Ina Post: slachtoffer van de recherche

31 Jan

Inapostnw1325_2

ZONDER BEKENTENIS WAS INA NIET VEROORDEELD

(reportage uit Panorama, 1987)

Aanleiding: het positieve advies van een commissie aan de Hoge Raad over een herzieningsverzoek, zie hiervoor het bericht van donderdag 20 maart 2008

"Waarom kunnen mensen wel begrijpen dat ik een moord heb gepleegd, maar niet dat ik onder grote geestelijke druk een valse bekentenis heb afgelegd?" Bejaardenverzorgster Ina Post(31) is veroordeeld voor moord op een oude dame. Bewijs was er niet, wel een bekentenis. Zit Ina Post onschuldig vast?

Het vaste ploegje doorgewinterde rechtbankverslaggevers verblikte noch verbloosde toen op die dinsdagmiddag de 25ste november van het jaar 1986 een jonge vrouw een wanhopige noodkreet slaakte. "Wat moet ik doen om mijn onschuld aan te tonen?" smeekte ze. De rechter vond het niet eens nodig een antwoord te verzinnen en de verslaggevers achtten het overbodig dit aspect in hun artikelen te verwerken. Een verdachte die op de zitting ontkent, is dat niet onuitsprekelijk vermoeiend? Bovendien: ze had toch al bekend. Bijna een jaar later, begin oktober 1987, komen wij via de reclassering van het Leger des Heils in Den Haag bij Ina Post terecht: zij is die jonge vrouw. In de Bijlmerbajes spreken we met haar.

Gedetineerden die beweren onschuldig te zijn, zijn bij kranten en weekbladen een bekend fenomeen. Meestal is het nauwelijks de moeite waard er aandacht aan te besteden, maar "de zaak-Post" is van ‘t begin af anders. De man van de reclassering, toch ook niet de eerste de beste amateur, zegt: "Ik zit al 25 jaar in dit werk, maar ik heb dit nog nooit meegemaakt. Vanaf het eerste begin heeft Ina de indruk gewekt dat ze ‘t niet gedaan heeft. Er zit iets niet goed, het past niet in het plaatje."

Eerst wat feiten. Op vrijdagavond 22 augustus 1986 wordt de 89-jarige mevrouw A.M. Kolstee-Sluiter vermoord in haar flat in Duivenvoorde, Leidschendam. Ze wordt gewurgd. Later blijkt dat er uit de woning twee kascheques en enkele giro-betaalkaarten zijn gestolen. De kascheques worden de volgende morgen, zaterdag de 23ste, verzilverd bij het postagentschap van de Bijenkorf in Den Haag, elk voor vijfhonderd gulden.

Omdat de cheques op een verborgen plekje in een kast lagen, denkt de politie dat ze gestolen zijn door iemand die in huis goed bekend was. Het onderzoek richt zich daar dan ook op. Iedereen die wel eens bij mevrouw Kolstee binnenkwam wordt ondervraagd, ook de bejaardenverzorgster Ina Post(30).

Alle getuigen moeten een schrijfproef doen, waarbij ze in twee verschillende handschriften moeten schrijven. Het ‘schoolhandschrift’ van Ina Post blijkt de meeste overeenkomsten te vertonen met de valse handtekening op de twee verzilverde kascheques. Op grond daarvan wordt ze op maandagmorgen 8 september in alle vroegte door een ware politiemacht uit huis gehaald en opgesloten. Na drie dagen uitputtend verhoor bekent ze alles wat de rechercheurs willen.

Inapost3webDe volgende dag, bij de Officier van Justitie, ondertekent ze de bekentenis, maar diezelfde dag bij de rechter-commissaris ontkent ze. Drie dagen later weer tegenover de rechercheurs bekent ze opnieuw. Dat ze daarna steeds zal blijven ontkennen maakt niet meer uit. Ze hangt. Op grond van de bekentenis wordt ze veroordeeld tot zes jaar cel.

Een van de leiders van het onderzoek, inspecteur J. Welfing, chef recherche van Leidschendam: "Zonder de bekentenis zou ze inderdaad niet veroordeeld zijn." Wat is namelijk het geval? Er is zelfs niet het minste spoor van bewijs.

LEES MEER

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: