Archive | January, 2008

Hoe stille Huib zijn vrouw en kind vermoordde

31 Jan

Huibrenateweb_2

Huibvanobalk_3Op woensdagmorgen 5 september 2007 wacht Huib van O.(31) uit Melissant zijn vrouw Renate(31) op als ze xe2x80x99s morgens de trap af komt. Hij slaat haar met een hamer op het hoofd, probeert haar te wurgen en steekt haar dood met een mes. Dan slaat en steekt hij de hond Luna, vervolgens gaat hij naar de slaapkamer van hun dochtertje Elisa (3). Hij probeert haar te wurgen, maar ze komt weer bij. Hij loopt naar beneden om een mes te pakken en begint haar te steken. Als ze het bloed op haar pyjamaatje ziet, zegt ze: "Papa, heeft u een nieuw shirtje voor me?" Hij snijdt haar de keel door.

Drie dagen lang doet Huib alsof er niks aan de hand is, met de twee lijken in huis, dan geeft hij zich aan bij de politie. Het motief: schulden en schaamte om daarover met iemand te praten.

Dinsdag 4 maart staat Huib van O. in Rotterdam terecht. Het is een vreemde zitting. In tweexc3xabnhalf uur wordt de hele zaak afgeraffeld, veel vragen blijven onbeantwoord. Presidente van de rechtbank is mevrouw mr. M.C. van der Kolk, de officier van justitie is mevrouw mr. J.M. Bonnes en de advocate is mevrouw mr. E.P.N. Pieterse.

Er zijn twee brieven: xc3xa9xc3xa9n van de ouders van Huib dat ze niet bij de zitting aanwezig zullen zijn omdat ze dat zowel lichamelijk als emotioneel niet aankunnen en een brief van de ouders van Renate.

Tijdens de zitting huilt Huib veel, hij zet voortdurend zijn bril af en heeft een doekje om zijn tranen te drogen. Hij mompelt en fluistert, is op de voorste rij xe2x80″ waar de pers zit xe2x80″ met heel veel moeite te verstaan en soms niet, de familie van Renate krijgt er helemaal niks van mee. De rechter doet geen enkele poging hem tot verstaanbaarheid te manen.

De officier begint met de tenlastelegging: dat hij op woensdagmorgen 5 september 2007 opzettelijk en met voorbedachte rade eerst Renate met een hamer op het hoofd heeft geslagen en daarna gewurgd en met een mes gestoken. Vervolgens heeft hij hond Luna met de hamer geslagen en gestoken, daarna heeft hij dochtertje Elisa (geboren op 24 juni 2004) bijna gewurgd. Toen ze daarvan bijkwam heeft hij haar met een mes doodgestoken.

De rechter vraagt: wat gaat er door u heen als u dit hoort?

Huib: Van alles.

Rechter: We gaan dit bespreken, het zal zwaar zijn, maar het moet wel. Het dossier roept vragen op. Het begint ermee dat op vrijdag 7 september op het politiebureau Hellevoetsluis een man binnenkomt die zegt dat hij iets ergs moet vertellen, maar dat hij dat niet kan. Hij heeft een brief op zijn lap-top staan. U heeft de lap-top bij u, u laat de brief lezen. U heeft pleisters op uw lichaam en bloed op uw overhemd, u bent aangehouden. Wat stond er in die brief?

Huib: (stilte)

Rechter: Zal ik het zeggen?

Huib: (fluistert) Ja.

Rechter: Het is een soort afscheidsbrief. Er staat dat u dinsdagnacht een zware nacht had gehad, dat er schulden waren en dat uw hele gezin van de aarde moest verdwijnen. De politie gaat dan naar het adres in de Fabiusstraat 68. Ze vinden uw vrouw beneden, uw kindje boven. Wat is hieraan voorafgegaan? U was net terug van vakantie in Duitsland. Werkte u nog?

Huib: Ik zat al in de ziektewet, ik had lichamelijke klachten.

Rechter: U werkte bij Systemate Numafa in Numansdorp (als administrateur, hjk) Het hoofd personeelszaken vertelt over u dat u een rustige stille man was en dat er tot april 2007 geen ziekmeldingen waren. In april kreeg u rug- en darmklachten en bent u bij de bedrijfsarts geweest. U ging wel op vakantie. Hoe was de situatie toen?

Huib: Zenuwslopend. We kregen telefoontjes van de bank, aanmaningen. Toen zijn we op vakantie gegaan. (naar Center Parcs in Sauerland, hjk)

Rechter: Van welk geld?

Huib: Ik dacht dat we het al vooruitbetaald hadden, maar dat was niet zo. Dat merkten we toen we daar aankwamen.

Rechter: Verder is het een leuke vakantie geweest?

Huib: Het was een uitvlucht naar rust.

Rechter: Waar dacht u het van te betalen? (het antwoord is niet te verstaan, blijkbaar heeft hij ter plekke toch iets geregeld)

Rechter: Hoe was de vakantie?

Huib: Leuk, ontspannen.

Rechter: Wat heeft u gedaan?

Huib: We zijn op het park gebleven.

Rechter: Omdat de hond mee was.

Huib: Ja.

Rechter: Op 31 augustus kwam u thuis. En dan?

Huib: Dan liggen er stapels rekeningen. Dan ben je jezelf niet, daar schrik je van.

Rechter: Heeft u daar met Renate over gepraat?

Huib: Ja. We zouden proberen het op te lossen.

Rechter: Op maandag 3 september moet u werken. U meldt zich ziek. Dinsdag gaat u wel, voor een gesprek met de bedrijfarts. Heeft u toen uw financixc3xable p[roblemen besproken?

Huib: Nee.

Rechter: Dat staat wel in het dossier.

Huib: Ik heb wel een gesprek gehad met de arts, niet over de financixc3xable problemen. De arts zou contact opnemen met de werkgever.

Rechter: Op dinsdag 4 september bent u wel naar uw werk geweest, u bent er een paar uur geweest, toen bent u naar huis gegaan. En toen?

Huib: Ik ben naar huis gegaan. (lang stil)

Rechter: Hoe laat?

Huib: Vxc3xb3xc3xb3r de normale tijd.

Rechter: Was Renate al thuis?

Huib: Dat weet ik niet.

Rechter: En de rest van de avond?

Huib: Er waren aanmaningen…

Rechter: Ik bedoel of Renate thuis was. Jolanda X woont naast u. Ze had om half vier de sleutel bij Renate gebracht, toen was ze al thuis. Renate lachte, ze zat aan de telefoon. Hoe ging het xe2x80x99s avonds?

Huib: Ik heb met Renate gesproken over de rekeningen. De financixc3xable problemen zagen er een aantal maanden geleden beter uit.

Rechter: U had een paar keer leningen overgesloten. Nu waren er weer aanmaningen.

Huib: Ik wist niet wat ik moest verzinnen. Alles zou vanzelf wel op zijn pootjes terecht komen.

Rechter: Met wat voor idee is Renate naar bed gegaan? Hoe lang heeft het gesprek geduurd?

Huib: Een uurtje.

Rechter: U ging niet tegelijk naar bed, u ging altijd wat later. Wat heeft u gedaan?

LEES MEER:

Advertisements

Ina Post: slachtoffer van de recherche

31 Jan

Inapostnw1325_2

ZONDER BEKENTENIS WAS INA NIET VEROORDEELD

(reportage uit Panorama, 1987)

Aanleiding: het positieve advies van een commissie aan de Hoge Raad over een herzieningsverzoek, zie hiervoor het bericht van donderdag 20 maart 2008

"Waarom kunnen mensen wel begrijpen dat ik een moord heb gepleegd, maar niet dat ik onder grote geestelijke druk een valse bekentenis heb afgelegd?" Bejaardenverzorgster Ina Post(31) is veroordeeld voor moord op een oude dame. Bewijs was er niet, wel een bekentenis. Zit Ina Post onschuldig vast?

Het vaste ploegje doorgewinterde rechtbankverslaggevers verblikte noch verbloosde toen op die dinsdagmiddag de 25ste november van het jaar 1986 een jonge vrouw een wanhopige noodkreet slaakte. "Wat moet ik doen om mijn onschuld aan te tonen?" smeekte ze. De rechter vond het niet eens nodig een antwoord te verzinnen en de verslaggevers achtten het overbodig dit aspect in hun artikelen te verwerken. Een verdachte die op de zitting ontkent, is dat niet onuitsprekelijk vermoeiend? Bovendien: ze had toch al bekend. Bijna een jaar later, begin oktober 1987, komen wij via de reclassering van het Leger des Heils in Den Haag bij Ina Post terecht: zij is die jonge vrouw. In de Bijlmerbajes spreken we met haar.

Gedetineerden die beweren onschuldig te zijn, zijn bij kranten en weekbladen een bekend fenomeen. Meestal is het nauwelijks de moeite waard er aandacht aan te besteden, maar "de zaak-Post" is van ‘t begin af anders. De man van de reclassering, toch ook niet de eerste de beste amateur, zegt: "Ik zit al 25 jaar in dit werk, maar ik heb dit nog nooit meegemaakt. Vanaf het eerste begin heeft Ina de indruk gewekt dat ze ‘t niet gedaan heeft. Er zit iets niet goed, het past niet in het plaatje."

Eerst wat feiten. Op vrijdagavond 22 augustus 1986 wordt de 89-jarige mevrouw A.M. Kolstee-Sluiter vermoord in haar flat in Duivenvoorde, Leidschendam. Ze wordt gewurgd. Later blijkt dat er uit de woning twee kascheques en enkele giro-betaalkaarten zijn gestolen. De kascheques worden de volgende morgen, zaterdag de 23ste, verzilverd bij het postagentschap van de Bijenkorf in Den Haag, elk voor vijfhonderd gulden.

Omdat de cheques op een verborgen plekje in een kast lagen, denkt de politie dat ze gestolen zijn door iemand die in huis goed bekend was. Het onderzoek richt zich daar dan ook op. Iedereen die wel eens bij mevrouw Kolstee binnenkwam wordt ondervraagd, ook de bejaardenverzorgster Ina Post(30).

Alle getuigen moeten een schrijfproef doen, waarbij ze in twee verschillende handschriften moeten schrijven. Het ‘schoolhandschrift’ van Ina Post blijkt de meeste overeenkomsten te vertonen met de valse handtekening op de twee verzilverde kascheques. Op grond daarvan wordt ze op maandagmorgen 8 september in alle vroegte door een ware politiemacht uit huis gehaald en opgesloten. Na drie dagen uitputtend verhoor bekent ze alles wat de rechercheurs willen.

Inapost3webDe volgende dag, bij de Officier van Justitie, ondertekent ze de bekentenis, maar diezelfde dag bij de rechter-commissaris ontkent ze. Drie dagen later weer tegenover de rechercheurs bekent ze opnieuw. Dat ze daarna steeds zal blijven ontkennen maakt niet meer uit. Ze hangt. Op grond van de bekentenis wordt ze veroordeeld tot zes jaar cel.

Een van de leiders van het onderzoek, inspecteur J. Welfing, chef recherche van Leidschendam: "Zonder de bekentenis zou ze inderdaad niet veroordeeld zijn." Wat is namelijk het geval? Er is zelfs niet het minste spoor van bewijs.

LEES MEER

Epe, het proces: de tbs-broers

31 Jan

Jolandabertweb_2

Jolandawagenaar2_2In januari 1994 speelt in Zutphen het proces in de zaak Jolanda van B. In hoofdstuk zes en zeven worden de broers Bert en Rob van Zalk door de rechter verhoord. Aanleiding voor het plaatsen is een opmerking van professor Wagenaar in het televisieprogramma Pauw & Witteman, op donderdag 20 maart 2008: de broers zitten nog steeds in de tbs.

HOOFDSTUK ZES

DE TWEEDE OCHTEND: BERT

Bert van Zalk, geboren op 24 december 1964 in Epe. Bert en zijn broer Rob trokken samen op met ‘huisvriend’ Ad Hermans. Ze werden aanvankelijk als getuigen genoemd, maar met name Rob legde onverwacht zoveel belastende verklaringen af, ook over zichzelf, dat ze als verdachten werden aangehouden. Behalve betrokkenheid bij dezelfde feiten als waar Hermans van wordt verdacht, zou Bert ook de kinderen van Jolanda en Evelien hebben misbruikt en de dochter van Ad, Cynthia Hermans. De kinderen van Jolanda, Petra en Dino, waren ten tijde van het vergaande seksueel misbruik respectievelijk twee en drie jaar oud. Cynthia Hermans was twaalf jaar; bij haar bleef het bij ontuchtige handelingen.

Bert is een stevige, slanke, vrij lange man. Hij ziet er niet onaardig uit.

