Dagboek van zondag 18 februari

18 Feb

Valkcover

‘Profiel’ schetste deze week een beeld van Gerrit en Toos van der Valk. Alles zat erin, maar voor mij was het niet veel nieuws. Ik heb wel iets met die Van der Valken. Mijn eerste contact met Gerrit kwam door een tip. Op Schiphol zou iemand een helikopter hebben geprobeerd te ronselen om de ontvoerder van Toos van der Valk, de Italiaan Franco Catberro, uit de gevangenis in Scheveningen te halen. Bizar genoeg klopte dat verhaal: een jongen uit Brabant had in Zwitserland losgeld opgehaald bij Catberro’s vriendin en er een dubieuze helikopterpiloot mee betaald. Alleen bleek de piloot een notoire oplichter, de politie werd ingeseind en de Brabantse jongen werd opgepakt, met het losgeld en een vuurwapen. Alleen: toen wist nog niemand waar die helikopter voor bedoeld was, dat wist de tipgever. De ontvoerder spande een kort geding aan: er was niks waar van het ontsnappingsverhaal. Maar nog vxc3xb3xc3xb3r de uitspraak waren de vogels gevlogen, bij een nieuwe uitbraakpoging, waarbij ook Heinekenontvoerder Jan Boellaard de benen nam.

Mijn tweede reeks ontmoetingen met Van der Valk had te maken met het boekje dat ik over de familie schreef, na het belastingschandaal. Gerrit is daar nog steeds kwaad over: opgepakt als criminelen en in de gevangenis gegooid. Daar zat ook wel iets kroms in: de actie vond plaats op grond van het beruchte wetsartikel 140, over ‘deelname aan een criminele organisatie’. Gerrit en zijn broer werden er formeel van beticht dat ze het horecaconcern hadden opgericht met als doelstelling het plegen van misdrijven. Dat is nogal wat. Later zijn ze daarvan wel vrijgesproken, maar toen was het kwaad al geschied.

Nu hoeft niet alles van de Valken met de mantel der liefde te worden bedekt. Dat er destijds behoorlijk is gerommeld met ‘contanten’ lijdt weinig twijfel. En zaken doen met Gerrit was voor veel leveranciers bepaald geen pretje. Personeel klaagt over slechte werkomstandigheden. Dat laatste begrijp ik dan weer niet zo goed. Ik kom vaak in een Valk om te eten, meestal onderweg naar huis. Ik denk dat ik in de meeste vestigingen wel ben geweest, van Zuidbroek tot Nijvel en Curaxc3xa7ao. Je ziet toch heel vaak vaste gezichten in de bediening, jarenlang. Zo slecht zal het dan toch niet zijn, lijkt mij.

Wat ook opvalt: het enorme verschil in kwaliteit. Dat ligt vooral aan het management: in de zaken waar de bediening slecht is, is het eten ook minder. Motel Vianen steekt met kop en schouders boven de rest uit, over de slechtste zullen we ‘t maar niet hebben. Zit toevallig het dichtst in mijn omgeving. Is niet erg, want waarom zou naar een Van der Valk gaan als je toch al bijna thuis bent?

Gerrit vertelde dat een van de succesformules van het concern, de zondagse brunch, in de plaats gekomen is van de kerkgang: de mens wil op zondag toch iets te doen hebben. Voor wie geen brunch bij Van der Valk op het programma heeft staan, het eerste hoofdstuk van het boek staat hier

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: