Dagboek van maandag 26 februari

26 Feb

Woudstra"Asesinan a Jhoan Woudstra (63) ciudadano Holandes con arma de fuego y disparo en la cara en la urbanizacion Costa Azul cerca del Hotel Soli Mar."

Zo staat het in een Venezolaanse krant. Afgelopen woensdag is Woudstra, afkomstig uit Nieuwkoop, kort na aankomst op Island Margarita het slachtoffer geworden van een roofoverval door twee jonge tieners. Naar verluidt weigerde hij zijn portefeuille af te geven. Woudstra, volgens de Nederlandse kranten 62 jaar oud, was oud-voorzitter van voetbalvereniging SV Nieuwkoop. Hij was op bezoek bij een zakenpartner die al jaren op het eiland woont.

                                                    **********

Ook vermoord aan een toeristenstrand: de Russinnen Tatiana Tsimfer (30) and Liubov Svirkova (25). In Thailand, bij Jomtien. Russen zijn de nieuwe plaag van de toeristensector, door hun onbeschofte gedrag. Ik heb er al menigeen over gehoord. Vooral in Turkije schijnt het bar en boos te zijn. In Europa blijft het doorgaans bij plaatsing op een zwarte lijst, in Thailand weten ze wel raad met lastige klanten: de dames zijn in ligstoelen op het strand vermoord met vier kogels uit een 9 mm pistool. Het was geen roof: hun spullen lagen naast de stoelen. De slachtoffers hadden kort tevoren gezwommen en flink gedronken. Volgens getuigen hadden ze hooglopende ruzie gehad met de eigenaar van de strandstoelen.

                                                             *******

Langtang

Er is genoeg gebeurd: een familiedrama in Sprang-Capelle, een bizarre wildwest-schietpartij (maar dan met een auto) in  Amsterdam, twee Russinnen doodgeschoten op het strand van Jomtien (Thailand), de Nederlandse ondernemer Johan Woudstra vermoord op Isla Margarita, maar ik wil het eerst nog even hebben over iets dat vorige week wat is blijven liggen: de aanhouding van de directeur van een kindertehuis in Nepal.

Daar word je toch simpel van, als je dat leest. Het gaat om een 55-jarige man, die in de kranten wordt aangeduid als ‘de streng christelijke Gert V.’  In 2000 richtte hij het kindertehuis Dacca Home in Dhaka in Bangladesh op, voor zo’n 150  gehandicapte straatkinderen. Hij werd gesteund door de evangelische gemeenschap Elim, die wordt geleid door oude vrienden van hem.

In 2005 haalde de Stichting Dacca Home Gert V. terug, nadat plaatselijke vrijwilligers aan de bel hadden getrokken over ‘de seksuele afwijking’ van V. Hij bekende, maar volgens hem ging het om vrijwillige seksuele handelingen. Uit documenten bleek dat kinderen die niet wilden, vluhctten of zich verstopten op het toilet.

Er werd aangifte gedaan bij de politie in Arnhem, maar zolang V. zich niet in Nederland meldde gebeurde er niks en V. verhuisde naar Nepal waar hij een nieuw kindertehuis oprichtte, Maitri Griha, wederom voor gehandicapte straatkinderen.

Op internet zijn de meeste pagina’s over Gert V. inmiddels verwijderd, maar ik zag nog een reisverslag van een Nederlandse dame, die een bezoek bracht aan het tehuis ‘Maitri Griha’ van ‘de Nederlandse idealist Gert V.’ die verder als ‘de drijvende kracht’ wordt aangeduid. "Gert heeft al eerder dergelijke tehuizen opgericht in India en Bangladesh die nu door lokale krachten worden gerund."