Rechter: We gaan de zaak behandelen. Op de vragen die u gesteld worden, hoeft u geen antwoord te geven, u mag zwijgen als u dat wilt, maar het is wel van belang dat u goed oplet.

Bert: Ik weet niet of ik het goed kan verstaan, ik ben aan xc3xa9xc3xa9n kant doof.

Rechter: Ik zal harder praten. Als u ‘t niet kunt verstaan, moet u ‘t zeggen.

De Officier van Justitie geeft een korte samenvatting van de dagvaarding, met als toevoeging dat Jolanda ook is vastgehouden, geschopt of geslagen en als nieuw feit ontucht met het dochtertje van Evelien. De Officier wil twee punten buiten deze rechtszaak houden: de ontucht die Bert heeft gepleegd met Cynthia Hermans, de minderjarige dochter van Ad, en punt 5: dat hij van 1985 tot 1990 heeft deelgenomen aan een organisatie met o.m. Arie en Dinie, Wouter, Ad Hermans en zijn broer Rob, met als oogmerk het plegen van misdrijven, ‘namelijk het verkrachten van Jolanda van Bergen en/of andere vrouwen of meisjes.’ Op die punten is het onderzoek nog niet afgerond. Deze gedeelten moeten later afzonderlijk worden behandeld. De advocaat van Bert, mr. P.P. Verdoorn, is het daar niet mee eens. Hij vindt dat het nu allemaal behandeld moet worden en komt met een 300 pagina’s tellend dossier op de proppen, zijnde de uitgetypte verslagen van de verhoren van Bert. Deze verslagen, gemaakt aan de hand van bandopnamen, tonen zijns inziens aan dat Bert zeer bexc3xafnvloedbaar is. De rechter: ‘Het is wel een beetje veel, om dat nu nog door te lezen. Ik kan snel lezen, maar dit…’ Advocaat Verdoorn: ‘Het verbaast mij dat dit niet bij de stukken zat.’ De Officier van Justitie vindt het ‘eerder eigenaardig om stukken te voegen bij een zaak die nog niet is afgerond.’ Niettemin moet de zitting worden geschorst, de rechters trekken zich terug. Na twintig minuten zijn ze eruit: de betreffende punten zullen later worden behandeld.

Rechter: (tegen Bert) Begrijpt u wat er gaande is?

Bert: Niet helemaal precies.

Rechter: (legt het uit)

Bert: Ik kan xc3xa9xc3xa9n ding zeggen: de verklaringen die ik heb afgegeven, dat heb ik gedaan onder druk. Ik heb niet de tijd gehad om de wettelijke waarheid op tafel te leggen. De politie zei dat mijn verklaringen er toch al lagen, wat die anderen hadden verklaard, en dat ik het daarom ook maar zo moest verklaren. En ik heb het gedaan omdat ik 100 procent zeker was dat ik met deze hele zaak niets te doen heb.

Rechter: Is u duidelijk, meneer Van Zalk, wat de verwijten zijn?

Bert: Niet precies.

Rechter: Dat u hebt deelgenomen aan seksfeesten, groepsseks, waarbij Jolanda betrokken was, tegen haar wil, en waarbij geweld is gebruikt.

Bert: Naar mijn zeggen ben ik daar niet bijgeweest en dat zal ik ook hxc3xa9xc3xa9l goed volhouden!

Rechter: Kwam u wel eens in Elburg bij Jolanda?

Bert: Ja, xc3xa9xc3xa9n keer. Met Ad en Sofie, en Rob.

Rechter: Wat ging u daar dan doen?

Bert: Kennismaken. Later ben ik er nooit en nooit meer geweest.

Rechter: Waarom moest u daar kennismaken?

Bert: We gingen een eindje rijden, hoe ‘t precies is gegaan weet ik niet meer.

Rechter: Hoe laat was het?

Bert: Dat weet ik niet precies meer.

Rechter: Wat hebt u daar gedaan?

Bert: Gezellig koffie gedronken en gepraat. Ze hadden twee kinderen, Dino en Petra, en een herdershond.

Rechter: Geen derde kind?

Bert: Dat weet ik niet meer, daar heb ik niet op gelet.

Rechter: En daarna?

Bert: Zijn we weggegaan. Ik vraag me of hoe ze er in godsnaam bij komt, waarom ze mij erbij heeft gelapt.

Coverjolandaweb_2Rechter: Wie waren er nog meer?

Bert: Jolanda en Wouter. Wouter speelde in een band.

Rechter: Wat bedoelt u daarmee?

Bert: Dat zei hij.

Rechter: Was dit de enige keer dat u daar was?

Bert: Ja. Daarna heb ik haar nooit en nooit meer gezien.

Rechter: Hoe kan het dan dat u bij de politie heeft verklaard dat u wel vaker naar Elburg bent geweest?

Bert: Ze wisten het toch al. Dat werd mij meerdere malen gezegd. Ik heb direct de eerste keer ook gezegd dat ik er maar xc3xa9xc3xa9n keer was geweest. Maar wat ik verklaarde, dat maakte hen niet uit. Ik moest en zou vertellen. Ik werd toch niet geloofd.

Rechter: Toen bent u maar wat gaan verzinnen.

Bert: Ja, ik heb ze van alles verteld.

Rechter: "Jolanda en Wouter waren er, Ad en Sofie, Rob en ik," lees ik hier.

Jolandawagenaar1Bert: Dat is wettelijk niet zo. Ik heb alleen een oudere vrouw gezien en nog een iets minder oude vrouw en een man. Verder niemand. Ik dacht dat die oude vrouw de moeder van Evelien was.

Rechter: Omdat de politie zei: alles ligt toch al vast, bent u maar gaan verklaren.

Bert: Ze zeiden elke keer met een smoes: "Wij komen niet voor de zaak-Elburg, maar voor de familie Hermans." Ik vind: als je daar niet voor komt, dan moet je ‘t daar ook niet over hebben. Dat van Elburg, daar weet ik niks van, alleen van die ene dag dat ik er geweest ben. Toen is er wettelijk op seksgebied niks gebeurd.

Rechter: Het blijft toch curieus wat u verklaart. Dat u in Epe bij Evelien en Rieks bent geweest, dat er groepsseks is geweest en dat Petra in die periode, in Epe, toekeek terwijl er groepsseks werd gedaan. Petra was nog niet eens geboren, Jolanda en Wouter waren toen net verloofd!

Bert: Zo werd het mij onder de neus gewreven.

Rechter: U weet wat Rob heeft verklaard over seksfuiven.

LEES MEER

Donderdag 31 januari: Crime in Snow & Raadsel Rond Thea

31 Jan

Annickmast_1In de jacht op de moordenaar van de Belgische Annick van Uytsel zet de politie een bijzonder opsporingsmiddel in: geluidsfragmenten van telefoongesprekken. Annick verdween toen ze ‘s avonds laat alleen naar huis fietste. Het laatste signaal van haar mobiel werd aangestraald door de telefoonmast op de foto. Dat heeft overigens niet directe te maken met de geluidsopnames, die zijn gemaakt van iemand die de politie belt. De fragmenten staan hier

De laatste keer dat ik er hier iets over schreef was op 13 mei

Ik heb er nog een reportage over, maar ik heb nu geen tijd meer die online te zetten. Komt nog. Morgen of zo.

                                                                     *

Marceljacco_2Het zal een rustig weekendje worden: de criminelen trekken naar de sneeuw, ze zijn niet zo dol op carnaval. Veel te gevaarlijk. En wie treffen ze daar, op de besneeuwde berghellingen van Oostenrijk, Zwitserland en Frankrijk? Advocaten. Die nemen het er in deze tijd van het jaar vaak ook even van. In het zuiden heb je rond deze tijd sowieso niks te zoeken. Een paar jaar geleden kwam ik op een carnavalsmaandag op het politiebureau in Heerlen. De deuren waren open, maar er was in geen velden of wegen een woordvoerder of bode te bekennen. Wel hingen overal slingers.

Het blijft voor een noorderling een merkwaardig gebeuren. Ik herinner me ook nog een carnavalsmaandagmiddag in Stampersgat. Het was behoorlijk koud, de straten waren leeg, maar wel hier en daar versierd. Af en toe zag je een paar kinderen of verklede ouders huiverend naar een feestzaaltje lopen. Laten we zo zeggen: ik kreeg niet direct de behoefte aan te sluiten bij de polonaise (of doen ze dat tegenwoordig niet meer?)

Vraag me nog wel af: merken onze getraliede vrienden onder de rivieren nog iets van het alaaf-gebeuren?

