Archive | February, 2006

Gerard Reve en de pielemuisjes

20 Feb

Dit verhaal heb ik in januari 2002 gemaakt. De aanleiding was de commotie rond de affaire van Joop Schafthuizen en het ‘pielemuisje’ (zie het dagboek van 16 februari). DE AVONDEN VAN MAURITS DUIVENIS In de hongerwinter van 1944 pleegden ze samen overvallen om aan eten te komen, nu zijn ze verder uit elkaar dan ooit: de beroemde schrijver Gerard Reve en diens Amsterdamse buurtgenoot Wouter Wagener, die in De Avonden voorkomt als de figuur Maurits Duivenis. Reve woont in het Belgische Machelen, Wagener in Gendringen, bij Doetinchem. De berichten over Reve’s partner en het pielemuisje van de tuinjongen hebben Wagener niet onberoerd gelaten. ‘Ik moest weer denken aan de jaren veertig toen zijn homoseksualiteit begon te ontluiken.’ Het leven van Wagener is voor een groot deel bepaald door zijn ontmoetingen met de Grote Schrijver, voornamelijk in negatieve zin. Het zit hem nog steeds dwars dat Reve op een botte manier het contact met hem verbrak. Foto: Allard, de Belgische jongen die zich achteraf toch niet helemaal happy voelde in huize Reve ‘Als hij over de kade liep en hij zag jongens van een jaar of twaalf, dertien staan, met kuitbroeken aan, dan werd hij daar geil van. "Blonde haartjes op jongensdijen", daar had hij het vaak over. Maar volgens zijn psychiater was hij niet homoseksueel -het begrip homofiel bestond nog niet. Die wapperde dat allemaal weg, als Van het Reve zei dat hij homoseksuele tendensen bij zichzelf had bespeurd.’ Voor Wouter Wagener (77) uit Gendringen is de cirkel rond. In de jaren veertig van de vorige eeuw was hij een van de vrienden van Gerard Kornelis van het Reve, de latere schrijver Gerard Reve.

LEES MEER

Dagboek van maandag 20 februari

20 Feb

Het verhaal over Gerard Reve, Joop Schafthuizen en ‘de pielemuisjes’ staat inmiddels onder ‘achtergronden‘. Zie aldaar. Wel crimineel, geen literatuur.

De voor vandaag aangekondigde reportage over Tinka de Rooij houd ik nog even onder de pet, het lijkt me (financieel gezien) handiger deze eerst in druk te laten verschijnen.

Peter de Vries belde zojuist nog, hij is even op reis geweest en had nu met interesse mijn dagboek gelezen. Zo mag ik het horen… We kwamen als vanzelf te spreken over de kwaliteitsjournalistiek van heden ten dage. Afgelopen zaterdag had hij iemand van de Volkskrant aan de telefoon gehad, over de verfilming van zijn Heineken-boek, maar die ook trots wist te melden dat ze een geweldige primeur hadden over de ontvoeringsplannen van De Mol en Van den Ende. Tja, dat was nou jammer. Peter was daar in een vroeg stadium bij betrokken geweest, John de Mol had hem ingeschakeld, en hij wist precies hoe het echt was gegaan (en zodoende ik ook). En dat Holleeder er dus helemaal niks mee te maken had gehad. Waarna de opbeller snel van onderwerp veranderde: “Eh, maar waar ik eigenlijk voor belde…” Maar zo gemakkelijk kom je er bij De Vries niet vanaf, die had – ik hoor het hem zeggen – pesterig gevraagd: ‘Komen jullie daar maandag nou nog op terug?’ Ja hoor, dat deden ze best wel. Niet dus. En op villamedia.nl staat de ‘analyse’ van de Volkskrant gewoon nog de hele dag bovenaan. Gelukkig waren ze daar zo onpartijdig dat ze vanmorgen direct op mijn emailtje reageerden en mijn commentaar plaatsten.

Het is maar goed dat er vannacht om half drie nog even iemand belde (in de zaak van de vermoorde transseksueel Irene (Tan Thummasit), want ik was net even in slaap gesukkeld na het kijken van de (opgenomen) aflevering van Van Speijk (sublieme serie. Mxc3xa9t Johnny de Mol). Maar ik ben niet de enige die af en toe in de kleine uurtjes nog wat doet. Om half xc3xa9xc3xa9n had ik advocaat Jan-Hein Kuijpers nog aan de telefoon. Voor de Nieuwe Revu van deze week heb ik een artikel gemaakt over de ‘anonieme bedreigde getuigen’ in de Holleeder-zaak. Ik stuur de tekst meestal vooraf toe om slordigheden te voorkomen. Vandaag is Kuijpers tamelijk onbereikbaar, vanwege het hoger beroep in de zaak Tinka van Rooij. Een reportage daarover zet ik in de loop van de dag online.

Ook John van den Heuvel was vroeg op: hij reageerde om half acht al op mijn mailtje over de Holleeder-tekst. Ik zou nog even terugkomen op zijn column in De Telegraaf van gisteren. Een paar citaten: “Ik kwam mijn eigen naam overigens ook nog in de stukken tegen. Volgens ‘bronnen’ van de Criminele Inlichtingeneenheid (CIE) zou ik een verhouding hebben met de echtgenote van Moszkowicz. Wat beogen de officieren van justitie met het laten uitlekken van dit soort onbewezen maar vooral ook onware informatie, die helemaal niets heeft te maken met de strafzaak tegen Holleeder? (…) Want dat dit een bewuste beschadigingsactie van de aanklagers Teeven en Plooy is, staat vast. De anonieme verklaringen, waarbij nota bene staat vermeld dat geen oordeel kan worden gegeven over de betrouwbaarheid, zijn in het dossier gestopt en naar alle bij de strafzaak betrokken partijen gestuurd. Dan is het voor de aanklagers rustig achterover leunen en afwachten wanneer de eerste artikelen in de kranten en weekbladen verschijnen. (…) Denken Plooy en Teeven nu echt dat een rechtbank zich laat verleiden om op basis van roddel en achterklap tot een veroordeling te komen?”

Het is wel opmerkelijk hoe de informatie uit het Holleeder-dossier naar buiten komt. Justitie lekt via ‘kwaliteitsmedia’, in dit geval Vrij Nederland en de Volkskrant. Vrij Nederland kreeg het verhaaltje over Evert Hingst, die AIVD-spion zou zijn geweest. Dat verhaal klopt waarschijnlijk helemaal niet. De Volkskrant kreeg het zo mogelijk nog grotere onzinverhaal over de ontvoering van Johnny de Mol. Iedereen – ook de politie – weet dat Holleeder daar helemaal niets mee te maken heeft gehad en hoe dat in elkaar steekt.

Bij het vluchtig scannen van een vijftal kranten hedenochtend vielen mij nog twee berichten op: de voorgenomen verfilming van het boek van Peter R. de Vries over de Heineken-ontvoering en de schietpartij bij seksclub Le Petit in het Limburgse Linne. De reden dat die verfilming zo lang heeft geduurd, had te maken met het feit dat Cor van Hout daar nogal bezwaar tegen had. Of het was omdat hij het vervelend vond ten opzichte van de familie Heineken of vanwege bezwaren van de andere ontvoerders weet ik niet meer. Bij die schietpartij moest ik even denken aan een verhaal dat ik een paar jaar geleden heb gemaakt over drugs-, wapen- en vrouwenhandel in Limburgse seksclubs, maar ik zag ‘Le Petit’ daar toch niet bij staan.

Ik vraag me wel af waarom ik gisteren ineens zoveel pageviews had (3600). En in de top-vijftig van weblogs sta ik ineens op de zevende plaats. De Olympische gedachte is mij ook niet geheel vreemd: nu ga ik voor goud! Is het de interesse in de zaak-Endstra, of Natalee Holloway? In de reportage van Nova – zaterdag -kwam de verwerpelijke rol van Dr. Phil tot mijn spijt overigens amper aan de orde, maar dat verbaast me eigenlijk ook niet. Ik weet niet wat Twan Huijs met die familie heeft afgesproken, maar net als met het vorige interview met Joran van der Sloot en zijn ouders bleven de voor de hand liggende feitelijke vragen over de toedracht weer achterwege, het maakte op mij een weinig journalistieke indruk, maar dat kan aan mij liggen.

Voor gexc3xafnteresseerden: wie in de linker kolom onderaan op het tellertje klikt, kan precies zien waar de bezoekers van dit dagboek vandaan komen. ‘Aruba’ en de Verenigde Staten snap ik, Marokko ook (verhaal over Azizz), maar Rusland? Of zou dat Derk Sauer zijn? Oud-hoofdredacteur van Nieuwe Revu, thans de John de Mol van Siberixc3xab en omstreken. Ik kreeg pas nog een mailtje van hem met zijn nieuwe telefoonnummer, maar ik heb hem nog nooit gebeld (alleen gemaild, in verband met het boek over Rob Scholte). Laat staan in Rusland.

Dagboek van zondag 19 februari

19 Feb

Dagboek rust uit. Ik sprak zaterdagmiddag nog even met John van den Heuvel, hij komt vandaag in zijn column in De Telegraaf terug op de aantijgingen aan zijn adres. Abonnees van de krant kunnen dat online lezen, voor de anderen kom ik er maandagmorgen op terug.

