Archive | April, 2006

Dagboek van dinsdag 25 april

24 Apr

Geoffrey (‘Godfried’) van C. is op Aruba vrijgelaten. Hij heeft Natalee Holloway toch niet vermoord, schijnt het. Tja, daar kijken we van op. Zelfs het NOS-journaal vond het nodig hier melding van te maken. Ik was er niet eens op teruggekomen, ware het niet dat er een andere aardige wetenswaardigheid speelt in deze affaire. Op maandag 17 april schreef ik iets over het rare circus om een videoband waarop Joran van der Sloot zich verspreekt en toegeeft dat hij wel meer weet. Of zoiets. En ene Jill van Hout die al wekenlang de Nederlandse media bestookt met die band, maar als het erop aankomt niet komt opdagen. Een van de ‘slachtoffers’ was Lex Runderkamp van het NOS-journaal. Hij heeft het zaakje nu zo goed mogelijk uitgezocht en stelde enkele mede-slachtoffers op de hoogte van zijn bevindingen. Runderkamp kwam tot de conclusie dat het er alle schijn van heeft dat de beruchte afperser van John de Mol, de fantast Rocky T., achter deze mails zit. Runderkamp vergelijkt de werkwijze van Jill van Hout met die van Rocky T. destijds.
1. De manier waarop hij mailadressen kiest.
Jill77vanhout@yahoo.com
rockyt98007@yahoo.com
joaoalfredo51horta@yahoo.com
(hier presenteert hij zich als een wapenhandelaar bij de Coltfabriek in Amerika)
Altijd yahoo, altijd een getal in de naam

2. De manier van formuleren
Het valt op dat Jill en Rocky alleen communiceren in korte zinnen. Vergelijk Jill met Rocky:
Eerst Jill:
“Hallo Lex,
Hier dan wat emails…
Ja we hebben contact met alle grote Amerikaanse stations…
ABC,CBS,NBC,FOX en CNN international…
We zijn NIET op een stunt uit….
Hij heeft bekend tegen een vriend(Albert)…
Alles is redelijk opgenomen..
Hoor van u..

Jill”

Dan Rocky:
“Ik probeer in contact met jou te komen.
Robert Bas heb ik ook een email gestuurd.
Ik heb hem gesproken hierover.
Hij zit nog een tijdje in Italie..
Zou ik jou wat mogen laten zien???
Probeer mij te mailen.
Een half uur tot een uur maar heb ik nodig.
Zo kijk maar hoe je dit aanpakt…

Groeten Rocky T”

Steeds dezelfde korte zinnen. Let ook op het overvloedige gebruik van punten in de mails van Jill en Rocky:
Eerst Jill:
“Ik weet niet wat hij wil…
Je moet niet raar staan te kijken als je mij vandaag of morgen voor je hebt staan…Echt
Ik ben daar nu toe in staat Lex…
Onderschat mij niet
Doei
Jill”

Dan Rocky:
“De groep van de bekende….M.B !
Ik wat met hem gepraat…
Toen hij vroeg van wat voor afkomst ik was..
Ik…ben “Christen”….dus daarna afstand..
Probeert zieltjes te winnen zonder gekheid..
Tijdens gevechten op de eilandengroep waar ik van
origine vandaan kom.. is een familielid onthoofd!
Ik wacht nu af..ok

Rocky T”

Daar mag iedereen zijn eigen conclusies uit trekken.
Runderkamp kon Rocky T. overigens niet bereiken voor commentaar.
Behalve met de poging tot afpersing van De Mol wierp Rocky T. zich op als redder van voetbalclub Vitesse. Tijdens zijn strafproces gaf hij aan dat hij als vrijwilliger naar de Derde Wereld wilde vertrekken als zijn straf erop zat. Misschien verklaart dat zijn onbereikbaarheid. Overigens zit zijn straf er nog niet op: een paar weken geleden is hij ‘m voortijdig gesmeerd.


Het raadsel van de in het Portugees opgestelde rouwadvertentie in De Telegraaf, voor de donderdag geliquideerde Thomas van der Bijl, is inmiddels ook opgelost. De tekst betekent ongeveer: “‘We kunnen dit soort dingen niet laten gebeuren en met gekruiste armen toekijken.” Daar kwam men nog wel uit, voor het ‘Empurra patatas’ moest ik een beroep doen op vrienden die lang in Brazilixc3xab hebben gewoond en zagen dat er vermoedelijk iets anders had moeten staan, en wel ’empurrar batatas’.

“Als dat in een rouwadvertentie staat betekent het dat die persoon overleden is. Het betekent letterlijk ‘aardappels aandrukken’. Dit is ongeveer hetzelfde als de uitdrukking ‘ele foi para a cidade dos pxc3xa8s juntos’, wat letterlijk betekent: ‘Hij is naar de stad gegaan waar ze de voeten naast elkaar hebben’. Het kerkhof dus. Empurrar batatas is net zoiets: hij zit onder de grond de aardappels aan te drukken.”
Inmiddels is er nog een verfijning binnengekomen: eigenlijk is het ‘opduwen’ van de aardappels. Lijkt op de Engelse uitdrukking die hetzelfde betekent: pushing up the grass.

Ik krijg spontaan heimwee naar Brazilixc3xab (al ben ik er maar xc3xa9xc3xa9n keer geweest). Dit soort uitdrukkingen doen me denken aan de teksten die daar achterop vrachtwagens staan. Ik heb er destijds wat foto’s van gemaakt. De tekst op de onderstaande foto (O prazer Do Pobre xc3x89 Viver De Esperanza) betekent: Het plezier van een arme is leven van de hoop.

Advertisements

Dagboek van maandag 24 april

24 Apr

Ik sprak net advocaat Jan-Hein Kuijpers nog even, die vandaag een van de anonieme bedreigde getuigen gaat horen in de zaak-Holleeder. Het begint om half tien, maar Kuijpers was nog op weg naar Utrecht: Bram Moszkowicz neemt het eerst voor hem waar. Veel hebben de advocaten daar toch niet te doen: ze krijgen een schriftelijke verklaring, die mogen ze bestuderen en dan kunnen ze wat algemene vragen stellen. Gisteren spraken de advocaten schande van deze gang van zaken, maar of het ‘gewone volk’ het ook zo schandalig vindt? Ik denk dat veel mensen zich wel kunnen voorstellen dat de getuigen nogal bang zijn en dat justitie hen terecht zoveel mogelijk in de anonimiteit houdt. Of niet, Kuijpers? Holleeder zal dit soort verklaringen toch niet in dank afnemen? Kuijpers: “Dat weet je niet. Misschien zegt Holleeder wel: het zal me aan mijn reet roesten wat je over mij zegt, goed dat jij je burgerplicht hebt gedaan.”
Toch, gezien ook de liquidatie van Thomas van der Bijl vorige week, iemand die ook in onmin leefde met Holleeder…
Kuijpers: “Ja, nu hij vastzit gaan ze hem van alles in de schoenen schuiven, terwijl daar helemaal niets over bewezen is.”
De advocaten willen de getuigen vragen kunnen stellen, nadat ze overleg hebben gepleegd met hun clixc3xabnten. Getuige C, die gisteren werd verhoord, heeft verklaard dat hij daartoe bereid is. Waarom is dat zo belangrijk?
Kuijpers: “Het is een fundamenteel recht. Clixc3xabnten willen soms ook wel een intelligente vraag stellen.”
Tot nu toe zijn er alleen wat vragen aan de orde gweest over de procedure en of de getuigen bescherming aangeboden hebben gekregen.
Kuijpers: “Die vragen werden ontwijkend beantwoord of belet.”
Wel is duidelijk dat het niet om kroongetuigen gaat die in een beschermingsprogramma komen, ze moeten na bewezen diensten gewoon weer de straat op. De kans dat hun identiteit bekend raakt – al was het alleen al door ‘slimme vragen’ – lijkt nogal groot.
Als de advocaten echt gelegenheid krijgen de getuigen vragen te stellen, zijn ze met xc3xa9xc3xa9n man (of vrouw) wel drie dagen bezig, schat Kuijpers. Zelfs met de algemene vragen gaat het allemaal uiterst traag. “Het duurt anderhalf uur voor er een antwoord komt. Alles loopt via de rechter-commissaris. Misschien zitten de getuigen wel in het buitenland.”

Over de liquidatie van Thomas van der Bijl gesproken: ik kom in geen enkele krant iets tegen over de als bouwvakkers verklede rechercheurs die hem (zie dagboek zaterdag) in de gaten hadden moeten houden, zoals AT5 vrijdag meldde. Ik mag toch hopen dat dat nog wordt uitgezocht.

Vanavond kwart voor twaalf Nederland 1: de lange versie van ‘Het Geweten’, de documentaire van Geertjan Lassche over voormalige SS’ers, onder wie Jan Folmer. Uit de reacties op de dagboeken vanaf donderdag blijkt dat het bij veel mensen nog erg gevoelige snaren treft. Geertjan won vorige week de Gouden Tape, een onderscheiding voor jonge radio- en televisiejournalisten. Hij krijgt ‘m voor zijn twee Netwerk-reportages over de vertrouwelijke asielgegevens die Nederland aan de autoriteiten in Congo verstrekte. Minister Verdonk kwam er nogal door in problemen, maar de Kamer vond het geen crisis waard. Een andere recente spraakmakende uitzending van Geertjan is die over marinier Erik O., waar het laatste woord ook nog niet over is gevallen.

Voor het laatste nieuws over ‘Karate Bob’, die toch niet wordt uitgezet: zie hier de berichtgeving van ‘onze’ correspondente Marloes de Koning van Bureau Belgrado.

Dagboek weekeinde 22/23 april

22 Apr

In de discussie over de razzia in Putten (dagboek donderdag)krijg ik nu een mail waaruit moet blijken dat Prins Bernhard de opdracht heeft gegeven voor de aanslag op de Duitse officieren, met de gruwelijke vergeldingsactie als gevolg. Ik ben geen verzetskenner, maar dit lijkt mij erg complotdenken. Was Bernhard de leider van het verzet, had hij de invloed om zoiets te doen? Ik kan me nog voorstellen dat er zo’n verzetsheld bij hem kwam om te vragen: ‘Meester, mogen we op Duitsers schieten?’ en dat hij toen gezegd heeft: ‘Jongens, ga je gang!’ Voor hem was de oorlog een spelletje. Maar om hem nu postuum serieus van dit soort zaken te verdenken, doet mij wat te veel denken aan het Holleeder-effect, die ineens alle onopgeloste liquidaties in de schoenen geschoven krijgt. Bovendien: als er al 60 jaar niemand in slaagt daar ook maar een greintje serieus bewijs voor te leveren, waarom zou dat nu ineens nog wel lukken?

De complottheoriexc3xabn tieren welig van de week. De Volkskrant schreef er zaterdag ook over. Het is toch typisch iets van internet. Zo zat de regering Bush zelf achter de aanval op de Twin Towers. Ik kreeg daar ook een mail over en er schijnt binnenkort zelfs een film over te worden vertoond. Ik kreeg deze link doorgestuurd. Staat zelfs bij: copyright Tros en Avro. Wie dit serieus neemt, is niet goed wijs.
Ik ben wel benieuwd naar de komende uitzending(en) van Peter R. de Vries over de moord op John F. Kennedy. De meeste moordaanslagen van dit kaliber komen uit de koker van gestoorde eenlingen (John Lennon, Pim Fortuyn, paus), maar dat is media-gezien niet erg interessant. Mensen willen graag geloven dat er meer is dat zo’n simpele, nuchtere verklaring. Dat een filmregisseur als Oliver Stone daar handig op inspeelt door spannende theoriexc3xabn als waarheid te presenteren, vind ik verachtelijk, maar mensen willen zulk soort onzin nu eenmaal graag zien. Over de Kennedy-affaire heb ik nog nooit een echt goede documentaire gezien waarvan ik dacht: zo zal het wel gegaan zijn. Hopelijk brengt De Vries duidelijkheid.

Dagboek van zaterdag 22 april

22 Apr


De Amsterdamse televisiezender AT5 meldde gisteren dat de donderdag geliquideerde cafxc3xa9baas Thomas van der Bijl na zijn vrijlating in de gaten werd gehouden door als bouwvakkers verklede ‘stillen’. Van der Bijl is dus onder het oog van de politie doodgeschoten, maar van de daders is inmiddels alleen de vluchtauto teruggevonden. Uitgebrand. Dat gebeurt wel vaker bij dit soort afrekeningen, het leidt doorgaans niet tot de schutters, laat staan tot de opdrachtgever.
Het motief wordt in twee hoeken gezocht: de zaak-Holleeder en een drugsbende waar Van der Bijl bij betrokken zou zijn geweest. Dat blijft dus speculeren. Dat het slachtoffer politiebescherming genoot, hoorde AT5 van goede vrienden. Uiteraard doen politie en justitie hier geen mededelingen over. Het verbaast mij wel dat dit toch tamelijk spectaculaire nieuws niet door andere media is opgepikt. Of de ‘bouwvakkers’ op het moment van de aanslag in de buurt waren, is niet bekend, ze waren vermoedelijk niet – zoals ik bij geruchte vernam – tijdens de moord in het cafxc3xa9: ik begrijp dat het cafxc3xa9 nog niet open was, dat het slachtoffer nog aan het schoonmaken was.

In de Telegraaf zag ik tussen de rouwadvertenties voor Van der Bijl ook een Spaanstalige. Ik zou wel willen weten wat er staat, maar ik ken (kan) geen Spaans, is er iemand die het even kan vertalen?

Onder het dagboek van donderdag woedt een hevige discussie over SS’ers. In de Netwerk-documentaire van Geertjan Lassche zei oud-SS’er Jan Folmer dat de aanslag die leidde tot de razzia ‘pure domheid’ was van het verzet. In mijn regionale krant zegt Evert de Graaf namens de Puttense Stichting Oktober44 vandaag dat destijds bij de Puttenaren ook wel het gevoel leefde dat het verzet mede schuldig was aan de rampspoed na de overval. “Deze SS’er slaat de plank niet echt mis.” Volgens hem had men in Putten ook geen hoge pet op van het verzet.

Dagboek van vrijdag 21 april

21 Apr

Iemand die zichzelf ‘zeer deskundig’ noemt, moet tamelijk wanhopig zijn. Zelden iemand zo genadeloos door de mand zien vallen als gedragsdeskundige Ruud Bullens (foto links) gisteravond in Zembla. Hij was aanwezig bij de verhoren van Maikel, in de Schiedamse parkmoord. Liegen, voor politieagent spelen en critici de mond proberen te snoeren, het is haast onvoorstelbaar.En daar tegenover Ron, de vader van Maikel, die de redelijkheid zelve is en met een fatsoenlijk excuus genoegen had genomen. Je zou zeggen dat een gedragsdeskundige als geen ander zou moeten weten hoe hij met mensen moet omgaan, ook in zo’n situatie, maar je ziet het vaker: zodra het over henzelf gaat, is de ‘deskundigheid’ ineens ver te zoeken. Het lijkt mij dat zijn naam voorgoed besmet is.