Over advocaten en criminelen op wintersport: het is niet wat men denkt. De advocaten gaan naar de ‘gewone’ locaties, de criminelen glijden op de eerste rang en zitten in de duurste hotels. Wintersport is een van de mooiste manieren om zwart geld sneeuwwit te maken (al is dan niet meer van hun). En er zijn meer buiten-Europese ski-gebieden dan je zo denkt.

Komt natuurlijk de vraag: wat moest jij op carnavalsmaandag in Stampersgat? Ik heb het even nagekeken: ik was op weg naar Wemeldinge, in Zeeland. Een oud-plaatsgenoot van mij, Klaas Bisschop uit Rouveen, was tegelijk met twee jongens uit Zeeland, Marcel en Jacco, tijdens een duikvakantie op de Filipijnen spoorloos verdwenen. Klaas woonde in dezelfde flat als een goede collega van mij. En die collega woonde in Stampersgat. Duidelijk? De reportage heet Verdwenen in het paradijs

                                                                              *

Panamacover_1

Hansvaneijck

Het raadseltje van gisteren houd ik nog maar even warm, het is lastiger dan men denkt. De vraag is: wat is het verband tussen wat er gebeurt als je hier klikt en het boek over Thea Moear? Een kleine hint: het heeft iets te maken met degene voor wie dit lied geschreven is. Een hele mooie meid. Hans van Eijck moet haast verliefd op haar zijn geweest. Wat ook weer wordt betwijfeld. Wie het verband als eerste goed raadt (direct betrokkenen uitgesloten!) krijgt het boek gratis! Als het goed is komt het boek in april uit.

Bij het uitzoeken van wat dingetjes hieromtrent zag ik dat de zanger van de Tee Set, Peter Tetteroo, in 2002 al overleden is. Ik zal het toen zeker hebben opgemerkt, maar het was me niet bijgebleven.

Update: Rick & Jesse en een raadsel

30 Jan

Update 19.00 uur:

Over Jesse R. en Rick Holshuijsen komen verschillende berichten binnen. "Volgens mij is die Holshuijsen ook een keer betrokken geweest bij een schietpartij waar iemand in zijn been is geschoten en dat been is later geamputeerd." Een ander meldt, vanuit het gevang, dat hij zich niet kan herinneren Jesse ooit met een bodyguard te hebben gezien. Terwijl hij ‘m toch behoorlijk goed kent. Klopt, bedoeld was dat hij lijfwacht was van Greg R., de vader van Jesse. Hij zou de naam van Greg op zijn rug hebben getatoeeerd.

                                                                 

Woensdag 30 januari: Holshuijsen lijfwacht van Jesse R.

30 Jan

Rickholshuijsen

Zou dat nou toeval zijn? Jesse R. is amper terug in het vaderland (afgelopen donderdag) of er is al weer een liquidatie. Als we ervan uitgaan dat de handgranaat in cafxc3xa9 Familia inderdaad voor gewezen freefighter Rick Holshuijsen (44) bestemd was. Wat volgens mij verder niemand weet – althans, ik heb het nog niet gelezen – is dat Holshuijsen lijfwacht was van Jesse R. Zou een motief kunnen zijn. Toch? In de loop van de dag hoop ik nog wat meer gegevens te krijgen. Hoorde ook nog een ander opmerkelijk verhaal over iets uit zijn verleden, maar dat moet nog even onder ons blijven: de concurrentie ligt immers altijd op de loer! Bijgaande foto heb ik even geleend van www.crimesite.nl dat uiteraard ook het nodige bericht over deze zaak.

                              *

"In Nederland gebeurt alles vijftig jaar later dan in de Verenigde Staten." Dat schiet me nog wel eens te binnen. Over het televisie-aanbod, de claimcultuur, het anti-roken, hoe lang duurt het nog voor ook wij een tweepartijenstelsel krijgen? Maar vooral natuurlijk als het gaat over criminaliteit. Gisteren was in Alkmaar een rechtszaak over een moord die wij ons dertig (twintig, tien?) jaar geleden hooguit in de VS konden voorstellen. Op 30 april 2007 reed Emiel T. (37) uit Bovenkarspel. in Zwaagdijk-Oost de 16-jarige Pascal Keijzer met opzet dood. Een getuige zag hoe een blauwgrijze Chevrolet Beretta een paar keer over een jongen heenreed. Bestuurder Emiel T. en zijn maat Michel van B. hadden T.xe2x80x99s vaste drugsdealer, Pascal, even daarvoor opgepikt.

