Archive | March, 2006

Volkert en de moord in Nunspeet

29 Mar

Reportage uit 2002

Op zondagmiddag 22 december 1996 wordt milieu-coxc3xb6rdinator Chris van de Werken (43) uit Nunspeet tijdens een wandeling in het bos geliquideerd, met twee kogels in zijn rug. De zaak gaat de boeken in als ‘de moord zonder motief’. Na de aanslag op Pim Fortuyn lijkt het zeer waarschijnlijk dat Volkert van der G. ook de moord op Van de Werken heeft gepleegd en dat hij jarenlang een perfect dubbelleven heeft geleid: overdag activist op papier, in zijn vrije tijd pleger van geweldsmisdrijven.

‘Toen ik maandagnacht hoorde dat de verdachte een inwoner Harderwijk zou kunnen zijn, de naam Van der G. werd genoemd en het Milieu-Offensief, heb ik nog eerst gedacht: dan moet het een collega van Van der G. zijn geweest. Pas in de loop van de volgende dag werd mij duidelijk: hij is het zxc3xa9lf. Daar had ik hem dus totaal niet toe in staat geacht.’ Burgemeester J.G. de Groot van Harderwijk maakte de werkwijze van Volkert van der G. (32) van nabij mee, toen zes gemeenten op de Veluwe samen werkten aan het Ammoniak Reductie Plan, waarbij de boeren en de milieubeweging tot een compromis moesten zien te komen.

LEES MEER

Advertisements

Holleeder en de anonieme getuigen

29 Mar

WIE ZIJN DE DRIE ‘ANONIEME BEDREIGDE GETUIGEN’? Justitie heeft bekendgemaakt dat er drie ‘anonieme bedreigde getuigen’ zijn in de afpersingszaak tegen Willem Holleeder. Wie zijn deze getuigen, die niet te benijden zijn als hun rol bekend wordt? Er circuleren namen, maar het is zoals met alles in deze zaak: er zit veel ruis in de lucht. De eerste naam die in het circuit rondzingt als het gaat om de identiteit van de drie getuigen, is die van vastgoedman Klaas Hummel, die veel zaken deed met Endstra. Hun samenwerking en goede verstandhouding kwam onder druk te staan toen Endstra zich steeds meer inliet met Willem Holleeder, die zich ook bij Hummel naar binnen probeerde te werken, maar die liet vanaf het begin zeer duidelijk en letterlijk weten dat hij ‘schijt’ had aan Holleeder, geen zaken met hem wilde doen en zich niet liet afpersen. Volgens advocaat Jan-Hein Kuijpers, die verdachte Marcel Kaatee bijstaat, ligt het niet voor de hand dat Hummel een van de drie anonieme getuigen is. "Hummel heeft gewoon verklaringen afgelegd, die zitten in het dossier.

LEES MEER

Dagboek van woensdag 29 maart

29 Mar


Met enige vertraging zag ik gisteravond pas de aflevering van ‘Hoge Bomen’ van vorige week, over Joop de Vries, alias Zwarte Joop, de koning van de Wallen. Ik zag ook nog een oude bekende langsschuiven: Gerrie Ketting, tegenwoordig woonachtig in Noord-Holland, maar van oorsprong een kleurrijk lid van de oude Amsterdamse penose. Ik heb hem gesproken voor het boek ‘Bom in de Laurierstraat’, over de aanslag op Rob Scholte. Ketting was naar Scholte op Tenerife gereisd om de zaak op zijn manier te onderzoeken, maar hij kwam al snel in aanvaring met dichter Koos Dalstra. Ik kwam zijn naam de laatste jaren wel vaker tegen: zijn dochter was goed bevriend met Henk Rommy, de Zwarte Cobra.
Joop de Vries is de brand in Casa Rosso, in 1983, die 13 levens eiste, nooit te boven gekomen. Ik zit me af te vragen hoe het is afgelopen met de man die de brand stichtte, ex-werknemer Joseph L., die uit wraak handelde omdat hij ontslagen was. Er staat me bij dat hij dood is, maar ik kon er niet zo gauw iets over terugvinden. Ik herinner me nog wel dat Frits Barend en Henk van Dorp voor Vrij Nederland de zaak versloegen: sportverslaggevers die zich in de misdaad begaven. Ik heb altijd gedacht dat ze daarbij behoorlijk miskleunden door achter een mallotige complottheorie aan te hollen. In het boek ‘Onderwereld-p.r.’ van Bart Middelburg staat het allemaal gedetailleerd beschreven. Ik kreeg inmiddels ook een reactie van iemand die ervan overtuigd is dat Joseph Lan dood is, maar een bron kon hij ook niet vinden. Wel meende hij zich te herinneren dat Lan in de gevangenis geregeld werd afgetuigd en dat Cor van Hout daar op een gegeven moment een stokje voor gestoken had.