Wat er precies achter de liquidatie van Thomas van der Bijl, gisteren in Amsterdam, zit zal wel in de sfeer van vermoedens blijven. Misschien wordt nog wel duidelijk of hij inderdaad – en dan onder grote druk van de politie – een verklaring heeft afgelegd in de zaak rond Willem Holleeder. Eerst weigerde hij, toen werd hij opgepakt voor een drugszaak en toen was hij ineens – tot ieders verbazing – als eerst weer vrij. Ook als hij gxc3xa9xc3xa9n verklaring heeft afgelegd is dit een gang van zaken die te denken geeft. Meteen na zijn vrijlating werd hij al met zeer onvriendelijke bedoelingen opgezocht in zijn cafxc3xa9. Hij moet geweten hebben dat er iets in de lucht hing, maar wellicht heeft hij gedacht dat het niet zo’n vaart zou lopen.

Dagboek van donderdag 20 april-2

20 Apr

Ik krijg ineens veel bezoekers dankzij een item over Maarten Spanjer, op Sterrenstek.nl dat dan weer is doorgelinkt naar witheet.com. Ik heb de eer te danken aan het feit dat ik op 14 april een stukje over Maarten schreef, naar aanleiding van diens bezoek aan de Bijlmerbajes. En misschien aan onze ontmoeting bij het feest van Gert Timmerman. Sindsdien geld ik als een Spanjer-deskundige. Het nieuws is dat Maarten een relatie zou hebben gehad met Mabel Wisse Smit.
Ik had het zelf kunnen bedenken.
De kennismaking zou zijn geweest in het Amsterdamse bordeel Yab Yum. Maarten Spanjer zal daar in zijn stapdagen met Rijk de Gooijer wel eens binnen zijn geweest, dat schijnt een vrij algemeen gebruik te zijn in de ‘sterrenwereld’. Wie hxc3xa9xc3xa9l goed nadenkt, kan dan op het idee komen dat hij daar wellicht Mabel is tegengekomen. Er ging ooit een gerucht dat Mabel in de tijd dat ze een relatie had met Klaas Bruinsma met hem is meegeweest naar Yab Yum. Dat was overigens niet meer dan een gerucht, en nog erg onwaarschijnlijk ook.
Ik ga nooit op kroegentocht met criminelen, dus ik weet niet hoe dat in de praktijk gaat, maar ik kan me niet voorstellen dat ze hun vriendinnen meenemen naar een bordeel. Het lijkt me dat ze bij Yab Yum ook raar opkijken als er ineens dames binnenkomen die daar beroepshalve niks te zoeken hebben. Ik ben wel benieuwd hoe ‘sterrenstek’ zich hieruit gaat redden, want ze hebben Maarten zelf hier niet over gesproken.

Er wordt weer aardig wat gebeld over de moord op Thomas van der Bijl, vanmorgen in Amsterdam. Hij zou getuige zijn geweest tegen Willem Holleeder, maar ik ken hem niet en heb weinig toe te voegen aan wat er op misdaad.web-log staat. En meteen daarna door naar Vrij Nederland waar Peter R. de Vries een opmerking over hem meteen rechtzet. Toen ik het las, dacht ik al: hier klopt iets niet.

Ik zag gisteravond nog wel Jort Kelder bij Barend en Van Dorp. Ik heb hem destijds in een artikel al eens de dapperste journalist van Nederland genoemd: het getuigde van veel moed die foto van Holleeder en Endstra in Quote te plaatsen. Er waren niet veel media (en journalisten) die dat aandurfden.

Drummen heeft weinig raakvlakken met misdaad, maar bij het horen van het overlijden van Cees Kalis, voormalig drummer van Earth & Fire, schoot mij wel even de associatie met (geweer)salvo’s te binnen. Er zijn maar een paar nummers in de popmuziek die voor mij alleen meetellen vanwege de drums: In-a-gadda-da-vidda (‘In the garden of Eden’) van Iron Butterfly, ‘Denis'(van Blondie) en ‘Invitation’ van Earth & Fire, met die daverende solo. Al weet ik niet of Cees Kalis toen wel de drummer was.
Over misdaad en popmuziek ga ik binnenkort meer schrijven. Zo ben ik ooit in El Paso geweest om Rosa’s Cantina te bezoeken, van het (vroeger) beroemde lied ‘El Paso’ van Marty Robbins. In Nederland is dat destijds gezongen door John de Mol senior. In dit verband moet ik ook even noemen ‘I fought the law'(the law won) waar drumklappen het geluid van geweerschoten vertolken (‘robbed people wit a six-gun’). Zes klappen, dus.