Onder ‘achtergronden’ staat inmiddels ook het artikel over Klaas Bisschop en de twee Zeeuwse mannen die in 2002 spoorloos verdwenen op de Filipijnen (naar aanleiding van het dagboek van donderdag 16 februari)

Verdwenen in het paradijs

18 Feb

Noot: dit is een artikel dat in 2003 in Nieuwe Revu heeft gestaan, het is dus enigszins gedateerd, maar de website die erin genoemd wordt is nog wel actief. Het wordt geplaatst naar aanleiding van dagboekaantekeningen van donderdag 16 februari Een van de laatste foto’s van Marcel (links) en Jacco Wilderom, gemaakt op Siquijor, kort voor hun spoorloze verdwijning. De foto stond op het rolletje dat in hun hotel werd gevonden. Twee zonen van een Zeeuwse sluiswachter en een boerenzoon uit Overijssel stappen op woensdag 18 december 2002 op het Filipijnse eiland Siquijor in een amper zeewaardig vissersbootje. Ze gaan snorkelen bij het eilandje Apo, dat je vanaf Siquijor kunt zien liggen. Maar ze komen er nooit aan. ‘Ongelukje’, zeggen de Filipijnse autoriteiten en Buitenlandse Zaken. De familie van de drie vermisten is daar niet zo zeker van. Het gebied wemelt van de rebellen die er voortdurend toeristen ontvoeren.

LEES MEER

Columbo-quiz

18 Feb

Menig jeugd zal nog nooit van de man hebben gehoord, maar voor de oudjes bijgaand een kwisje. Als daar reacties op komen, heb ik meteen een idee van de leeftijd van mijn bezoekers… Wie alle antwoorden goed heeft, kan een prijsje verwachten. Dat moet gedacht worden in de orde van grootte van een verwijzing naar een link (veel zwakker kan ik het niet formuleren)

1. Wat is de voornaam van Columbo?? Volgens zijn ‘schepper’ William Link heeft hij er geen, maar zijn identiteitsbewijs is xc3xa9xc3xa9n keer kort in beeld geweest
2. Hoeveel kostte zijn eerste regenjas en wie heeft hem gekocht?
3. Columbo heeft het vaak over zijn vrouw, maar hoe heet ze en hoe vaak was zij te zien?
4. Welk wapen heeft Columbo altijd onder zijn jas
5. Hij is niet erg betrouwbaar, maar niettemin is Columbo dol op zijn gedeukte auto. Welk merk en welk type?
6. Welk melodietje fluit, neuriet of zingt Columbo in bijna alle afleveringen?
7. Waar houdt Columbo het meest van?
8. Welke hobby’s hebben Columbo en Peter Falk met elkaar gemeen?
9. Columbo heeft zo zijn zwakheden. Welke?
10. In de zak van zijn regenjas bevinden zich niet alleen zijn potloden, ook een gebruiksvoorwerp uit de keuken. Welk?

Dankzij een bijdrage van Hannah zijn de meeste antwoorden van de Columbo-quiz inmiddels binnen. Bij vraag 1, ‘Wat is de voornaam van Columbo?’ kwam van Loek Klaare een antwoord met toelichting: ‘De voornaam van Columbo is waarschijnlijk FRANK. Hoewel dat nooit officieel bekend is gemaakt, is er ooit een (uitvergrote) POLICE I.D. getoond. Daar kon je uit de handgeschreven tekst opmaken dat daar “Frank” Columbo was geschreven.” Loek heeft alle 69 afleveringen van Columbo op DVD, wie er interesse voor heeft kan hem bellen (0655-728910).
Het antwoord op vraag 2 (‘Hoeveel kostte zijn eerste regenjas en wie heeft hem gekocht?’)
is nog niet binnen.
Volgens Hannah is het antwoord op vraag 3 (Columbo heeft het vaak over zijn vrouw, maar hoe heet ze en hoe vaak was zij te zien?): Mrs. Columbo was drie keer te zien. (‘Traumschiff des Todes’, ‘Der erste und der letzte Mord’, ‘Bluthochzeit’). Volgens mij klopt dit niet en bovendien mis ik de voornaam.
Het antwoord op vraag 4 (Welk wapen heeft Columbo altijd onder zijn jas?) is inderdaad: geen.
Hannah’s antwoord op vraag 5 (Hij is niet erg betrouwbaar, maar niettemin is Columbo dol op zijn gedeukte auto. Welk merk en welk type?) is correct: Peugeot 403 Cabrio. Voor de liefhebbers: het bouwjaar is 1959.
Het antwoord op vraag 6 (Welk melodietje fluit, neuriet of zingt Columbo in bijna alle afleveringen?) is: een oud kinderliedje genaamd “This old man came rolling home”.
Hannah’s antwoord op vraag 7 (Waar houdt Columbo het meest van?) is: sigaren, hond, zijn auto en zijn vrouw. Ik mis nog vier dingen.
Hannah’s antwoord op vraag 8 (Welke hobby’s hebben Columbo en Peter Falk met elkaar gemeen?) is: koken en honden. Volgens mij klopt alleen dat koken, er zijn nog twee andere hobby’s die ze delen.
Hannah geeft als antwoord op vraag 9 (Columbo heeft zo zijn zwakheden. Welke?): sigaren. Ik heb vier andere.
Over vraag 10 (In de zak van zijn regenjas bevinden zich niet alleen zijn potloden, ook een gebruiksvoorwerp uit de keuken. Welk?) is weinig misverstand: een zoutvaatje.

Natalee's verdwijning in 18 vragen

18 Feb

Op zaterdag 28 mei 2005 verdwijnt de 17-jarige Amerikaanse scholiere Natalee Holloway spoorloos op Aruba. Joran van der Sloot (17) en zijn Surinaamse vrienden Deepak (21) en Sarish(18) K. worden aangehouden als verdachten. Een paar vragen:

1. HEEFT JORAN VAN DER SLOOT NATALEE VERMOORD? Nee. Tenzij het tegendeel blijkt… Het is niet goed voor te stellen dat een jongen van 17 die wekenlang door ervaren rechercheurs wordt ondervraagd, geen bekentenis aflegt. Alleen doorgewinterde criminelen en gewetenloze psychopaten kunnen onder dergelijke omstandigheden hun mond houden. Bovendien zijn er hier drie verdachten: als ze alle drie weten wat er is gebeurd, is de kans heel erg klein dat ze alle drie zijn opgewassen tegen de verhoren.

LEES MEER

Dagboek van zaterdag 18 februari

18 Feb

Een opmerkelijk bericht in Vrij Nederland: de moordaanslag op Ronald van E., in december 1999, zou in opdracht van Willem Holleeder zijn gepleegd. Van E. kwam net uit de gevangenis en had voor 18 miljoen gulden aan drugsgeld belegd bij Willem Endstra. Laatstgenoemde zou dat inmiddels zijn gaan beschouwen als ‘eigen geld’ en voelde er niets voor dit terug te betalen. Van E. overleeft de aanslag, maar raakt zwaar gewond en zit sindsdien in een rolstoel. Bij de begrafenis van Cor van Hout kwam ik hem tegen, maar het leek mij niet gepast hem toen aan te spreken. Ik hoorde wel dat Van E. zelf altijd heeft gedacht dat Endstra achter de aanslag zat. Volgens Vrij Nederland kennelijk samen met Holleeder.

Als het zo doorgaat blijven er straks helemaal geen liquidaties meer over waar Holleeder nxc3xadet achter zat… Bas van Hout vertelde mij nog niet zo lang geleden overigens dat Sam Klepper tegen hem had gezegd dat hij de aanslag had gepleegd, op Van E., ‘als vriendendienst’. Klepper had daar achteraf spijt van gehad, hij had het gevoel dat hij zich had laten misbruiken. De naam van de ‘vriend’ werd daarbij uiteraard niet genoemd.

Nu we ‘t toch over Vrij Nederland hebben: de conclusie dat Evert Hingst spion was voor de AIVD is gebaseerd op de veronderstelling dat ‘Sentaro’ een schuilnaam was van Hingst. Ik begin nu toch te twijfelen aan het verhaal, want dxc3┬ít klopt -voorzover ik weet- in elk geval niet, Sentaro was iemand anders.

Sorry voor de vertraging omtrent Joran en Dr. Phil, ik zat gisteren met de deadline voor het artikel over de Belgische Bonnie & Clyde. Overigens de eerste daadwerkelijke vrucht van dit dagboek: een vorige vriendin van de hoofddader, Fanny, reageerde op deze site en na enig speurwerk heb ik haar deze week in Gent kunnen achterhalen. Mooi interview gemaakt, mooie foto’s, plus een compleet proces-verbaal van de schietpartij in Terneuzen, door de ‘Clyde’ van het verhaal: Jelloul Selini. Daarbij kwamen een Belgische wielrenner om het leven (ouders gesproken), raakte een Terneuzenaar invalide en twee anderen gewond. Volgende week meer.

In De Volkskrant lees ik dat Willem Holleeder van plan is geweest familieleden van De Mol en Van den Ende te ontvoeren. Het zal wel. De Telegraaf heeft het over een ‘vuile oorlog’ van justitie tegen onder anderen advocaat Bram Moszkowicz en een misdaadverslaggever. Het zijn de bekende strijdwapens van justitie: zogenaamde CIE-informatie, doorgaans niet betrouwbaarder dan de geruchten uit de roddelpers, opnemen in de stukken en een sfeer van verdachtmakingen crexc3xabren. Kun je smerige streken noemen, niet passend bij een overheidsorganisatie, maar advocaten – en misdaadverslaggevers – kunnen er ook wat van, dus echt veel medelijden heb ik niet. John de Mol beweert dat hij nooit ingaat op dreigementen en afpersing en altijd de politie belt. Zou ik in zijn situatie ook zeggen, maar ik geloof hem tot 10.000 euro.

Enige moed kun je Joran van der Sloot niet ontzeggen: hij waagt zich in het hol van de leeuw voor een interview met een Amerikaans tv-station. Op vliegveld JFK in New York werd hij -zoals viel te verwachten – opgewacht door juristen van de geflipte moeder van Natalee Holloway, die heilig gelooft in Jorans betrokkenheid bij de spoorloze verdwijning van haar dochter, op Aruba. Hoewel Joran is vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs, stellen de ouders van Natalee hem aansprakelijk en komen ze met een enorme financixc3xable claim. Dat een over haar toeren geraakte moeder feiten en fictie niet uit elkaar kan houden, is tot daaraan toe, het treurige is dat de Amerikaanse media zich ook van hun slechtste kant laten zien. Het grofste schandaal is dat Dr Phil – die zijn tv-carrixc3xa8re nota bene begon bij Oprah Winfrey – knoeit met een verhoortape: als een van de verdachten zegt dat hij gxc3xa9xc3xa9n seks heeft gehad met Natalee, wordt het woordje ‘geen’ weggeknipt. Zodat de suggestie wordt gewekt dat er een soort groepsverkrachting heeft plaatsgevonden.

Als dit geknoei uitlekt, moffelen Amerikaanse journalisten dit gegeven onder tafel en zelfs in reportages die ze aan het buitenland – ook Nederland – verkopen reppen ze er niet over. Met journalistiek heeft het allemaal allang niets meer te maken, maar behalve ik maakt niemand zich er druk over. Dat hij Natelee heeft vermoord, of weet waar ze is, geloof ik dus niet, maar die Joran is wel een vreemde snuiter. Kijk eens naar zijn weblog, waar hij schaamteloos met allerlei snolletjes op de foto staat. Is op z’n minst onhandig, in zijn situatie. Dan heb je wel een enorm bord voor je kop en het feit dat zijn vader dit niet tegenhoudt, zegt ook wel wat over die familie.

Op de rechterfoto staat: She did. Daar is het woordje ‘not’ weggeknipt, op de vraag van de rechercheur: ‘Ik weet zeker dat ze met jullie allemaal seks heeft gehad’ zei Deepak: ‘She did not’. Manipulatie en bedrog van de ergste soort.

Zie verder onder ‘achtergronden’: NATALEE’S VERDWIJNING IN 18 VRAGEN

Dagboek van vrijdag 17 februari

17 Feb

“In het Parool van vandaag staat “Laatste CIE-informatie in de Holleeder-zaak, de vrouw van advocaat Bram Moszkowicz heeft een verhouding met een misdaadverslaggever…” Julixc3xabtte Moszkowicz is een zeer mooie vrouw, enig idee???” Schrijft Rogxc3xa9r in een reactie, gisteravond laat. Zal ik mij hier maar eens even niet mee bemoeien? Ik denk dat ik inderdaad wel weet om wie het gaat, zelf blijf ik ontkennen.

Aanvulling: Rogxc3xa9r, bedankt voor je aanvullende reactie, maar ik heb ‘m toch maar even weggehaald, laten we geen namen noemen. Ik begrijp dat het bovendien niet om een actuele situatie gaat, maar om iets uit het verleden.

De Rosenveldtstraat in Rotterdam was deze week even hot nieuws: in een hennepkwekerij trof de politie een 28-jarige Marokkaanse vrouw aan die daar al drie jaar lang opgesloten zat. Boosdoener: witgoedreparateur Hassan (59). Toen ik een foto maakte van het pand, stonden er nog twee fotografen voor de deur. Zo’n plaatje is altijd handig voor ‘t archief, maar het lijkt mij nogal opgeblazen. Er moet meer aan de hand zijn geweest dan alleen opsluiten, de vrouw kon haar familie bellen en ze deed geen pogingen om te ontsnappen. Ik denk dat de advocaat van Hassan straks gaat beweren dat de vrouw er min of meer vrijwillig verbleef, dat er mogelijk alleen iets mankeerde aan de secundaire arbeidsvoorwaarden.

De buurt kwam me bekend voor. Het is niet ver van de Allegonda Gremmerstraat. Genoemd naar de agente van een arrestatieteam die op 28 oktober 1997 in Den Haag werd doodgeschoten toen ze Benny S. (41) uit Almelo wilden aanhouden, voor de dodelijke mishandeling van een echtpaar uit het Twentse Beckum. Benny S. is tot levenslang veroordeeld. Hij heeft zelf altijd gezegd dat hij niet gericht heeft geschoten, dat hij dacht dat het een overval was en zich wilde verdedigen door te schieten in de richting van het trapgat. Ik meen me te herinneren dat ik wel eens benaderd ben door iemand die vond dat deze kant van het verhaal ook wel eens gehoord mocht worden en die mij in contact wilde brengen met Benny S. Dat is er niet van gekomen.