Het dossier Mink Kok begint steeds interessanter te worden. Gisteren sprak ik toevallig een advocaat die een zaak heeft gehad waarin ook een belangrijke getuige in de zaak-Kok een belangrijke rol speelt, een zekere Mike V. Die wordt ervan verdacht een tasje met een handgranaat aan de deur van een rijwielhandel in Alphen aan de Rijn te hebben gehangen. Laat dat nou net diezelfde Mike zijn die bij hoog en bij laag beweert dat hij weet wie het tasje met de bom aan de voordeur van Jaap van der Heijden in Alkmaar heeft gehangen. Ik zei het al vaker, hoeveel toeval kan een mens verdragen. Mink belde zelf zojuist ook, uiteraard hebben we het hier ook even over gehad, en over ‘Sentaro’. Kom ik later vanmiddag op terug (af en toe moet ik ook nog iets doen om een schamel loon te vergaren).

Vanavond een stille tocht in Amersfoort, voor de doodgeschoten Babak. Kan het niet eens afgelopen zijn met dit soort zinloze tochten? Schutter Sidney werd bedreigd door de groep jongeren waar ook Babak mee optrok. Dat is geen reden om iemand dood te schieten, maar Sidney zal zijn straf wel krijgen. De vriendin van Sidney is inmiddels ondergedoken omdat zij en haar familie nu worden bedreigd. De vader van Sidney’s vriendin was aanvankelijk van plan de tocht te verstoren, dat voornemen heeft hij inmiddels laten varen, maar ik vraag me af hoe stil deze tocht gaat worden. Hopelijk luisteren de deelnemers naar de oproep van de vader van Babak om af te zien van wraak.

Justitie heeft toestemming gekregen om drie anonieme bedreigde getuigen in te zetten in het proces tegen Willem Holleeder. De grote vraag is: wie zijn het en waarom doen ze dit? De kans dat hun identiteit geheim blijft, lijkt mij klein. De advocaten van de verdachten zullen er alles aan doen om aan te tonen dat de getuigen boter op hun hoofd hebben, onbetrouwbaar zijn en in ruil voor bescherming of strafvermindering valse verklaringen hebben afgelegd. Mijn reportage uit Nieuwe Revu is hier te vinden.

Volkert van der G. gaat een boek schrijven. Lijkt me een goed plan. Ik ben alleen gexc3xafnteresseerd in het hoofdstuk over Christiaan van de Werken, de milieu-ambtenaar uit Nunspeet die tijdens een boswandeling op zondagmiddag van achteren in zijn hoofd werd geschoten. Volkert had hooglopende onenigheid met de ambtenaar, die naar zijn mening veel te veel op de hand was van boeren. Er zijn veel aanwijzingen, maar geen bewijzen, dat Volkert deze nog altijd onopgeloste moord heeft gepleegd. Een reportage hierover staat hier.

Dompig & Natalee's grave

28 Mar

Diary thursday march 23 (Nederlandse tekst: klik hier) The police on Aruba say that they have an indication of where Natalee Holloway might be buried. It was on television, is what Gerald Dompig, who is the corps chief of the Aruba police, told the American news channel CBS. I would be surprised if Dompig would find something. Dompig already proved himself not to be the smartest person on earth; in February he announced that he had gotten a phone call from a crying man, who told him that he couldn’t live anymore with knowing what he knew: the place where Natalee was buried, and approximately the precise place. What Dompig said about that was: "We don’t have any doubt whether this statement was true or not, for it was obvious to us that this man called us out of a feeling of guilt, with which he couldn’t live anymore." This particular man was calling from a different country, and was speaking in Papiamento. Chief Dompig said that it was evident to him that Natalee passed away while she was hanging out with the Kalpoe brothers and Joran, and that they buried her. This has already been a month an a half ago. The police was going to work with special dogs from the Netherlands within two weeks, and they were also going to use never before used ground radar devices to search for Natalee. It stayed quiet. Quiet, until CBS thought it necessary to put some more oil on the fire.

READ MORE

Dagboek van dinsdag 28 maart

28 Mar

Ik heb mijn buitenlandse correspondenten even aan het werk gezet. De Canadese stort zich op het zeehondjesknuppelen. Er is een knuppelquotum vastgesteld om de oorspronkelijke bewoners tegemoet te komen, maar daar zou op grote schaal misbruik van worden gemaakt door commercixc3xable handelaren. Ik verwacht keiharde gegevens!
Afgelopen weekeinde schijnt er op de Nederlandse televisie een uitzending te zijn geweest over de nieuwe drug meth. Die zou je zelf kunnen maken, met gootsteenontstopper en batterijstroom. Zou in de Verenigde Staten vooral populair zijn in provinciestadjes. Aangezien mijn Amerikaanse medewerkster qua locatie geheel aan het profiel voldoet (Farmington in Missouri) vroeg ik haar of ze er wel eens van had gehoord: meth of zonder. Het antwoord kwam snel: ‘Geef mij maar zonder’.
Ze schrijft:”Wel eens? Het wordt hier ontzettend veel gebruikt! Niet meteen onder de mensen met wie ik omga, maar ik ken wel een jongen van school (die nu ondertussen niet meer op school is…) die meth gebruikt. Hij zag er vreselijk uit; zijn tanden helemaal verrot, en zijn huid… Geen fijn gezicht. Wel toevallig dat je er naar vraagt, net vandaag vertelde een meisje uit mijn klas een verhaal, ik zal ‘t wel even vertellen. Zij werkt in een Walgreens, dat is een soort supermarkt, waar je onder andere medicijnen kunt halen. Afgelopen zaterdag kwam er laat op de dag een niet al te fris uitziende man binnenlopen, die vroeg om een bepaald medicijn. Hier is het de regel dat je een geldig identiteitsbewijs moet hebben om medicijnen te kunnen kopen. Zij vroeg hem dus naar zijn rijbewijs, maar hij zei tegen haar dat hij het medicijn alleen maar kocht voor een collega van hem. Zij vertelde hem dat ze het niet aan hem kon verkopen als hij geen id kon laten zien; toen begon hij tegen haar te schreeuwen: “Fuck you! I can make my meth with a million other things!” Het is dus inderdaad wel een probleem hier. Die jongen van school trouwens – toen hij hoorde dat ik ‘uit Amsterdam’ kwam probeerde hij me meteen over te halen om meth te proberen, aangezien ik wel wat gewend zou zijn qua drugs. Dacht ‘t niet dus.”
Ik kwam er ineens achter dat ik vorig jaar al gegevens over meth had verzameld en dat het vooral draait om efedrine, dat normaal gesproken gebruikt wordt bij verstopte neuzen.
Op de foto’s staan ‘Faces of Meth’: gebruik(st)ers vxc3xb3xc3xb3r en na enkele maanden, soms enkele jaren, verslaving. Op deze site zijn meer ‘gezichten van meth’ te zien.

Eef Hoos belde, vanuit Portugal. Donderdag was er een boom op een stroompaal gevallen, vandaar dat zijn toen aangekondigde explosieve reactie nog even uitbleef. Daarna had hij te kampen met de cursor die na het intikken van een paar regels op de verkeerde plek kwam te staan en daar niet meer wegwilde, dat schoot ook niet op. Volgens Hoos is de nieuwe zorgverzekering xc3xa9xc3xa9n grote oplichterstruc van Balkenende en consorten. Hij wil dat ik een gesprek arrangeer bij Barend en Van Dorp, waar hij in discussie kan met onze premier. Enige misdaadverslaggevers (hij dacht aan Peter R., Bas en mij) zouden de jury moeten vormen. Ik wil BVD wel bellen, maar de kans dat bijvoorbeeld een Balkenende, een Peter R., een Bas en een ikzelf ten Talpa verschijnen lijkt mij niet al te groot. Later vandaag kom ik er nog even op terug.
Mink Kok belde gisteren, uit de gevangenis in Scheveningen. Ik schreef vorige week dat zijn vingerafdrukken op de wapens in de Nachtwachtlaan waren aangetroffen. Dat klopt niet, het was op een vuilniszak, op een deurpost en in een kast. Hij wilde er nog wat meer details over geven, maar toen werd hij weggeroepen. Hij heeft maar een beperkt aantal belminuten. Hij zou vandaag terugbellen.

Nooit meer CPC en Kristijna

27 Mar

Zaterdag 25 maart 2006 deed ik voor het eerst mee aan de CPC-loop. Als ik het goed heb bijgehouden was het mijn vijftigste halve marathon, sinds ik in 1998 begonnen ben (als recreant) aan hardloopwedstrijden mee te doen. Ik heb nog nooit zo’n beroerde organisatie meegemaakt. Dat je als na-inschrijver niet aan de tijdregistratie kunt meedoen, was geheel nieuw voor mij. Voorinschrijven voor een halve marathon doe ik nooit, er kan altijd iets tussen komen.

Maar het grootste bezwaar is – en dat hoorde ik ook om mij heen – de totale minachting van de organisatie voor recreanten. Omdat ik nogal vroeg was, stond ik al drie kwartier voor het begin aan de start, helemaal vooraan dus. Maar vervolgens wordt het vak vxc3xb3xc3xb3r ons gevuld met business-lopers, van wie het merendeel erg traag op gang komt. Dat betekent dat er de eerste kilometer geen doorkomen aan is voor wie in een normaal tempo wil starten. Ik kon nu met veel pijn en moeite nog net onder de 1.40 blijven.

Het zou eenvoudig op te lossen zijn door de recreanten twee minuten later te laten starten. Voor de tijdregistratie maakt het niet uit, dat gaat toch met een chip (of helemaal niet). Schrale troost: ergens onderweg moet ik mijn New York-loopmaatjes (zie hier) Renxc3xa9 Froger en Marc Klein Essink zijn gepasseerd, die er respectievelijk 2 uur 11 en 2 uur 15 over deden. Prins Pieter Christiaan deed ook mee, maar ik kan hem in de uitslagen niet terugvinden. Misschien gebruikt hij een pseudoniem. Ik meende te horen dat hij het binnen anderhalf uur had gedaan.

Kristijna Loonen

Op de aankondiging dat ik iets zou schrijven over hardloopster Kristijna Loonen (35) uit Amstelveen kwam meteen al een boze reactie. ‘t Is dat ik niet van de tak sportjournalistiek ben, anders had ik er al veel eerder aandacht aan besteed. Voor mij begon dit bij de Salverdaloop in Berkum (bij Zwolle), in augustus 2005. Daar ontstond behoorlijk wat tumult door Kristijna, die als tweede dame eindigde. Toevallig passerende toeschouwers kafferde ze uit: "Donder op, vieze vuile kankerhoer" en ze gaf daarbij een oudere vrouw die per ongeluk op het parkoers terecht was gekomen een duw. Een andere vrouw, die haar in de laatste ronde aanmoedigde, kreeg te horen: "Donder op, houd je vette bek, kutwijf."

Er zijn een paar mensen die hierover een klacht hebben ingediend bij de organisatie. Er zou geprobeerd zijn haar te diskwalificeren, maar dat mocht niet van een of andere atletenmakelaar. Verder deed iedereen zijn best het voorval met de mantel der liefde te bedekken en als toeschouwer moet je je dus maar ongestraft laten beledigen en uitschelden.

Ik heb er toen wat e-mails over gestuurd en al snel bleek dat deze scheldpartij niet uit de lucht was komen vallen: ook bij de Bankloop Heerde/Epe en bij de halve marathon van Zwolle was ze op een soortgelijke manier tekeergegaan. Voor de atletiekvereniging De Gemzen uit Heerde was het aanleiding haar uit te sluiten van deelname aan de halve marathon van Hattem. Maar in de loopwereld is dat geen nieuws dat wordt opgepikt. Van een zekere agressie bij sportbeoefening kijkt niemand vreemd op.

Kennelijk heeft Kristijna de verbale agressie nodig om goed te kunnen presteren. Ze is lid van de atletiekvereniging Phanos uit Amsterdam. Ik heb per e-mail contact gehad met het bestuur, dat meldde zich ook zorgen te maken over Kristijna’s gedrag, maar dat ze in een goed gesprek haar excuus had aangeboden. Aan het bestuur, dus niet aan de beledigde toeschouwers of de organisatie.

Kort daarop was ze weer bij een onaangenaam incident betrokken, waarover een stukje in Runner’s World verscheen. Daar stond bij dat Kristijna in het volgende nummer in een ingezonden brief op de zaak in zou gaan. Ik dacht: dat zal zijn om haar excuus aan te bieden en om eens wat uit te leggen, maar nee hoor, het was allemaal de schuld van de andere partij. Als ik een klomp had, was hij gebroken, maar inmiddels was er al zoveel tijd verstreken dat het weinig zinvol was nog op het Berkum-geval in te gaan.

En nu lees ik in de nieuwe Runner’s World: Kristijna Loonen is tumult zat. "Ze is een temperamentvolle loopster die graag de confrontatie met haar concurrentes zoekt. Helaas houdt voor Kristijna Loonen (35) de strijd niet altijd op bij de finish. Zo moest na afloop van de Twintig van Alphen Ingrid Prigge het ontgelden." Wat er precies is gebeurd, staat er niet bij: de mantel der liefde. Ze zegt wel dat ze zich schaamt en dat het voortkomt uit woede en frustratie. Ze belooft beterschap: "Ik ben van plan om mijn frustraties voortaan thuis van me af te schrijven." Opsturen naar mij mag ook.

Hierbij nog een link naar een ander incidentje met Kristijna.

Wie enige interesse heeft in mijn loopervaringen, met name de eerste marathon, in het kielzog van Renxc3xa9 Froger: klikt hier

Dagboek van maandag 27 maart

26 Mar

Er komen wat onduidelijke reacties op mijn stukje over Ruud de Wild (dagboek van zaterdag). Voor wie het helemaal wil begrijpen: hier is het hele interview te vinden.

Vandaag de zesde of zevende necrologie gelezen van Buck Owens, die afgelopen week overleed, maar het enige nummer dat ik van hem ken, ‘Amsterdam’ (when I get there I’m gonna kiss the ground that you stand on Amsterdam) staat er weer niet bij. Zal niet zijn belangrijkste werk zijn, maar ik herinner het mij omdat het in de dramatische nadagen van Veronica (538) vaak werd gedraaid: ten tijde van de demonstratie op het Malieveld, later de einddatum 31 augustus 1974.

Vanavond bij Barend en Van Dorp uiteraard de moeder van Machiel Kuijt (38), Pita Kuijt. Vanmorgen is bekend gemaakt dat Machiel definitief tot levenslang is veroordeeld. Het is een heikele kwestie. Er deden vanaf het begin al verhalen de ronde dat Machiel bepaald niet zo onschuldig is als in de media gesuggereerd werd, het probleem was alleen dat er op de zaak waar hij voor is veroordeeld wel het een en ander af te dingen is. De meeste verslaggevers wilden het niet op hun geweten hebben dat Machiel zwaarder zou worden veroordeeld door negatieve publiciteit. Behalve Peter R. de Vries, die in 2004 in de Telegraaf een verwoestende column schreef onder de titel: Medelijden met Machiel Kuijt onterecht. “Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik ben de jankverhalen rond Amsterdammer Machiel Kuijt, die in Thailand is veroordeeld voor drugshandel, behoorlijk zat.” Hij brengt dan even in herinnering dat Linda, de vriendin van Machiel en moeder van zijn kinderen, bij haar arrestatie een halve kilo heroxc3xafne in haar bezit had. Kuijt zelf had niets bij zich, maar volgens De Vries is hij vanaf 1984 regelmatig met justitie in aanraking geweest voor oplichting en ook wegens drugsdelicten. “In de Amsterdamse onderwereld lacht men zich het ‘leplazarus’ over de kwestie, schreef een oude ‘kennis’ van Kuijt mij een poosje geleden: hoe krijgt Machiel het voor elkaar dat er geen kritische vraag wordt gesteld, zijn moeder in elke talkshow zit en zelfs de Koningin voor hem op de barricaden gaat?” Aldus de column destijds. Daar is door niemand op ingesprongen. Het zal vanavond ook ongetwijfeld niet aan de orde komen. Kuijt zit inmiddels al negen jaar vast. Hij hoopt de rest van zijn straf in Nederland uit te zitten. Als dat lukt, komt hij na een korte gevangenisstraf hier vrij, maar de procedure voor de overdracht kan wel anderhalf jaar in beslag nemen.

Wat ik ook altijd vreemd heb gevonden is dat Machiel tegelijk met een Italiaanse vriend, Marco Valerie, is opgepakt. Op de foto hiernaast, uit de NCRV-uitzending ‘Heilig Vuur’ van 8 maart 2003, staat Marco links (Machiel rechts). In december 2003 heb ik contact gehad met de redacties van enkele Italiaanse kranten, o.a. de Corrixc3xa8re della Sera, waar verslaggevers van verschillende redacties (binnenland, buitenland, misdaad) hun archieven hebben nageplozen, maar ze konden niets vinden onder de naam Marco Valerie. Het hele voorval was niet te traceren. Ik heb ook nog met het ministerie van Buitenlandse Zaken en Justitie van Italixc3xab contact gehad, helemaal niemand wist er iets van. Het zou interessant zijn het verhaal van die Valerie te horen. Hij zou na de arrestatie in Thailand allang weer terug zijn in Italixc3xab. Ik heb nooit iemand kunnen vinden die ook maar xc3xa9xc3xa9n zinnig woord over die jongen wist te melden. Blijft toch merkwaardig.

Een topatlete die een toevallig passerende toeschouwer uitkaffert: “Donder op, vieze vuile kankerhoer” en daarbij een oudere vrouw die per ongeluk op het parkoers terecht is gekomen een duw geeft. Een andere vrouw, die haar in de laatste ronde aanmoedigt, die te horen krijgt: “Donder op, houd je vette bek, kutwijf.” Is dat ook crimineel? Beetje wel, vind ik, vooral als de betreffende dame – Kristijna Loonen – er blijk van geeft zich totaal niets aan te trekken van de kritiek op haar gedrag. Ik moest even aan haar denken tijdens de CPC(City-Pier-City)loop afgelopen zaterdag in Den Haag, omdat er ook net weer een stukje over haar in Runner’s World stond. In Den Haag liep ze ook mee. Omdat dit dagboek meer over echte misdaad gaat, staan de looppEricelen met Kristijna in het looparchief. Waar ik ook uitleg waarom dit mijn eerste en waarschijnlijk laatste CPC was.

Onder het dagboek van vrijdag 24 maart woedt een discussie over ‘weblogjournalistiek’. Voor mij is dat niet wezenlijk anders dan wanneer ik iets voor een gedrukt medium schrijf. “Exc3xa9n bron is geen bron,” schreef ik daar wat parmantig. Eigenlijk is dat onzin, bedacht ik later. Ik kreeg dit weekeinde een tip over een bepaalde ontwikkeling in het Amsterdamse misdaadmilieu. Als ik die hier zo zou publiceren, zou het vandaag en morgen in alle kranten staan. Maar dat doe ik niet voordat ik zeker weet of het klopt. De kans dat ik het rondkrijg, is niet heel groot. Kan ook zijn dat het niet waar is. In beide gevallen zullen we er nooit meer iets over horen. Zo gaat dat met veel dingen. Het gaat er niet om dat ik meer dan xc3xa9xc3xa9n bron wil hebben, het gaat om de kwaliteit van de bron en of ik ervan overtuigd ben of iets klopt. Afgelopen week bijvoorbeeld meldde ik dat Willem Holleeder in de gevangenis in Vught aan het volleyballen was. Martin K., aldaar ook gedetineerd, vertelde me dat. Dat is ook maar xc3xa9xc3xa9n bron. Maar ik ken Martin al vrij lang en ik heb hem nooit op een onwaarheid betrapt.
In dit verband moet ik ook nog even een lichte frustratie uit het verleden, omtrent het driebronnenprincipe, kwijt. In mijn boek ‘De zwarte schapen van Oranje’ probeer ik aannemelijk te maken dat Mien Wenneker zes kinderen heeft gekregen van Prins Hendrik. Toen het uitkwam, schreef NRC Handelsblad dat dit onzin was: zij beschikten over een brief die aantoonde dat het er maar drie waren. De strekking van het verhaal was dat het een overbodig boek was waarvan de belangrijkste conclusie al niet klopte. Die bewuste brief staat afgedrukt in het boek, ik leg helemaal uit hoe dat in elkaar zit, maar dat had de door de NRC geraadpleegde royaltydeskundige helemaal niet gelezen. Ik heb daar toen een briefje over geschreven aan de hoofdredacteur, die mij wist te melden dat hun verhaal wel klopte, omdat zij drie onafhankelijke bronnen hadden geraadpleegd. Tja. Op zo’n manier kan ik voor elke roddel wel tien bronnen vinden, maar het gaat er uiteindelijk alleen maar om of het waar is wat je schrijft. De grootste valkuil is dat je soms wel drie bronnen kunt hebben, maar dat je niet kunt (of wilt) beoordelen of ze inderdaad onafhankelijk zijn en ze hun informatie niet van elkaar hebben overgenomen.

Vorige week maandag schreef ik over de verdwijning van twee personen: Dirk Hekman uit Emmerhout en Erica Aurelia Smit (23) uit Amsterdam. Op zondag 12 maart had zij haar woning aan de Olympiakade in Amsterdam-Zuid. Ze zou bij een onbekende persoon in de auto zijn gestapt. Afgelopen donderdagavond vond de politie haar in Hilversum, “in goede gezondheid en het lijkt er niet op dat zij het slachtoffer is geweest van een misdrijf.” Dat gebeurt tegenwoordig vaak: iemand is even weg en meteen wordt half Nederland gemobiliseerd, terwijl er niets aan de hand is. In dit geval was het zo dat vrienden en familie ongerust waren omdat Erica Aurelia enige tijd niets van zich had laten horen, “wat zeer ongebruikelijk was
“. Om haar privacy te beschermen, wil de politie niets zeggen over wat er precies is gebeurd. Het is in elk geval weer een goede les voor iedereen die van plan is een paar dagen onder te duiken: zorg ervoor dat er xc3xademand is die weet wat er aan de hand is, voor je ‘t weet sta je in de krant.
Nog niet terug, voorzover bekend: accountant Dirk Hekman uit Emmerhout. Dat begint onderhand zorgwekkend te worden. Tenzij hij al iets van zich heeft laten horen, maar de familie zich zo schaamt dat ze dit nog maar even onder de pet houden. Als het nog langer duurt, zal de politie nog echt actie moeten ondernemen.

Aan de never ending story of Natalee Holloway levert ene Stephen Greene een curieuze bijdrage. Hij meldt in een reactie: “Worst of all is the cover up by the island of Aruba. On June 10, 2005 the 3 supects were leading the police to a body. Than the next day it was a mistake in communication. Aruban coverup for sure. If it was accident could the lawyer Paul tell the ALE it was an accident and get his son off?” Ik begrijp hier uit dat de drie verdachten (Joran en de Surinaamse broers) de politie de vindplaats van het lijk wilden wijzen, maar dat de volgende dag werd gezegd dat er sprake was van een communicatiefout. Greene meent, als ik hem goed begrijp, dat het om een ongeluk ging en dat de vader van Joran ervoor gezorgd heeft dat dit onder de pet werd gehouden. Voor mij is dit compleet nieuw, maar wellicht heeft iemand hier een verklaring voor?