En zo kom je in een paar uur tijd drie keer in Belgixc3xab uit. Ik was iets aan het opzoeken over de MP3-moord in Brussel toen mijn oog viel op een bericht over twee vermiste Vlaamse jongens, Casper Knops (foto rechts) en Christophe Fasseur. Op 20 november 2005 verstuurden ze hun laatste mail vanuit Merida, Venezuela. Ze gingen een trektocht maken naar de Andes. Zoekacties leverden geen enkel spoor op. In de Belgische kranten en tijdschriften wordt er veel aandacht aan besteed. Niet weten wat er gebeurd is, is wanhopig. Maar wxc3xa9l weten is vaak ook te erg voor woorden. Een maand geleden eindigde de wereldreis van twee Nederlandse jongens in Argentinixc3xab op een gruwelijke manier, door een lift met een dronken automobilist. Misschien kun je als nabestaanden dan nog beter leven met de hoop dat ze er nog zijn, waar dan ook.

En toen belde fotograaf Guus de Jong dus. Dat hij foto’s had van Karate Bob, gemaakt in Veenhuizen. Er zijn van deze Bob weinig foto’s in omloop, dus daar is zeker wel belangstelling voor bij mijn contacten.
Bob wipte vroeger wel eens bij Guus aan en bij een van die gelegenheden vertelde dat hij in Belgixc3xab een Joegoslaaf had moeten liquideren. Hij was een Joegoslavisch restaurant binnengestapt en in gesprek geraakt met een man die alleen aan een tafeltje zat. Even later werd hem duidelijk dat dit de man was die hij moest vermoorden. ‘En toen kon ik het niet’, zei hij. Mede daarom wilde hij ook weg bij de geheime dienst. Maar dat gaat zomaar niet, zo bleek later: in Amsterdam werd hij belaagd door drie hitmen, maar Bob was sneller en schoot ze alledrie dood.
Guus vertelde ook nog dat hij, toen hij in Veenhuizen was, foto’s had gemaakt van een bandje dat bestond uit de Molukkers die bij de treinkaping betrokken waren. Ze wilden wel op de foto, maar later kreeg Guus te horen dat hij ze niet mocht gebruiken. De vraag is: bestaat het bandje nog?

Folmer en het drama van Putten

19 Apr

Ten tijde van de inval van de Duitsers woonde Folmer bij de familie Zelvelder in Haarlem, die sympathiseerde met de NSB. Folmer ging daarin mee en hoorde toespraken van Mussert. Op school wordt hij daar door een klasgenoot op aangesproken: ‘Jij hoort nu bij de andere kant. Jij mag niet meer bij ons staan’. En zo werden wij eruit geduwd." Hij meldt zich bij de Waffen SS en is daar nog altijd trots op. "Wij zagen ons als elite, we gedroegen ons als elite, wij werden ook opgeleid als elite. Wij waren niet wreed, wij zijn nooit wreed geweest. Ik ben nooit wreed geweest. Er zijn tegen mij geen wreedheden gepleegd. Er zijn in mijn omgeving geen wreedheden gepleegd. Dus dan kun je niet van gruwelen spreken." Kozakken Folmer vecht aan het oostfront. Als een regiment van 4000 kozakken op paarden, gewapend met sabels, hen aanvalt, bedient hij een machinegeweer. "Je zag paarden vallen en je ziet mensen vallen. En je ligt zelf achter je mitrailleur en je geeft vuurstoten. Korte vuurstoten. Want anders springt het wapen uit de vuurlijn en dan heb je geen effect meer.

LEES MEER