Pascalkeijzer_1

Het verslag in het Algemeen Dagblad:

"T. zou nog een appeltje te schillen hebben gehad met Pascal, omdat de jongen hem versneden cocaxc3xafne had geleverd. De mannen stoppen op de Parallelweg. Daar trekt T., volgens justitie, Pascal uit het raam naar buiten. Wat er vervolgens gebeurt, is onduidelijk, omdat de verdachten elkaar tegenspreken. Volgens Van B. roept Pascal: xe2x80x98Genade, genade, ik geef het je welxe2x80x99. Als het stil is, ligt de jongen in de berm met een negen centimeter diepe steekwond in zijn hals. Hij leeft nog. Van B. graait vervolgens drugs en geld uit Pascals zakken. Daarna rijdt T. een paar keer over Pascal heen, tot hij een andere auto ziet. Het duo spurt weg om de rest van de avond in de coffeeshop te blowen.

‘Ik krijg er gewoon een kick van,’xe2x80x99 zou T. daar hebben gezegd. Volgens getuigen had hij al eens gezegd dealertjes te willen xe2x80x98rippenxe2x80x99 en te overrijden: ‘Dan rip ik ze voor een paar pakjes en rijd ik ze dood.’"

En die andere ‘vijftig-jaar-later-ervaring’ was toen ik Arnold Karskens bij Pauw & Witteman hoorde over de bombardementen door het Nederlandse leger in Afghanistan. Hebben wij nu ons eigen Vietnam?

                                                      *

NinabrinkadkNinabrinkad Een uitermate curieus bericht op een nieuwspagina van het Algemeen Dagblad: vrienden van Nina Brink vegen de vloer aan met een artikel in de Telegraaf van 26 januari. Maar is het een advertentie? Staat er niet bij. Om het bericht te lezen, klik op het tekstblok links. Rechts is te zien hoe het bericht op de krantenpagina staat. Het lijkt mij dat de mededeling nuttiger zou zijn voor de Telegraaflezers, maar die krant zal deze tekst ongetwijfeld niet vrijwillig plaatsen.

Het bericht staat ook in de Volkskrant, maar ik heb alleen een online-abonnement, ik kan niet lezen wat erboven staat, het is wel duidelijk dat het geen redactionele tekst is. En gisteren in NRC, als ‘Ingezonden mededeling’. Als je het artikel in de Telegraaf bekijkt bekruipt je (mij) de vraag: is deze ingezonden mededeling geheel op vrijwillige basis en eigen initiatief tot stand gekomen, of hebben betrokkenen een hint gekregen?

Het gaat dan om het forensisch onderzoeksbureau 4itrust. De ondertekenaars van het stuk zijn medewerkers van dit bedrijf. Nina was betrokken bij een doorstart, de ondertekenaars zeggen nu dat ze niks negatiefs over haar hebben gezegd. De Volkskrant schrijft dat het ‘opmerkelijk is dat de foto bij het artikel is gemanipuleerd. Het trio poseerde voor een witte muur.Op de foto bij het stuk hangt een portret van Brink achter hen aan de muur. De Telegraaf gaf dinsdag in de krant toe dat dit beeldelement was toegevoegd.’

Dat is niet zo opmerkelijk, het staat er ook gewoon onder: "Gexc3xabnsceneerde foto." De link naar het stuk uit de Telegraaf staat hier

Update 17.00 uur: overval woning Johan Woudstra?

29 Jan

Woudstra_3

"Drie mannen zijn vanoc htend even over half zeven een huis aan de Stibbe in Nieuwkoop binnengedrongen," meldt het Algemeen Dagblad. "De drie bedreigden de 19-jarige bewoner met een vuurwapen en eisten geld. Uiteindelijk zijn de daders er met een onbekend bedrag en de auto van het slachtoffer vandoor gegaan. Bij de overval is de bewoner gewond geraakt aan het gezicht. De auto is rond 11.00 uur teruggevonden op de Oostkanaalweg in Aarlanderveen ter hoogte van het kruispunt met de N207. De politie zoekt getuigen die de mannen uit de auto hebben zien stappen."

Wat het interessant maakt: het zou gaan om het huis van Johan Woudstra, die bijna een jaar geleden in Venezuela is vermoord. Een vorig bericht over die raadselachtige moord op Island Margarita staat hier