Nog dichter bij de Roseveldtstraat ligt de Hudsonstraat. Nog niet zo lang geleden ben ik er geweest om te kijken wat er geworden was van het huis waar Anoeska Grishaver, ‘het meisje van de Euromast’, is vermoord. In oktober 1986 is ze op driejarige leeftijd zo zwaar mishandeld door de nieuwe vriend van haar moeder dat ze is overleden. Ze werd begraven in een park bij de Euromast. Met de biologische vader heb ik nog regelmatig contact, hij is al jarenlang met grote inzet bezig degenen die in zijn ogen medeschuldig zijn aan het drama -kinderartsen en toenmalig hoofdcommissaris J. Blaauw – aan te klagen. Hij boekt daarbij opmerkelijke successen. Ik zal een van de reportages over die zaak dezer dagen online zetten. De woning waar het drama zich heeft afgespeeld, was er niet meer: men is er bezig met nieuwbouw.

Ik kreeg wat reacties op het bericht dat de EO een programma gaat maken waarin een zwerver wordt ‘opgepimpt’: van kansloze dakloze wordt hij getranssubstitueerd in een modelburger. Is dat niet iets voor ‘mijn’ dakloze, zwerver Paul F. (zie dagboek van 12 januari)? Ik heb mijn Netwerk-contact (ook EO) even benaderd of hij zijn oren te luisteren wil leggen bij de collega’s. Als het de bedoeling is ook ervaringen van andere daklozen in het programma te verwerken, dan zouden ze Paul ook kunnen benaderen.

Ik twijfel niet aan de goede (bij)bedoelingen van de programmamakers, maar ik ben bang dat ze een niet geheel realistisch beeld hebben van zwervers. Maak je een zwerver gelukkig met huisje-boompje-beestje? Ze leven op straat omdat ze vrij willen zijn, omdat ze moe worden van het ingewikkelde bestaan met allerlei regeltjes en eisen waaraan ze moeten voldoen. Hun enige zorg is eten en onderdak en dat is in Nederland voor daklozen goed geregeld. Ze leven misschien niet in groepsverband -ook daarin willen ze vrij zijn – maar ze komen wel elke dag op dezelfde plaatsen dezelfde mensen tegen, wat ik aan daklozen tegen ben gekomen was verre van eenzaam. Ze willen helemaal geen huisje; boompjes zijn er om tegenaan te plassen en de beestjes nemen ze op de koop toe.

De ‘commercixc3xablen’ pimpen dames die letterlijk (en eigenlijk ook figuurlijk) slecht in hun vel zitten op tot catwalkqueens, de EO geeft er haar eigen invulling aan. Ik heb mijn twijfels, maar misschien ben ik te pessimistisch over de veranderbaarheid van mensen. Vroeger had de EO het programma ‘God verandert mensen’. Tijd voor een nieuwe slogan? De EO verandert mensen.

Later vandaag kom ik nog even terug op de zaak Natalee Holloway en Joran van der Sloot. En waarom ik nooit meer naar Dr. Phil kijk, de grootste zwendelaar van de Amerikaanse televisie.

Dagboek van donderdag 16 februari

16 Feb

Dat tikt wat lastig, zo’n Belgisch toetsenbord, maar het is natuurlijk wel handig dat ze op een hotelkamer een computer hebben waarmee je kunt internetten – en dus ook op afstand een dagboek kunt bijhouden. Over wat ik hier – in Gent – uitspook later meer, eerst moeten we het even over de heren Evert Hingst en Bram Moszkowicz hebben. Op 2 februari schreef ik dat de beroemde strafpleiter – advocaaat van o.a. Willem Holleeder – wat onder vuur ligt. Bijvoorbeeld doordat een auto van clixc3xabnt Holleeder en een scooter op naam van het kantoor staan. Ik kon me dat niet goed voorstellen, maar het schijnt toch waar te zijn. Kun je je afvragen: is dat erg? Mag dat soms niet? Als je een hekel aan Moszkowicz hebt, vind je dat het absoluut niet kan. Schande! Als je hem wel mag, zeg je: waarom niet?

Ik zou er niet op teruggekomen zijn, ware het niet dat Hingst en Moszkowicz op dezelfde dag nogal prominent in het nieuws komen. Hingst door een artikel in Vrij Nederland, waarin wordt beweerd dat hij als spion voor de AIVD was gexc3xafnfiltreerd in het milieu van de Amsterdamse topcriminelen, Moszkowicz door een artikel in Elsevier waarin hij beticht wordt van iets te intensieve contacten met bepaalde figuren (als ik het goed begrepen heb, ik heb het stuk nog niet gelezen, is in Belgixc3xab nog niet uit). En in het programma NSE – met Beau van Erven Dorens – wordt zijn niet geheel smetteloze rol bij het arrangeren van een ontmoeting op het advocatenkantoor van Holleeder met Endstra tegen het licht gehouden. Naar ik hoor niet al te kritisch, maar dat kan moeilijk anders: Beau en Bram zaten samen in het presentatieteam van RTL Boulevard, dat schept een band. En volgens de Telegraaf van vandaag zou Moszkowicz zelfs bij Holleeder in de tang hebben gezeten. Wat de advocaat ontkent.

Maar al die berichten geven toch wel te denken. Ik heb zelf na de publicatie van het stukje in het dagboek van alle kanten tips binnengekregen over de beroemde advocaat. Als ik die zou publiceren, zouden de Privxc3xa9’s en Story’s te klein zijn, maar ten eerste: aan geruchten heb je niks. Ten tweede: als het al waar zou zijn en ik zou het kunnen bewijzen, zou ik het nog niet opschrijven. Exc3xa9n onschuldig detail kan ik wel melden, omdat het zo frappant is. Ik begreep dat Moszkowicz goed contact had met Hingst en dat hij in de periode dat Hingst in de gevangenis zat zich een beetje ontfermd heeft over diens echtgenote Gaby. Staat hem te prijzen. Maar als Hingst echt een AIVD-spion was, was het toch een bizarre situatie. Heeft Hingst aan zijn vrouw verteld dat hij een dubbelleven leidde en zou de kiene Moszkowicz dan niet iets hebben gemerkt? Dat kan nog leuk worden.

Hingst als AIVD-spion: het lijkt zo onwaarschijnlijk. Hingst stond altijd al bekend als een vreemde snuiter die veel te ver ging in zijn contacten met de onderwereld en zo’n cowboy wordt dan gerecruteerd door de AIVD? Aan de andere kant: de schrijver van het artikel is niet de eerste de beste: oud-collega Harry Lensink. Gespecialiseerd in witteboorden-criminelen en vastgoed (wat doorgaans op hetzelfde neerkomt). Die zet zijn reputatie niet zomaar op het spel.

Iets anders: onderweg naar Gent, met een omweggetje door Zeeland, passeerde ik het dorpje Wemeldinge. Ik moest even denken aan mijn oud-dorpsgenoot Klaas Bisschop– uit Rouveen – en twee jongens uit Wemeldinge die een paar jaar geleden spoorloos verdwenen op de Filipijnen. Vermoedelijk omgeslagen met een bootje, maar er is nooit een spoor van hen gevonden. Ik kende Klaas vrij goed, vooral in de periode voordat hij op wereldreis ging was hij vaak in stamcafxc3xa9 Dunnik in Staphorst en daarna zag ik hem ook nog wel eens. Pas toen hij verdwenen was kwam ik erachter dat hij in Diemen de buurman was van een goede kennis. Ik heb er destijds een vrij uitvoerige reportage over gemaakt, waarvoor ik ook in Wemeldinge was geweest. Die zal ik een dezer dagen online zetten, van hieruit kan ik het niet doen.

Gisteravond was ik ook nog even in het Belgische Ieper, bij een bevriende Belgische collega, Josxc3xa9 Masschelin. In de velden rond Ieper – dicht tegen de Franse grens en dan nog een eind richting kust – woedde in de Eerste Wereldoorlog de grootste en bloedigste veldslag uit de geschiedenis. Er is een gebouw waarop – volgens Josxc3xa9 – een half miljoen namen van gesneuvelden staan. En elke avond om acht uur wordt er ‘ The Last Post’ nog geblazen. Het is een zeer indrukwekkend stadje, ik moet er nog eens bij daglicht heen.

Met Josxc3xa9 heb ik een paar jaar geleden het verhaal gemaakt over de Belgische knaap die door Joop Schafthuizen – de vriend van schrijver Gerard Reve – misbruikt zou zijn, althans: op wat merkwaardige wijze gefotografeerd. Omdat er volgens de Belgische justitie vertrouwelijke stukken waren gebruikt; heeft Josxc3xa9 toen nog een aantal dagen in de gevangenis gezeten en ik kneep mij ook al een beetje: het werd me sterk afgeraden de Belgische grens te passeren. De Belgische justitie wilde toch graag mijn verklaring en toen ben ik een hele tijd later nog eens naar het politiebureau in Gent geweest.

Naar aanleiding van dat artikel kreeg ik toen een interessant gesprek met iemand die in de Tweede Wereldoorlog samen met Reve een overval had gepleegd in Amsterdam. Ik heb daar toen een – volgens mij – zeer interessant verhaal van gemaakt, maar dat is nooit gepubliceerd. Bij Nieuwe Revu deden ze niet aan literatuur en Reve lag wat gevoelig, of hij was ze oud, of ze vonden het gewoon niet goed, dat weet je soms niet. En bij HP/De Tijd waren ze zelf al bezig met Reve. Toen heb ik het er verder maar bij gelaten, maar ik zal het eens opzoeken en online zetten.

Dagboek van woensdag 15 februari

15 Feb

Voor de laatste ontwikkelingen omtrent de affaire Mieremet (Ferry de Kok vs Bas van Hout): zie reactie gisteravond van Bas.

Nu iets geheel anders. Een bericht uit het Utrechtse bracht me op de sinistere gedachte dat er op zo’n doordeweekse dag toch een hoop mensen met duistere bedoelingen op pad zijn. Er zal vandaag vast wel weer een beroving, ontvoering of moord worden gepleegd en dat komt zelden uit de lucht vallen, meestal gaat er een hele voorbereiding aan vooraf. Voor de rechtbank in Utrecht stond een man terecht – de 34-jarige P.A. uit Maarssen – voor een poging tot beroving, maar er is met die man veel meer aan de hand. De politie verdenkt hem er ook van dat hij ‘de man van de bestelbus’ is die op dinsdag 26 juli 2005 in Veenendaal een 19-jarige vrouw uit Rhenen ontvoerde.

Zij fietste ‘s nachts om twee uur naar huis (neem ik aan), toen ze werd klemgereden door een bestelbus. De chauffeur sprong eruit en bedreigde haar, ze moest instappen. Ze moet doodsbang zijn geweest. Ze had alle reden aan te nemen dat hij haar op z’n minst zou verkrachten, maar gezien het feit dat hij niet gemaskerd was en ze hem duidelijk had kunnen herkennen, had ze ook alle aanleiding te vrezen dat ze het niet zou overleven. Op een of andere manier weet ze een van de twee deuren van de bus open te krijgen en als de auto even vaart mindert, laat ze zich eruit vallen. Daarbij raakt ze wel gewond, maar ze overleeft in elk geval.

De politie maakt er veel werk van deze man te achterhalen: de kans is groot dat hij opnieuw zal toeslaan. Dit was al erg, maar er is een groot risico dat het met een volgend slachtoffer nog slechter zal aflopen. Ondanks veel aanwijzingen en aandacht in Opsporing Verzocht, komt de man niet in beeld. Er is een duidelijk signalement: blanke man van rond de 35 jaar, normaal postuur en grijsgroene ogen; donkerblond onverzorgd haar, ingevallen wangen. De bestelbus was zwart en had geen ramen in de laadruimte, wel twee deuren aan de achterkant. De ramen van die deuren waren geblindeerd. Op de bus stonden witte letters, daarin kwam in het woord BOUW voor. En er was een compositietekening. Je zou zeggen dat dit toch tot herkenning had moeten leiden, maar er kwamen geen goede tips binnen.

Het duurt nog een half jaar voor de man in beeld komt, door zijn eigen toedoen. 6 november voor hij weer in het vizier kwam, en dat deed hij zelf. Op die zondag, om vijf uur ‘s nachts, sprong hij plotseling achter de bosjes vandaan op de Slotlaan in Oud-Zuilen, in Utrecht. Hij heeft blijkbaar een voorkeur voor de nacht en voor fietsende jonge vrouwen. Hij bespringt nu een jonge vrouw – haar leeftijd is niet bekendgemaakt – die op de fiets voorbij rijdt en grijpt haar vast. Ze ontsnapt door keihard te gaan gillen. Dat is altijd de beste reactie van iemand die onder dit soort omstandigheden wordt aangevallen: direct hevig verzetten, gillen en schreeuwen. De man gaat er dan vandoor, maar de politie is snel ter plaatse en doet in de omgeving onderzoek met honden en een helicopter. Een teken dat ze deze aanval zeer serieus nemen, en terecht. Dan vinden ze in de buurt een bestelbus. Deze staat op naam van de 34-jarige P.A. uit Maarssen. Hij bekent de vrouw in Utrecht te hebben aangevallen, hij zegt dat hij haar wilde beroven, maar dat is niet erg geloofwaardig. Uit nader onderzoek trekt de politie de conclusie dat hij ook die huiveringwekkende ontvoering in Veenendaal op zijn geweten moet hebben en daarvoor wordt hij ook officieel aangehouden. Op dit moment zijn er nog veel vragen onbeantwoord. Heeft de vrouw uit Rhenen de man herkend? Gaat het om hetzelfde busje? Ik houd het in de gaten. Het blijft toch vooral een angstwekkende gedachte, zo’n man die nachts van Maarssen naar Veenendaal rijdt, op zoek naar prooi…