Dagboek van zondag 22 april

22 Apr

Holleederheuvel3webEr zijn twee dingen in de Holleeder-zaak die me een beetje beginnen te irriteren: de flauwe grappen (over het hart)  en mensen die roepen dat hij een voorkeursbehandeling heeft gekregen met de operatie. Er zijn een heleboel mensen met familieleden die ook een hartkwaal hebben, al jaren op de wachtlijst staan en toch maar steeds niet worden geholpen. ‘En voor zo’n crimineel kan alles,’ is de teneur.

Is dat zo? Volgens mij zou iedereen die onder de omstandigheden waaronder Willem Holleeder op zondagmorgen in het ziekenhuis werd binnengebracht, diezelfde week nog zijn geopereerd. De reacties brachten we wel op de gedachte: wat zou er gebeuren als een Belangrijke Nederlander een nieraandoening krijgt? Bart de Graaf moest destijds gewoon op zijn beurt wachten, maar stel dat het om iemand van het Koninklijk Huis zou gaan, zou die ook gewoon vier jaar op de wachtlijst staan? Of wordt er dan vanuit – ik noem maar wat – Argentinixc3xab een nier ingevlogen? Volgens mij zou de wereld – en zeker Nederland – te klein zijn als in zo’n situatie het blauwe bloed een voorkeursbehandeling zou krijgen.

Hoe verschillende media omgaan met Holleeder blijkt uit Panorama en Vrij Nederland. In Panorama wordt Holleeder afgeserveerd als huilebalk en als iemand wiens reputatie in een paar weken tijd volledig is afgebroken, Vrij Nederland schetst juist de ontberingen van de EBI waaraan ook Holleeder heeft blootgestaan. Ik heb daar zelf ook over geschreven, ‘de hel van vught‘ is vanaf het begin de meest bezochte reportage op deze site. Medelijden met criminelen is over het algemeen niet echt nodig, maar wat de EBI doet met mensen die er langdurig verblijven grenst aan psychische marteling, die conclusie durf ik wel te trekken.

                                                                     ******* 

‘We zijn maar een pluisje op de Afsluitdijk’,  zei Rolf Stallinga toen hij hoorde dat de grote tsunami de plek had verwoest die hij goed kende. Zijn pluisje werd afgelopen maandag weggeblazen toen hij op de tennisbaan stond, volkomen onverwacht. Ik ben gisteren naar de crematie geweest. Je komt op een leeftijd dat je vaker naar een begrafenis gaat dan naar een bruiloft.

Ik ken Rolf persoonlijk sinds 1979, toen ik bij Panorama ging werken. Ik heb het even teruggerekend, hij was toen 36 jaar. Net voor Amsterdam dacht ik even terug aan toen. Ik woonde in Emmeloord en reed soms dagelijks op en neer naar Schalkwijk. De Gaasperdammerweg was er nog niet, de Bijlmermeer was de bottleneck op de route. Ter gedachtenis aan Rolf heb ik de route via de A9 maar genomen, toch nog een beetje Bijlmer.

Op de terugweg, bij Haarlem-Noord, was de brug in de A9 omhoog. In de verte daalden de vliegtuigen voor Schiphol. Hoe vaak zou Rolf hier hebben gereden, maar vooral: hoe vaak was hij daar ergens geland, na een van zijn honderden reizen? Ik denk dat bijna geen verslaggever zoveel bijzondere plekken op aarde heeft bezocht als hij.

Ik heb het niet zo op zesde zintuigen en telepathie, maar ik was net Sloten gepasseerd toen Guus de Jong belde, die ook lang voor Panorama heeft gewerkt. Hij wist niet dat Rolf overleden was, hij hoorde er nogal van op. Guus belt af en toe, daar kan zomaar een half jaar tussen zitten. Dit keer was de aanleiding dat hij mijn naam had zien staan in Aktueel en Nieuwe Revu en had gedacht: kom, laat ik eens bellen. Alsof hij voelde dat ik zojuist zijn woning op enkele kilometers was gepasseerd. Komt anders nooit voor, ik op zaterdag in Amsterdam.

Toevallig had ik het van de week nog met iemand over Guus gehad. We hadden het over de tragische dood van oud-wielrenner Jan Pafort. Hij woonde dicht bij Guus, ze kenden elkaar ook goed. Pafort was niet alleen oud-sportman, hij had ook wat contacten in andere kringen. In verband met een rekeningetje werd hij een beetje ontvoerd en toen kreeg hij een hartstilstand. Bij het maken van de reportage heb ik toen veel contact gehad met Guus. Zodoende.

Tja, wat zul je ervan zeggen. Guus pluist nog elke week de bladen na om te kijken welke foto’s ze nu weer van hem hebben gejat en die stuurt hij vervolgens een gepeperde rekening. Het zou de Johan Derksen van deze wereld beter uitkomen als Guus in plaats van…

Nee, laat ik dat nou niet denken.

Ik zocht een foto van Rolf, maar googelend kon ik niks vinden, wel kwam ik een verslag van Ton Biesemaat tegen, op een site over extreme sporten en de beklimming van een akelig hoge berg. Ton reageert ook nogal eens op deze site, vooral als het over duistere complotten gaat, ik wist niet dat hij zich ook met aardse dingen bezighield, maar om de een of andere reden schoot mij de gedachte te binnen: de cirkel is rond. Hoor je tegenwoordig vaak. En dan denk ik meestal: hoezo, cirkels zijn toch altijd rond? Of hebben we tegenwoordig ook al vierkante cirkels?

Van die dingen.   

No Responses to “Dagboek van zondag 22 april”

  1. Michiel B. April 24, 2007 at 1:13 am #

    Op mijn weblog staat een fotootje van onze Rolf.

  2. Joss pafort October 18, 2007 at 4:22 pm #

    Hallo,

    Wilt u mij het artikel sturen wat u heeft geschreven over mijn vader. Ik kan mij niet herinneren dat ik het gelezen heb. Vriendelijke groet, Joss Pafort

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: