal van Stan de Jong had ik al gelezen, maar volgens mij zit daar een denkfout in, die ik in mijn ‘warrige stukje’ probeerde aan te geven. Dat is richting Mia in elk geval niet gelukt. Ik heb niet veel zin het opnieuw te doen, dus zullen we ‘t er maar op houden dat Stan de Jong slimmer is dan de  leden van de commissie CEAS en dan Geert-Jan Knoops en dat ik in dit intellectuele gezelschap moet afhaken? Het is goed om je eigen beperkingen te kennen.

De vraag is nu: wat is die ‘variant?’ Dat is eigenlijk het enige dat ik vandaag wilde zeggen.

Voor het vergeet: Henk Strootman heeft zo zijn eigen visie op de Deventer Moordzaak, hij was er als een van de eersten bij en hij vond het niet zo interessant. En hij vraagt zich af hoe het toch komt dat de meeste min of meer bekende misdaadjournalisten ‘vijftigers’ zijn…

                                                                           *

Rommy1webDe reacties op de berichten over Henk Rommy alias de Zwarte Cobra lopen nogal uiteen. Ik denk dat er niet veel misverstand is over de vraag of hij straf heeft verdiend voor stoute dingen die hij heeft gedaan, maar dan zou hij gewoon in een Nederlandse gevangenis moeten zitten voor zaken die hij bewijsbaar heeft gedaan. Heel veel medelijden met hem hoeven we niet te hebben en ik zie ook nog geen actiecomitxc3xa9 verschijnen met ‘Help Henk naar Holland’, maar wat in dit verhaal niet deugt is dat de Amerikanen een vies spelletje hebben gespeeld en dat Nederland helemaal niets heeft in te brengen. Dreigen met terugtrekking uit Afghanistan, dat zou helpen. Zou ook om een heel andere reden verstandig zijn (maar dat is een kwestie van persoonlijke smaak).

Jolanda-broertjes en Ina Post online

21 Mar

Update 13.00 uur:

De hoofdstukken over de tbs-broertjes Van Z. uit de zaak-Jolanda staan nu online (op het betaaldeel. Maar het eerste stuk is gratis. Eventueel is ‘t hele boekje ook nog te bestellen, is per saldo voordeliger, maar meer werk voor mij)

Update 10.50 uur:

De reportage over Ina Post, uit 1987, staat nu online

Aanvulling:

Er is wat onduidelijkheid over de strekking van het advies van de Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken. Het ‘novum’ dat advocaat Knoops heeft vastgesteld, na nieuw forensisch onderzoek, is dat de weduwe Kolstee eerder is overleden dan tot nu toe is aangenomen. Ina Post is die vrijdagmiddag rond drie uur bij haar geweest, heeft gewoon haar werk gedaan is en daarna bij anderen geweest.

De recherche ging er destijds van uit dat het tijdstip van overlijden rond half zeven is geweest. Dus zijn al die ‘bekentenissen’ van Ina daarop aangepast: ze is zogenaamd om zes uur teruggegaan naar mevrouw Kolstee.

Uit het nieuwe onderzoek blijkt dat het tijdstip van overlijden eerder is geweest. Er wordt een marge aangehouden die zelfs al begint vxc3xb3xc3xb3r drie uur. Dus, zo wordt dan geredeneerd, is dit voor Ina helemaal niet ontlastend: mogelijk was mevrouw al dood vxc3xb3xc3xb3r ze bij haar kwam. Of heeft ze haar gewoon een paar uur eerder vermoord dan in de stukken staat.

Dat is een redenering die helemaal voorbijgaat aan waar het om draait. Niet alleen de ‘bekentenissen’ over het tijdstip kloppen niet. Ina bekent ook dat ze iets heeft gestolen waarvan later is vastgesteld dat de politie het had meegenomen. Het probleem is een beetje dat mensen die dit soort conclusies trekken het dossier niet kennen en op basis van deel-informatie maar wat bedenken en wat roepen. Of het gewoon niet begrijpen. Het ‘nieuwe’ is dat de zogenaamde ‘bekentenissen’ geheel en al afkomstig zijn uit de koker van de recherche.

De mensen die denken dat Ina een reeds overleden mevrouw heeft verzorgd, vinden dus eigenlijk dat Ina opnieuw moet worden verhoord en dat dan maar moet bekennen? En uiteraard zeggen dat ze de bekentenissen over de moord om half zeven verzonnen heeft?