Gert zal vast veel goeds hebben gedaan – en misschien nog wel doen – voor de straatkinderen. "Hij heeft ook een jongen van de straat opgehaald, die steeds met stokslagen werd verjaagd omdat men bang van hem was. Als je die jongen nu ziet, begrijp je dat niet, zo aardig is hij en hij loopt Gert constant achterna, waar hij ook maar naar toe gaat." Een andere jongen wordt door Gert opgeleid als kok in het tehuis. "Zonder deze kans zou deze jongen een uitzichtloos bestaan hebben en nu heeft hij een baantje, kost en inwoning en wordt hij omringd met de nodige zorg en liefde."

Wrang. Deze Gert V. wordt nu opnieuw verdacht van seksueel misbruik. De vraag is natuurlijk: wie hebben er allemaal zitten slapen? De Nederlandse ambassade in Nepal wist waar hij mee bezig was en heeft kennelijk niets gedaan om te voorkomen dat een man met zijn verleden opnieuw een tehuis kon oprichten. Het is van hieruit moeilijk na te gaan of dat verwijtbaar is en hoeveel men wist. Maar de Nederlandse stichting die Gert steunde moet toch op de hoogte zijn geweest? Puur naxc3xafeviteit?

De berichten over Gert V. komen twee weken nadat een andere Nederlandse directeur van een kindertehuis is aangehouden voor seksueel misbruik en verkrachting: Henk M., ook in Nepal (Kathmandu), die inmiddels een bekentenis heeft afgelegd. Een paar reacties op internet:

"Wel is hij mijn type niet, vond hem erg bot tegen iedereen en hij scheen met iedereen in de clinch te liggen."

"Ik kan het niet geloven en wil het niet geloven. Ik ken Henk goed. Kun jij me meer vertellen? Was er vijf maanden geleden nog, niets aan de hand, niets gemerkt."

"Lieve Henk was de enige die de boys onder de douche stopte, hij sliep altijd met 1 jongen in zijn kamer. Hing zelfs een bordje: Henk en …"

Er is kinderporno op zijn pc aangetroffen, hij zou verscheidene keren betrapt zijn en mensen zwijggeld hebben gegeven.

"Ook vrijwilligers die voor hem hebben gewerkt vonden Henk op zijn minst dubieus en zij wisten wat er aan de hand was. Helaas had niemand het lef om ook maar iets te doen."

                                                         *********

Mokkels

Iets frivolers nu: de website www.mokkels.nl stopt ermee. Het was me nog niet opgevallen, maar af en toe kijk ik waar de bezoekers van mijn siteje vandaan komen en toen zag ik ineens enkele tientallen vermeldingen van www.marketingsfacts.nl  Het was nog even zoeken, maar ergens in de commentaren had iemand een linkje gezet naar mijn verhaal over ‘Papa Mike’ en het gedoe rond artiestenmanager Sidney ‘Froukje de Both’ Brandeis. Dat ging inderdaad ook over mokkels. Staat hier

Advertisements

No Responses to “Dagboek van maandag 26 februari”

  1. Mookie February 26, 2007 at 10:04 am #

    Je schaamt je dood voor je landgenoten.

  2. Henk Strootman February 26, 2007 at 5:46 pm #

    Ook op Isla Margarita; het geheime leven van trucker Ton van der Tang. Verdween drie jaar geleden tijdens een rit Frankrijk-Utrecht. Vrachtwagen werd leeg en opengebroken in Nijkerk teruggevonden. Van der Tang was spoorloos en voor zijn leven werd gevreesd. Later bleek dat het om een zorgvuldig voorbereid en vrijwillig vertrek ging naar “een warm land.” Dat land bleek Isla Margarita te zijn, zo werd duidelijk toen ik zijn e-mailadres had getraceerd en hem benaderde. Het had weinig gescheeld of Van der Tang – aardige vent trouwens – had zijn verhaal exclusief aan Aktueel verteld, maar hij vroeg een bedrag dat we er niet even niet voor op wilden hoesten. Zou hij er nog steeds zitten? Of zou het toeval zijn dat ik op een Argentijnse site een “Ton van der Tang” tegenkwam?

  3. dennis February 27, 2007 at 6:51 pm #

    wel lekker naar een warm land jezelf verstoppen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: