Woensdag 26 maart: 'Dutroux? Ik ben veel erger'

26 Mar

Fourniret1webMorgen begint het proces tegen de Belgisch-Franse seriemoordenaar Michel Fourniret. Veel mensen zijn er verbaasd over dat zijn echtgenote zo meewerkte aan zijn misdrijven. Toch komt dat vaker voor. De slachtoffers hebben geen verweer. Je wordt gewaarschuwd voor enge mannen, niet voor enge vrouwen. En zeker niet in combinatie met een vriendelijke oude opa.

Een van de eerste slachtoffers is Jeanne Marie Desramault (foto rechts), in 1989. Ze is dan 22 jaar oud. Op een vroege zaterdagmorgen in maart wordt ze afgezet op het treinstation in Charleville-Mxc3xa9zixc3xa8res in noord-Frankrijk, waar ze een secretaresse-opleiding volgt. Kloosterzusters brengen haar naar het station, om vijf uur xe2x80x99s morgens. De trein vertrekt om half zes. Niemand weet wat er is gebeurd, de politie doet vrijwel geen onderzoek: ze is meerderjarig, ze zal wel bij een vriendje zijn…

Desramault1webDe kloosterzusters laten het er niet bij zitten en gaan zelf op onderzoek uit. Ze vinden een getuige die gezien heeft dat Jeanne Marie bij een vrouw in de auto stapte, voor het station. Achteraf blijkt dat Monique Olivier te zijn geweest, de vrouw van Michel Fourniret. Het echtpaar had Jeanne Marie enkele weken daarvoor in de trein ontmoet. Ze hadden een goed gesprek gevoerd en waren aan de weet gekomen dat ze elke zaterdagmorgen met de vroege trein naar huis ging om het weekend bij haar ouders door te brengen. Monique Olivier pikte haar op, onderweg moet Fourniret zijn ingestapt. Nog dezelfde dag wordt ze verkracht en vermoord. Haar lichaam wordt begraven bij hun kasteeltje bij Donchery, ten zuiden van Floing. Maar dat wordt allemaal pas veel later bekend.

Vier jaar na haar verdwijning sterft haar moeder van verdriet, haar vader sluit zich op in zijn huis en wil met niemand nog contact. Meer dan 25 jaar lang leeft hij als een kluizenaar, hij kijkt alleen elke dag even naar buiten of zijn dochter er al aankomt. In 2004 krijgt hij een briefje in de bus met het verzoek de politie te bellen. Telefonisch krijgt de hoogbejaarde man te horen dat het lichaam van Jeanne Marie is gevonden. Monique Olivier kan haar geheim niet langer bewaren. Als ze tijdens het proces tegen Marc Dutroux de verschrikkelijke details hoort van de slachtoffers, biecht ze alles op. Dan blijkt ook dat ze zelf volop heeft meegewerkt om aan de bizarre eisen van haar man te voldoen.

Bij het kasteeltje waar het lichaam van Jeanne Marie is begraven, ligt nxc3xb3g een lijk: dat van Elisabeth Brichet. In Belgixc3xab was dat een bekende naam: er is jarenlang gedacht dat zij een slachtoffer van Dutroux was. Het twaalfjarig meisje was urenlang opgewacht door Fourniret en zijn vrouw en hun xc3xa9xc3xa9njarig zoontje. Monique had gevraagd of Elisabeth hen de weg kon wijzen naar een dokter, voor hun kindje. Ze stapt in, wordt ontvoerd, verkracht en vermoord.

Marieascension1webFourniret zit op het moment dat zijn vrouw gaat praten al bijna een jaar vast, maar niemand beseft op dat moment wat voor monster men in huis heeft. Hij is op vrijdag 6 juni 2003 tegen de lamp gelopen. Dat ging zo: om drie uur die middag verlaat de 13-jarige Marie-Ascension Korimbi (foto links) het ouderlijk huis in het Belgische Ciney om een verjaardagskaart te kopen voor een vriendinnetje, 500 meter verderop. Ze wordt aangesproken door Fourniret, die haar de weg vraagt naar een klooster. Ze wijst hem de weg, maar Fourniret wil dat ze bij hem instapt, in zijn witte bestelwagen. Eerst weigert ze. Fourniret zegt dan dat het heel slecht is als kinderen niet beleefd zijn tegen oudere mensen, "je kunt mij wel vertrouwen: ik ben leraar, ik ben vader, ik ben 61 jaar". Dan stapt ze in.

Fourniret rijdt meteen weg en maakt duidelijk dat hij het meisje gaat ontvoeren. "Bent u lid van de bende-Dutroux?", vraagt ze. Fourniret kijkt verbaasd opzij en zegt: "Dutroux? Ik ben veel erger!" In paniek begint Marie te bidden. Ze vraagt: "Meneer, gelooft u in God? Want als u dat deed, zou u niet doen wat u nu doet". Dat irriteert Fourniret. Hij snauwt: "Je werkt me op de zenuwen met dat gebid". Hij zet de auto aan de kant van de weg, gooit het meisje in de laadruimte en bindt haar handen en voeten vast met elektriciteitsdraad. Daarna rijdt hij verder.

Marie merkt dat ze haar voeten wel kan bewegen en met veel moeite weet ze de draad los te krijgen. Daarna kan ze met behulp van haar tanden het snoer om haar polsen loskrijgen. Het is donker in de laadruimte van de bestelwagen, maar op de tast vindt ze een knop. Ze kan de achterklep openmaken, maar ze wacht tot de auto bijna stilstaat, dan springt ze eruit. Fourniret heeft er niets van gemerkt. Op een verkeersbord ziet Marie dat ze al 23 kilometer buiten Ciney is. Er komt een auto aanrijden met een vrouw achter het stuur. Ze vertelt later dat ze niet had willen stoppen, maar ze ziet de angst op het gezicht van het meisje en neemt haar toch mee. Ze keert direct en rijdt linea recta naar het politiebureau. Onderweg komen ze Fourniret tegen, die kennelijk heeft ontdekt dat hij zijn prooi is kwijtgeraakt en op zoek gaat. Marie kijkt hem recht in het gezicht, de automobiliste onthoudt het kenteken. De politie wacht Fourniret thuis op. Het zou nog bijna een jaar duren voor duidelijk wordt dat dit geen eenmalige mislukte poging tot ontvoering was, maar dat Marie ontsnapt was aan een seriemoordenaar.

Tijdens de ondervragingen wordt duidelijk dat Fourniret bijna altijd op dezelfde manier opereerde. Hij reed rond in zijn auto, op zoek naar een prooi. Als hij die gevonden had, lokte hij de meisjes naar zich toe met een smoes, meestal een vraag om inlichtingen. Hij deed dat heel vriendelijk, zodat de meisjes geen argwaan koesterden. Zodra ze dicht genoeg in zijn buurt waren overmeesterde hij ze, bond hen vast en reed met hen terug naar huis, in Frankrijk. Hij voelde zich aangetrokken voelde tot xe2x80x98de elegantie en maagdelijkheid van jonge meisjesxe2x80x99: de leeftijd van zijn slachtoffers schommelde tussen de twaalf en de tweexc3xabntwintig jaar. Hij was geen doorsnee-pedofiel: dat veel slachtoffers jong waren, was vooral omdat hij die gemakkelijker mee kon krijgen dan oudere.

Een reportage over de manier waarop kinderlokkers hun slachtoffers weten mee te tronen, staat hier

No Responses to “Woensdag 26 maart: 'Dutroux? Ik ben veel erger'”

  1. brenda March 26, 2008 at 10:08 am #

    Beste heer Korterink,

    Ik heb er alle begrip voor dat ik bepaalde verhalen niet kan lezen ivm de betaalsite. Maar de tips aangaande kinderlokkers zou ik (moeder van een dametje van 8) toch wel dolgraag willen lezen. Is het nu niet mogelijk om dit gedeelte wel voor iedereen toegankelijk te maken?

  2. Pol March 26, 2008 at 10:49 am #

    @brenda
    Als je zo veel om je dochter geeft, dan kunnen die 1,30 er toch ook wel vanaf?

  3. K.Hakvoort March 26, 2008 at 10:51 am #

    Afgelopen week zond Canvas een documentaire over Fourniret uit.
    Gisteravond op het ZDF de docu Fluchtburg Liechtenstein over de praktijken van het criminele staatje Liechtenstein – hxc3xa8t misdaadnieuws van 2008, tot nu toe naar mijn smaak te weinig in Nederland aan bod gekomen.

  4. brenda March 26, 2008 at 12:04 pm #

    Wat een **t opmerking Pol. Zal mijn baas leuk vinden als ik met zijn mobiel (neen ik heb geen vaste huistelefoon en neen ook geen eigen mobiel) dit soort betaalnummers bel.

    Beste Brenda,

    ik heb het artikel naar je mail-adres gestuurd.

    Hendrik Jan

  5. Marina March 26, 2008 at 1:42 pm #

    Als je brutaal bent heb je de halve wereld, Brenda.
    Doe dan maar betreffende artikel voor iedereen gratis, is wel zo fair, Hendrik Jan.
    Op deze manier zet ik vraagtekens bij een betaalsite.

  6. Koosj March 26, 2008 at 5:40 pm #

    @ Marina,

    Bewijst weer eens dat je veel beter naar de gratis site van Amsterdams Hofnar Steve Brown kunt gaan, daar waar jij thuishoort.
    Nog te beroerd om een bijdrage te betalen, zielig stuk vreten dat je bent.
    Sodemieter op hier, nu !!!

  7. Marina March 26, 2008 at 6:27 pm #

    Beste Koosj,

    Ik zal het uitleggen, ik heb geen problemen met de betaalsite van Hendrik Jan en als ik een artikel wil lezen betaal ik een bijdrage en verder geen gezeur. Sterker nog, ik vind het een goed plan en andere webloggers verdienen ook een betaalsite.
    Kun je het nog een beetje volgen ?
    En als jij hier mee wil praten raad ik je aan alles vanaf het begin te lezen voordat je gaat blaffen.

  8. Koosj March 26, 2008 at 6:42 pm #

    Als ik wil blaffen ga ik wel naar http://www.stevenbrown.web-log.nl/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: