29 Jul

DAGBOEK VAN ZATERDAG 29 JULI

Toen ik 18 jaar geleden de wereld van de misdaadjournalistiek betrad had ik nog allerlei wilde fantasiexc3xabn over wat me te wachten stond. Nog even, zo dacht ik, en mijn auto van de zaak (daar deed men toen nog aan) zou ontsierd worden door kogelgaten. Lunches zouden zouden zich afspelen tegen het decor van oogverblindende vrouwen, gedienstige obers en smetteloos tafellinnen. Op de redactie zou het een komen en een gaan zijn van oververhitte journalisten, de xc3xa9xc3xa9n net terug van een interview in JournalistBogota, de ander juist op weg naar een tipgever op tropisch Mauritius. In een glazen hok met luxaflex zou zich de hoofdredacteur bevinden, stropdas los, zweetvlekken onder de oksels, vloekend en tierend de waardeloze kopij in proppen over de redactievloer smijtend. De werktijden… haha, wat nou werktijden! Een journalist was eigen baas en struinde bij voorkeur ‘s nachts ongure kroegen af in mistroostige havenkwartieren. Voor vrouw en kind was geen tijd, maar geen nood; de liefdes voor xc3xa9xc3xa9n nacht zouden zich vanzelf aandienen. En sigaretten natuurlijk, sloffen vol sigaretten zouden er doorheen gaan. Zoals ook de whisky een vaste kameraad zou worden in tijden van stress en writersblocks…

Nu de werkelijkheid. De auto van de zaak heeft plaatsgemaakt voor een zelfbekostigde degelijke Duitse middenklasser. De lunch bestaat uit een paar bruine boterhammen met pindakaas, soms aangevuld met een keurige appel. Gereisd naar het buitenland wordt er nog amper; te duur, te tijdrovend en vaak ook onnodig, omdat het nieuws vanuit de hele wereld panklaar en binnen een fractie van een seconde kan worden binnengehaald. Gewerkt wordt er doorgaans op kantooruren en gerookt wordt er alleen nog maar in een zielig hoekje van de parkeergarage. Thuis wacht geen omwoeld bed waaruit net minnares nummer 68 zich naar de douche heeft gesleept, maar een vrouw met een trouwring en twee kindjes met resten jam om de mond. Kortom, misdaadjournalist is nxc3xa9t een gewone baan. Nxc3xa9t, zeg ik met nadruk. Want al is het niet helemaal de wereld van Peter Stuyvesant die ik had verwacht, ik popel elke week weer om aan de slag te gaan. En komende week zal ik daar – nog even, want HJK is in aantocht – weer verslag van doen.

Aangemaakt door Henk Strootman

No Responses to “”

  1. Ellen July 29, 2006 at 9:47 pm #

    Euh…niets is wat het lijkt…

    Mooi log!

    Ellen

  2. Tiggle July 29, 2006 at 10:04 pm #

    hehe mooi stukje!

  3. Cruella De Ville July 29, 2006 at 10:40 pm #

    Is het ooit zo geweest? American TV maybe!

  4. Ada July 29, 2006 at 11:29 pm #

    GAAAAFFF verhaal, lachen!! 😀

  5. vliegtuig July 30, 2006 at 11:34 am #

    Hahahahahaha!

  6. Mary-Ann July 30, 2006 at 10:39 pm #

    Nou zo te lezen heb jij bepaald geen last van een writersblock 😉
    Echt leuk geschreven.

  7. Meelezer August 1, 2006 at 3:46 pm #

    Uitleg writersblock:

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Writersblock

Leave a Reply to Tiggle Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: